EP.517 เจ้าลัทธิ สอนคนให้เรียกตนเป็นพ่อแม่ คนอื่นไม่ใช่

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ได้รู้จักคำว่าพระธรรมกายตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 จากการชักชวนของเพื่อนสนิท ตั้งแต่นั้นมา ผู้ส่งเคสก็ได้ทุ่มเทสร้างบารมีอย่างเต็มที่ โดยทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ และสามารถบอกบุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวได้มากกว่า 300 องค์แล้ว. ในช่วงแรก คุณพ่อของผู้ส่งเคสยังไม่เข้าใจวัดและห้ามไม่ให้ไป แต่ผู้ส่งเคสก็ยังคงไปอย่างต่อเนื่อง แม้ระยะทางจากหาดใหญ่ถึงวัดจะไกลมาก ใช้เวลาเดินทางกว่า 13 ชั่วโมงก็ตาม. ด้วยความตั้งใจทำความดีอย่างไม่ย่อท้อ ในที่สุดคุณพ่อก็ยอมรับ และปัจจุบันทุกคนในครอบครัวก็ได้เข้าวัดแล้ว แม้แต่คุณพ่อเองก็ได้ร่วมบุญกับวัดหลายครั้ง. ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนโตในบรรดาพี่น้อง 6 คน. ชีวิตวัยเด็กของผู้ส่งเคสและครอบครัวค่อนข้างลำบาก คุณแม่ต้องทำงานหนักและเสียสละเพื่อเลี้ยงดูน้องๆ.

ผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนโตในครอบครัวที่มีพี่น้องถึง 6 คน. ชีวิตวัยเด็กของผู้ส่งเคสค่อนข้างยากลำบาก คุณแม่ต้องแบกภาระอย่างหนักมาตั้งแต่เด็ก เมื่ออายุ 7 ขวบ คุณแม่ก็ต้องช่วยซักผ้า ล้างจาน และเลี้ยงน้องๆ พออายุ 11 ปีก็ต้องตัดเสื้อผ้าให้น้องๆ ใส่ในยามค่ำคืนโดยสละเวลาพักผ่อน. เมื่อคุณแม่อายุ 19 ปี ก็ได้แต่งงานกับคุณพ่อ ครอบครัวอยู่ในสภาพยากจนมาก. คุณพ่อประกอบอาชีพอะไรก็ประสบความล้มเหลว เจ๊งไปหมดทุกอย่าง. คุณแม่จึงต้องหาอาชีพใหม่ด้วยตนเองคือการขายผ้า. ชีวิตของคุณแม่เปรียบเสมือนหนีเสือปะจระเข้ เพราะต้องอดทนกับพฤติกรรมมากมายของคุณพ่อ ทั้งคู่ทะเลาะกันรุนแรงจนเป็นภาพที่ลูกๆ เห็นจนชินตา ผู้ส่งเคสเห็นคุณแม่หลบมานั่งร้องไห้ด้วยความทอดถอนใจอยู่บ่อยๆ. ความรักความอบอุ่นจึงเป็นสิ่งที่หาได้ยากในครอบครัว คุณพ่อเป็นคนอารมณ์ร้อน ดุดัน มักโกรธคุณแม่และลูกๆ. คุณพ่อชอบยกเท้าขึ้นวางบนโต๊ะ คีบบุหรี่ และจิบเหล้าวันละ 2 แก้ว ขณะนั่งดูคุณแม่และลูกๆ ทำงาน ลูกๆ ถึงกับขนานนามท่านว่า "ฮ่องเต้". แม้จะเป็นเช่นนั้น คุณพ่อก็ยังสวดมนต์ทุกวันเช้าเย็นไม่เคยขาดมานานกว่า 30 ปี โดยท่านเชื่อว่าหากไม่ได้ดื่มเหล้าแล้วจะสวดมนต์ไม่ได้และไม่มีกำลังใจต่อสู้ชีวิต. คุณพ่อเชื่อว่าเหล้าเป็นยาชูกำลังชูใจ.

เมื่ออายุ 66 ปี คุณพ่อก็ล้มป่วยลงด้วยโรคเส้นเลือดฝอยในสมองอุดตัน ทำให้ระบบประสาทควบคุมการเดินผิดปกติ ปัจจุบันท่านอายุ 77 ปี ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องนอนติดเตียง. คุณครูไม่ใหญ่ระบุว่าเป็นผลจากแอลกอฮอล์.

สำหรับตัวผู้ส่งเคสเอง ตั้งแต่เด็ก เวลาเรียนหนังสือที่ต้องใช้ความจำมากๆ จะปวดศีรษะอย่างมาก หมอวินิจฉัยว่าระบบประสาทอ่อนแอ. หลังเรียนจบมัธยมต้น คุณแม่ต้องการให้มาช่วยค้าขาย แต่ผู้ส่งเคสเป็นทุกข์มากที่ไม่ได้เรียนต่อและไม่ชอบงานค้าขายเลย. ผู้ส่งเคสมักมีคำถามในใจว่า "เกิดมาทำไม ตายแล้วจะไปไหน". ด้วยความต้องการหาคำตอบ ผู้ส่งเคสจึงลองไปศึกษาศาสนาคริสต์ประมาณ 1 ปี บาหลวงท่านหนึ่งสอนว่าหากเชื่อในพระเจ้าจะได้ขึ้นสวรรค์ หากไม่เชื่อจะตกนรก โดยย้ำว่าเพียงแค่เชื่อเท่านั้นก็ช่วยได้. แต่คำสอนนี้ก็ยังไม่สามารถคลายความสงสัยได้. การแสวงหาคำตอบจึงยังไม่สิ้นสุด ผู้ส่งเคสได้เข้าไปปฏิบัติธรรมในสำนักแห่งหนึ่ง ซึ่งเน้นการใช้ชีวิตร่วมกันอย่างสมถะ ไม่ทานเนื้อสัตว์. ผู้ส่งเคสชอบที่นี่ในตอนแรกและลองทานมังสวิรัติอยู่ 8 เดือน.

