EP.530 ลูกๆไม่มีใครเรียกเธอว่าแม่ แต่ให้เรียกว่า ซิ่ม

ผู้ส่งเคส เล่าเรื่องราวของครอบครัวตนเองซึ่งมีพี่น้องรวม 9 คน หญิง 5 ชาย 4 คุณแม่ของ ผู้ส่งเคส เล่าว่าเลี้ยงลูกทั้ง 9 คนนั้นยากมาก เฉียดตายมาแล้วทุกคน และด้วยความเชื่อโบราณที่บอกต่อกันมา คุณแม่จึงห้ามลูกทั้ง 9 คนเรียกว่า "แม่" แต่ให้เรียกว่า "ซิ่ม" แทน ซึ่งแปลว่า "น้า" ในภาษาไทย ผู้ส่งเคสได้ยินคุณแม่ตอบคำถามเรื่องการเรียกคำว่า "ซิ่ม" นี้มาตลอดตั้งแต่จำความได้จนถึงปัจจุบัน ครอบครัวนี้มีคุณแม่เป็นผู้หญิง ภูมิลำเนาไม่ระบุแน่ชัดจากเนื้อหา แต่ชีวิตความเป็นอยู่ดูเหมือนจะมีความลำบาก ผู้ส่งเคสเป็นคนที่ 4 ในบรรดาพี่น้อง 9 คน คุณแม่ของ ผู้ส่งเคส มีพี่น้อง 7 คน เป็นชาย 4 หญิง 3 พี่น้องชายทั้ง 4 คนของคุณแม่เสียชีวิตทั้งหมด แต่พี่น้องหญิงทั้ง 3 คนยังมีชีวิตอยู่ แสดงว่าพี่น้องหญิงของคุณแม่ดวงแข็งกว่า

ครอบครัวของ ผู้ส่งเคส ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนมาก มีพี่น้องถึง 9 คน คุณแม่เล่าเสมอว่าการเลี้ยงดูพวกเขาทั้งหมดนั้นยากลำบากมาก ถึงขั้นเฉียดตายกันมาหลายครั้ง ด้วยความเชื่อแบบคนโบราณ คุณแม่เชื่อว่าหากไม่เป็นเพราะบุญบารมีของตนเองหรือดวงแข็งของลูกๆ ก็คงจะเลี้ยงไม่รอด ความเชื่อนี้เองที่ทำให้คุณแม่มีข้อห้ามให้ลูกทั้ง 9 คน ไม่เรียกว่า "แม่" แต่ให้เรียกว่า "ซิ่ม" ซึ่งเป็นคำที่ใช้มาตั้งแต่ ผู้ส่งเคสจำความได้ และคุณแม่ก็ต้องคอยตอบคำถามผู้ที่สงสัยเรื่องนี้มาตลอด

ชีวิตของคุณแม่นั้นมีความลำบากตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน คุณแม่ไม่ได้รับการศึกษา ท่านแต่งงานกับคุณพ่อซึ่งมีอาชีพเลี้ยงหมู ส่วนคุณแม่มีอาชีพทำสวนผัก ทั้งสองร่วมกันสร้างเนื้อสร้างตัวมาด้วยกัน โดยคุณแม่เป็นหลักในการทำงานอย่างหนัก ในขณะที่คุณพ่อมีหลักในการไปเที่ยว ดื่มเหล้า เล่นไพ่ ตีไก่ และมีนิสัยเจ้าชู้ คุณพ่อมีภรรยาน้อยหลายคน แต่ถึงแม้จะมีภรรยาน้อยหลายคน คุณพ่อก็ยังรักคุณแม่มากที่สุดเพียงคนเดียว เพราะคุณแม่อนุญาตและบอกให้ทำตามสะดวก แม้คุณพ่อจะเจ้าชู้ แต่ท่านก็มักจะหวงลูกสาวทุกคน คุณแม่ต้องต่อสู้ชีวิตอย่างหนัก บางครั้งต้องไปยืมเงินมาลงทุนเลี้ยงสัตว์ ด้วยความที่มีลูกมาก ค่าใช้จ่ายก็มากตามไปด้วย ทำให้ครอบครัวมีหนี้สินอยู่เสมอ ปัจจุบันแม้ลูกๆ จะเติบโตและมีงานทำกันแล้ว แต่ครอบครัวก็ยังคงมีหนี้สินอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นหนี้ของคุณพ่อคุณแม่เอง หรือหนี้สินของพี่น้อง

