EP.484 เลื่อน3ชั้นด้วยบุญชวนสร้างพระ 3000 องค์

ผู้ส่งเคส เกิดมาในครอบครัวคนจีนที่มีความเข้าใจในพระพุทธศาสนาน้อยมาก แต่ตัว ผู้ส่งเคส เองมีความสนใจในการนั่งสมาติตั้งแต่เด็ก จึงแสวงหาสถานที่ปฏิบัติธรรม. ในปีพุทธศักราช 2529 ผู้ส่งเคส จึงได้มาวัดพระธรรมกาย โดยมีเพื่อนหญิงคนหนึ่งเป็นกัลยาณมิตรให้ และต่อมาทั้งสองก็ได้แต่งงานกัน เพราะต่างมีศรัทธา ศีล และทิฐิเสมอกัน.

หลังจาก ผู้ส่งเคส ได้มาวัดพระธรรมกายในปี 2529 ก็ได้เรียนรู้วิธีการนั่งสมาธิที่ คุณครูไม่ใหญ่ ได้แนะนำ ทำให้ผลการฝึกก้าวหน้าขึ้น ได้เห็นดวงแก้วที่ใสกว่าเพชร และเห็นดวงสว่างขนาดพระอาทิตย์เที่ยงวัน ซึ่งมีความเย็นตาเย็นใจ และมีความสุขมากจนไม่สามารถหาสิ่งใดในโลกมาเปรียบเทียบได้. ชีวิตของผู้ส่งเคสเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เลิกดื่มเหล้า และเทเหล้าทิ้งทั้งหมดตั้งแต่ปี 2531. คุณครูไม่ใหญ่ กล่าวว่า มรรคผลนิพพานไม่มีคำว่าล้าสมัย ผู้ที่พูดว่าหมดสมัยคือผู้ที่ไม่ได้ทำ หรือทำไม่สำเร็จ. ในปี 2534 ผู้ส่งเคส และภรรยาได้ขึ้นปฏิบัติธรรมร่วมกับหมู่คณะที่ภูกระดึง. หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งสมาธิทุกวันไม่เคยขาด. พอเข้าพรรษาปีเดียวกัน ทั้งสองคนก็ปวารณาถือศีล 8 ตลอดพรรษา และถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติต่อเนื่องมาทุกปีเป็นเวลากว่า 14 ปี. คุณครูไม่ใหญ่ ชมว่าเป็นสามีภรรยาคู่ที่แปลกและแตกต่างจากคู่อื่น โดยปกติพอออกพรรษาก็กลับมาถือศีล 5 ซึ่งถือเป็นเรื่องของผู้ครองเรือนที่ทำได้ถูกหลักวิชชา.

ผู้ส่งเคส รู้สึกโชคดีมากที่ได้มาพบหมู่คณะในช่วงที่วัดเริ่มมีโครงการบุญใหญ่หลายอย่าง. ได้ร่วมบุญซื้อที่ดินในเขต 2,000 ไร่ จำนวน 32 ไร่. ร่วมบุญทองคำหล่อรูปเหมือนพระมงคลเทพมุนี (หลวงปู่ฯ) หนัก 1 กิโลกรัม. และร่วมบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ทั้งทำเองและชวนญาติมิตรรวมทั้งหมดกว่า 3,000 องค์. คุณครูไม่ใหญ่ ยกย่องว่าเป็นแชมป์และเปิดโอกาสให้สร้างเพิ่มถึง 4,000 องค์. คุณครูไม่ใหญ่ ได้อธิบายว่า ผู้ที่จะชวนคนทำบุญได้ไม่จำเป็นต้องรวย หล่อ หรือสวย แต่ต้องมีดวงปัญญาและมโนปณิธานที่จะเป็นกัลยาณมิตร มีหัวใจกัลยาณมิตร. การไปชวนผู้มีบุญเปรียบเหมือนการเดินอยู่บนกลีบดอกบัว กุศลธรรมเกิดขึ้นทุกย่างก้าว ดวงปัญญาเกิดขึ้น และได้วิริยบารมีฟรีๆ เพราะต้องกล้าสู้กับอุปสรรค. ต้องใช้ขันติบารมีในการอดทนอดกลั้น. และได้เมตตาบารมีจากการปรารถนาให้เขามีความสุข. คุณครูไม่ใหญ่ ให้ข้อคิดว่า วันนี้ไม่พรุ่งนี้ก็โอเค ให้ไปบ่อยๆ.