ในที่สุด ผู้ส่งเคสก็ได้รู้จักวัดพระธรรมกาย และรู้สึกทันทีว่านี่คือที่ที่ถูกต้อง เคร่งครัดแต่ไม่เคร่งเครียด มีความสุขและเบิกบานทุกครั้งที่ได้มาวัด และเมื่อได้ปฏิบัติธรรมก็ยิ่งมั่นใจ 100% ว่าที่นี่คือที่สุดแห่งการแสวงหาอย่างแท้จริง.

ผู้ส่งเคสมักประสบอุบัติเหตุบ่อยครั้ง อุบัติเหตุที่หนักที่สุดเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2537 ขณะขี่มอเตอร์ไซค์ไปทำหน้าที่ผู้นำบุญ รถชนกับประตูรถยนต์ที่เปิดออกกะทันหัน ทำให้ล้ม ศีรษะกระแทกพื้น สลบไปนาน พอฟื้นมาจำชื่อตัวเองไม่ได้ มองไม่เห็น อาเจียนรุนแรง เดินไม่ได้เป็นเดือน และมีอาการหน้ามืดตาลายเมื่อยกของหนัก เป็นอยู่ถึง 3 ปี. ตอนนั้นหมดความหวังที่จะหายเป็นปกติ คิดเพียงว่าจะใช้เวลาที่เหลือสร้างบุญให้มากที่สุด เพราะคุณพ่อเคยดูดวงบอกว่าจะหมดอายุขัยตอนอายุ 37 ปี ซึ่งตรงกับที่หมอดูบอกว่าเป็นดวงดับ อายุสั้น.

ต่อมา ครอบครัวผู้ส่งเคสได้ร่วมกันทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ถวายแด่มหาปูชนียาจารย์ ขาดเพียงองค์พระประจำตัวถวายแด่หลวงพ่อธัมมชโยในขณะนั้น ผู้ส่งเคสเหลือเงินเพียงแค่ค่าประกันชีวิต แต่ตัดสินใจนำปัจจัยทั้งหมดมาสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวเพื่อบูชาธรรมหลวงพ่อธัตตชีโวด้วยความปีติ. เหตุการณ์อัศจรรย์ก็เกิดขึ้น เพียงไม่กี่วันอาการป่วยก็กลับหายเป็นปกติอย่างเหลือเชื่อ. ทำให้ผู้ส่งเคสมีความเชื่อมั่นในอานุภาพของบุญ และตั้งใจสร้างบุญทุกบุญ ติดตามคุณครูไม่ใหญ่ไป.

น้องสาวคนที่ 6 ของผู้ส่งเคสปัจจุบันมีครอบครัวและแต่งงานอยู่กินกับสามีที่ประเทศญี่ปุ่นมา 10 ปี. น้องสาวได้เปลี่ยนไปนับถือลัทธิใหม่ที่รู้จักกันอย่างลับๆ ว่าลัทธิสร้างสายเลือดใหม่. ลัทธินี้ไม่เปิดเผยข้อมูลสำคัญให้คนทั่วไปยกเว้นสมาชิก ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเพื่อให้สังคมยอมรับง่ายขึ้น. ลัทธินี้ก่อตั้งโดยผู้นำชาวเกาหลีที่สมาชิกเชื่อว่าเป็นบุคคลสำคัญที่มาแก้ไขพระคัมภีร์ไบเบิลให้สมบูรณ์ในยุคสุดท้าย. ผู้นำและภรรยาเป็นที่เคารพเสมือนเป็นศาสดาและเป็นบิดามารดาของสมาชิกทุกคน. หลักการสำคัญคือการนำพาสมาชิกให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของซาตาน. ลัทธินี้มีพิธีกรรมแปลกใหม่ที่เรียกว่าประเพณีสร้างสายเลือดใหม่ คือการเลือกคู่แต่งงานให้สมาชิก. สมาชิกทั่วโลกต้องส่งรูปถ่ายให้ผู้นำลัทธิ ซึ่งเชื่อว่ามีญาณพิเศษเชื่อมต่อพระเจ้า ผู้นำจะจับคู่ให้และจัดพิธีแต่งงานนานาชาติเป็นหมื่นคู่. พิธีนี้เรียกว่าการรับพร เป็นการได้อภัยบาป ตัดขาดจากสายเลือดซาตาน เชื่อว่าลูกที่เกิดจากการจับคู่ของลัทธิจะเป็นสายเลือดบริสุทธิ์ของพระเจ้า. ลัทธินี้แพร่หลายทั่วโลก มีศูนย์สาขามากมาย โดยเฉพาะในญี่ปุ่นสามีของน้องสาวเป็นศิษย์คนสำคัญระดับหัวหน้าศูนย์สาขา. ปัจจุบันน้องสาวกลับมาอยู่เมืองไทยพร้อมลูก 3 คน แม้แยกอยู่กับสามีชั่วคราวแต่ก็ยังคงนับถือลัทธินี้อยู่.