ในบรรดาพี่น้อง 9 คน คุณพ่อมักจะทำให้พี่สาวคนโตเสียใจอยู่เสมอ และไม่เคยพูดดีต่อกันเลย จนพี่สาวคนโตมีความรู้สึกสงสัยว่าทำไมคุณพ่อถึงเกลียดตนมากขนาดนี้ แต่กับพี่สาวคนรอง (คนที่ 2) คุณพ่อกลับเอ็นดูเสมอ แสดงว่าพฤติกรรมของลูกสาวทั้งสองคนนี้คงต่างกัน พี่สาวคนโตกับพี่สาวคนรองก็ไม่ค่อยพูดดีต่อกันเช่นกัน แต่กับพี่น้องคนอื่นๆ พี่สาวคนรองจะเป็นพี่ที่ดี พี่สาวคนรองเป็นคนที่มีความตั้งใจอยากให้น้องๆ ทุกคนได้เข้าวัด ถ้าเป็นน้องชายก็จะสนับสนุนให้บวช โดยบางครั้งก็มีข้อเสนอเรื่องเงินหรือทองให้ แต่น้องชายที่บวชแล้วก็ไม่มีใครยอมรับเงินทองจากพี่สาว นอกจากนี้ พี่สาวคนรองยังสนับสนุนให้น้องสาวมาเป็นเจ้าหน้าที่วัดด้วย แต่ตัวพี่สาวเองเลือกที่จะอยู่นอกวัด

ก่อนที่ ผู้ส่งเคส จะเกิด คุณแม่ฝันว่ามีเด็กหลายคนเดินตามมา เมื่อหันกลับไปดูก็เห็นเด็กตามมาจำนวนมาก คุณแม่เห็นเด็กคนหนึ่งมองมาเงียบๆ ไม่พูดอะไร ด้วยสีหน้าเฉยๆ คุณแม่จึงกวักมือเรียกเด็กคนนั้นเข้ามาในบ้าน ถามว่าจะไปไหน เด็กตอบว่าไม่ไปไหน คุณแม่จึงชวนให้อยู่ด้วย แล้วคุณแม่ก็ตั้งท้อง ซึ่งเด็กคนนั้นคือ ผู้ส่งเคส เอง คุณพ่อหวังมากว่าลูกในท้องคนนี้จะเป็นผู้ชาย เพื่อจะได้เป็นผู้สืบสกุล เพราะคุณแม่คลอดลูกสาวมาแล้ว 3 คน แต่เมื่อคลอดออกมากลับเป็นลูกสาวอีกคน ทำให้คุณพ่อผิดหวังมาก ผู้ส่งเคส เป็นลูกสาวคนที่ 4 หลังจากคลอด ผู้ส่งเคส ออกมา น้ำนมของคุณแม่ก็หมดเกลี้ยง ไม่มีแม้แต่หยดเดียว คุณแม่จึงต้องให้น้ำผึ้งผสมน้ำดื่มแทนในตอนแรก แล้วจึงเปลี่ยนเป็นนมผงสำหรับเด็ก ผู้ส่งเคสจึงไม่เคยได้ดื่มนมแม่เลย วันหนึ่ง ญาติของคุณแม่มาเยี่ยม เมื่อเห็น ผู้ส่งเคส ก็เอ่ยปากขอไปเลี้ยงเป็นลูกสาว คุณพ่อยินดีจะยกให้ในตอนแรก แต่คุณแม่คิดทบทวนแล้วว่าลูกสาวคนอื่น 3 คนก็เลี้ยงมาได้ ทำไมคนนี้จะเลี้ยงไม่ได้ จึงไม่ได้ยกให้ คุณพ่อก็ทำตามใจคุณแม่ ผู้ส่งเคส จึงได้เป็นลูกสาวของทั้งคุณพ่อคุณแม่มาจนถึงทุกวันนี้

ครอบครัวยังคงอาศัยอยู่ในบ้านเก่าๆ และการทำมาหากินก็ไม่ค่อยเหลือเงิน ทั้งๆ ที่ครอบครัวก็เข้าวัด ทำบุญ เลี้ยงพระบ่อยที่สุดในอำเภอ เป็นพันองค์ มีคำถามเกี่ยวกับเรื่องราวเหล่านี้