ผู้ส่งเคส รู้สึกปิติใจมากที่ได้ร่วมสร้างบุญใหญ่หลายครั้ง แม้ในยามวิกฤต IMF ได้ทุ่มเทเงินก้อนสุดท้ายเพื่อสร้างบุญ. เงินก้อนนั้นเป็นก้อนสุดท้ายจริงๆ ซึ่งหมายถึงความปลอดภัยของชีวิต แต่ ผู้ส่งเคส มองชีวิตในอนาคตที่ยาวไกลกว่าภพภูมินี้ จึงตัดสินใจทำบุญ. คุณครูไม่ใหญ่ กล่าวว่าน่ามหัศจรรย์ใจที่จากวันนั้นถึงวันนี้ ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้ส่งเคส และภรรยาก็ยังอยู่ดี มีความสุข แถมมีปัจจัยมาสร้างบุญอย่างเต็มกำลังทุกงานบุญ ไม่เคยขาดเลย.

ผู้ส่งเคส ได้ร่วมบุญสร้างมหาวิหารหลวงปู่ฯ สภาธรรมกายสากล ลานธรรมมหารัตนวิหารคด เสาแก้ว ซึ่งได้ร่วมบุญไปแล้ว 1 ต้น. ได้เป็นประธานรองในงานกฐินทุกปีไม่เคยขาด. ตอนนี้ตั้งใจจะสร้างองค์พระภายในเจดีย์ให้ได้มากที่สุด และตั้งใจจะรักษาแชมป์การสร้างพระ. ผู้ส่งเคส และภรรยามีความสุขมากที่ได้มาวัดในวันอาทิตย์ มาตั้งแต่เช้าและอยู่ร่วมพิธีกรรมจนเสร็จงานบุญทุกบุญ ปัจจุบันอยู่จนถึงบูชามหาธรรมกายเจดีย์ช่วงเย็น ไม่เคยกลับบ้านก่อนเลย เป็นเวลาเกือบ 12 ปีแล้ว. คุณครูไม่ใหญ่ ชมว่า เธอเป็นผู้ที่มีหัวใจยอดนักสร้างบารมี เห็นบุญอะไรเฉพาะหน้าเกิดขึ้น ไม่กังวลอะไรทั้งสิ้น เพราะบุญที่ข้างหน้านั้นเกินกว่าที่จะห้ามใจได้.

ผู้ส่งเคส มีพี่น้องทั้งหมด 9 คน เป็นคนที่ 4. ได้เล่าถึง คุณยาย ซึ่งย้ายมาจากเมืองจีน เป็นคนใจบุญ ชอบไปวัดจีน ทำบุญตามประเพณี เคร่งครัด สวดมนต์ไหว้เจ้า ท่านเสียชีวิตอย่างสงบในปี 2513 อายุ 65 ปี มีอาการหายใจเพียง 3 เฮือก. เล่าถึง แม่ ซึ่งเป็นคนจีนที่เกิดในเมืองไทย ขยัน ทำอาหารอร่อย ดูแลลูกด้วยความรัก เคยตักบาตร ถวายสังฆทานบ้าง นอกนั้นทำบุญแบบชาวจีนที่ศาลเจ้า ท่านเสียชีวิตด้วยโรคเบาหวาน อายุเพียง 40 ปี. เล่าถึง คุณเตี่ย ซึ่งปัจจุบันอายุ 83 ปี ยังมีชีวิตอยู่ สนับสนุนลูกทั้ง 9 คนให้มีการศึกษา แม้การเงินไม่คล่องตัวนัก แต่ลูก 2 คนจบแพทย์ อีกคนจบดอกเตอร์ หลายคนจบปริญญาโท ปริญญาตรี ยกเว้นน้องสาวคนเล็กจบ ป.6 เพราะมีปัญหาด้านพัฒนาการทางสมอง. คุณเตี่ยไม่ค่อยศรัทธาในพระพุทธศาสนา มองว่าพระไม่ได้ทำมาหากิน ไม่เกิดประโยชน์. คุณครูไม่ใหญ่ อธิบายว่า พระทำมาหากินแบบพระคือเดินบิณฑบาต เป้าหมายต่างจากโยมคือต้องการอริยทรัพย์. เมื่อ ผู้ส่งเคส อยากให้คุณเตี่ยทำบุญ จะแบ่งเงินให้ท่าน 2 ส่วน ส่วนหนึ่งไว้ใช้ส่วนตัว อีกส่วนให้อธิษฐานจิตร่วมบุญต่างๆ ที่จะทำบุญให้. คุณครูไม่ใหญ่ ชมว่าทำถูกหลักวิชชา ในยามที่ท่านยังไม่เข้าใจก็ทำอย่างนี้ไปก่อนเท่าที่ท่านเข้าใจ.

ผู้ส่งเคส เล่าถึง แม่ยาย ซึ่งเป็นคนชอบช่วยเหลือผู้อื่น มีความโอบอ้อมอารี ให้แล้วไม่กล้าทวง ใจดี. ท่านเป็นอัมพฤกษ์ซีกขวา ต่อมาอาเจียน ส่งโรงพยาบาล ไม่นานก็เสียชีวิตเมื่อเดือนตุลาคม 2527 อายุได้ 60 ปี. เล่าถึง เพื่อนรักของภรรยา ซึ่งตอนมีชีวิตอยู่เป็นคนทุ่มเททำบุญกับ คุณครูไม่ใหญ่ มาตลอด แม้สุขภาพไม่แข็งแรงจากโรคความดัน ปอดผิดปกติ ทำให้หัวใจทำงานหนัก เหนื่อยง่าย หมอหาไม่พบสาเหตุ พบได้น้อยมาก. บุญใหญ่ที่เพื่อนภรรยาทำคือร่วมบุญสร้างพระในวงบุญคุณยายอาจารย์ 1 ล้านบาท ประดิษฐานส่วนบนของเจดีย์. สามีและลูกให้กำลังใจโดยมาวัดด้วยทุกวันอาทิตย์. เพื่อนภรรยาเสียชีวิตเมื่อเดือนเมษายน ปี 2541 อายุ 40 ปี มีโอกาสสร้างบารมีกับหมู่คณะประมาณ 3 ปี.

หลังจากเธอเสียชีวิตลง สามีก็ไม่ได้มาวัดเป็นเวลาหลายปี. จนกระทั่งมีการถ่ายทอดโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันผ่านจานดาวธรรม ภรรยาของผู้ส่งเคส จึงนำจาน DMC ไปติดที่บ้านของสามีเพื่อน. ตอนนั้นเขารู้สึกเฉยๆ เพราะห่างหายจากการสร้างบุญไปนาน. ล่าสุดสามีเพื่อนได้โทรศัพท์มาหาภรรยาของผู้ส่งเคส ว่าจะร่วมบุญผ้าไตร จีวร งานอุปสมบท 9 ผืน และต่อมาได้ร่วมสร้างเสาแก้ว 100,000 บาท. ผู้ส่งเคส และภรรยารู้สึกปิติใจมาก. คุณครูไม่ใหญ่ กล่าวว่า ถ้าเพื่อนภรรยาทราบได้ ก็คงอนุโมทนาบุญไม่น้อยที่สามีได้กลับมาสร้างบุญอีก. ผู้ส่งเคส ถือว่าทุกบุญที่ คุณครูไม่ใหญ่ มีดำริขึ้นมา เป็นบุญใหญ่ที่จะได้ตักตวงบรมบารมีให้ตัวเอง ตอนนี้ทั้งบุญองค์พระ บุญเสาแก้ว บุญกฐินปี 48 ทุกๆ บุญ ผู้ส่งเคส จะทำเต็มกำลัง และตั้งใจสร้างบารมีติดตาม คุณครูไม่ใหญ่ ไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม.