EP.538 ทำไมนอนไม่หลับและกัดลิ้นตัวเอง

ผู้ส่งเคสเป็นสตรี ท่านเป็นลูกคนที่ 4 ในบรรดาพี่น้อง 5 คน และเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวในบ้าน เมื่อผู้ส่งเคสอายุได้ 10 ขวบ คุณพ่อคุณแม่ของท่านก็แยกทางกัน ต่อมาเมื่ออายุ 12 ขวบ ผู้ส่งเคสพร้อมพี่ชายอีก 2 คนก็ได้เดินทางไปอยู่สหรัฐอเมริกา เพื่ออาศัยอยู่กับป้าของมารดา ซึ่งผู้ส่งเคสเรียกว่า "คุณยาย" โดยคุณยายทำกิจการร้านอาหารอยู่ที่นั่น อีก 3 เดือนต่อมา คุณยายแท้ๆ ของผู้ส่งเคสก็เดินทางไปสมทบเพื่อช่วยดูแลผู้ส่งเคสและพี่ชายทั้งสองคน ทั้งสี่คนช่วยกันทำมาหากินอยู่ในร้านอาหารแห่งนั้น คุณยายผู้เป็นป้าจะทำขนม ผู้ส่งเคส (ลูก) จะช่วยเสิร์ฟอาหาร ส่วนพี่ชายคนที่ 3 ทำหน้าที่ล้างจาน คุณยายผู้เป็นป้าจึงเปรียบเสมือนเป็นแม่ของผู้ส่งเคสและพี่น้องอีก 2 คนตั้งแต่นั้นมา ผู้ส่งเคสเป็นคนใฝ่เรียนมากมาตั้งแต่เด็ก แต่การเรียนมีอุปสรรค ท่านต้องทำงานหาเงินเรียนเอง เมื่อจะเข้าเรียนต่อในมหาวิทยาลัยก็เข้าไม่ได้ เพราะผู้ปกครองที่อาศัยอยู่ด้วยลืมทำกรีนการ์ดให้ ด้วยความที่อยากเรียนต่อมากจึงใช้วิธีโกหกที่โรงเรียนว่าตัวเองเป็นคนอเมริกันเพื่อให้ได้เข้าเรียน ท่านคิดว่าคงไม่มีใครอีกแล้วที่ทำเหมือนตนเอง แต่บุญกรรมก็ได้ชักนำให้พบเพื่อนหนุ่มชาวไทยที่เรียนอยู่ที่เดียวกัน และเพื่อนคนนี้ก็ใช้วิธีโกหกเหมือนท่านเช่นกัน ความลับของผู้ส่งเคสและเพื่อนหนุ่มไทยถูกเปิดเผยเหมือนกัน ทำให้ต้องพักการเรียนหลังจบอนุปริญญาแล้ว จึงออกหางานทำไปเรื่อยๆ ผู้ส่งเคสได้งานทำในโรงพยาบาล ต่อมาโชคดีที่ประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน ได้ประกาศอนุญาตให้ผู้เข้าเมืองโดยผิดกฎหมายเป็นผู้ถูกกฎหมายและสามารถมีใบเขียวได้ ผู้ส่งเคสดีใจมากเพราะผู้มีใบเขียวสามารถเรียนต่อมหาวิทยาลัยและมีงานดีๆ ในอเมริกาได้ ผู้ส่งเคสได้รับสิทธิ์นี้ แต่แฟนหนุ่มชาวไทยยังไม่ได้รับสิทธิ์เพราะมาทีหลัง แฟนหนุ่มจึงมาปรึกษาและขอแต่งงานด้วยเพื่อให้ได้สิทธิ์ใบเขียว ผู้ส่งเคสยอมแต่งงาน หลังมีครอบครัวก็ไม่สะดวกสบายเหมือนตอนเป็นโสด ผู้ส่งเคสยังคงทำงานที่โรงพยาบาลจนกระทั่งให้กำเนิดลูกสาวคนโต จากนั้นจึงมีโอกาสได้เรียนต่อสมดังที่ตั้งใจไว้ ปัจจุบันผู้ส่งเคสอายุ 42 ปี มีอาชีพเป็นกุ๊กในร้านอาหารญี่ปุ่น

ชีวิตของ “คุณยาย” ผู้เป็นป้าและเสมือนแม่ของผู้ส่งเคส ท่านเป็นคนไม่มีครอบครัว อุปนิสัยขยัน เสียสละ อดทน อ่อนน้อมถ่อมตน กตัญญูกตเวที และทำบุญตักบาตรอยู่เป็นประจำ แต่คุณยายก็มีสิ่งที่ติดคือติดหมากมาก เมื่อย้ายมาอยู่อเมริกาและหาหมากยาก ก็มีคนแนะนำเคล็ดลับแก้การอยากกินหมากโดยให้สูบบุหรี่ คุณยายจึงหันมาสูบบุหรี่ 1-3 มวนต่อวัน ติดต่อกันกว่า 10 ปี นอกจากนี้ ท่านยังชอบแทงหวยและเล่นไพ่แก้เซ็งเป็นครั้งคราว ต่อมาท่านก็เลิกสูบบุหรี่ เพราะสูบแล้วปอดดำ และเลิกเล่นไพ่เลิกเล่นหวยในที่สุด

คุณยายเป็นคนแข็งแรงมาตลอด แต่พออายุย่างเข้า 80 ปี ก็เริ่มไม่แข็งแรงและป่วย ท่านเป็นโรคปวดข้อ (รูมาตอยด์) ในช่วง 4 ปีสุดท้ายของชีวิต และเป็นโรคพาร์กินสัน มีอาการมือสั่น ขาขยับไม่ได้ เจ็บปวดตามเนื้อตามตัวและข้อต่อต่างๆ เป็นประจำ แต่ท่านมีความอดทนสูงมาก ไม่ค่อยกินยา จะกินต่อเมื่อปวดทรมานจนทนไม่ไหวจริงๆ ท่านให้เหตุผลว่าทหารถูกยิงยังทนได้ ตัวท่านเจ็บปวดแค่นี้ทำไมจะทนไม่ได้ แล้วก็ทนปวดต่อไป

อาการป่วยของคุณยายหนักขึ้นเรื่อยๆ จนต้องส่งโรงพยาบาล ในสัปดาห์สุดท้ายก่อนที่คุณยายจะจากไป ผู้ส่งเคสได้พาคุณยายกลับมารักษาตัวอยู่ที่บ้าน พยายามให้ท่านได้ทำบุญให้มากที่สุด ในช่วงนั้น พระเดชพระคุณหลวงพ่อทัตตชีโว ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระน้องชายของคุณยาย ได้เดินทางมาปฏิบัติศาสนกิจที่อเมริกา ท่านได้เมตตาไปเยี่ยมคุณยายถึงที่บ้าน วันนั้นคุณยายดูสดชื่น มีความสุข พูดคุยกับทุกคนสนุกสนาน คุณยายได้ทำบุญถวายผ้าไตร ถวายปัจจัยไทยธรรม สร้างพระภายในเจดีย์ 1 องค์กับหลวงพ่อทัตตชีโว หลวงพ่อให้พรและแนะนำการดูแลคุณยายหลายอย่าง ผู้ส่งเคสได้ติดรูปภาพพระพุทธรูปไว้รอบห้องที่คุณยายนอนป่วย ทั้งด้านหน้า ด้านข้าง และบนเพดาน เพื่อให้คุณยายมองเห็นพระตลอดเวลา ใจของคุณยายจะได้อยู่กับองค์พระตลอด ตลอดสัปดาห์นั้นก็ได้นิมนต์พระสงฆ์จากวัดต่างๆ ที่คุ้นเคยกันมาให้คุณยายได้ทำบุญ พอคุณยายเริ่มไม่รับรู้อะไร พวกผู้ส่งเคสก็เปิดเทปสวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็น บทอิติปิโส และบทสวดสรรเสริญคุณของพระรัตนตรัยไว้ตลอด 24 ชั่วโมง และผู้ส่งเคสยังกระซิบข้างหูคุณยายให้ระลึกถึงบุญต่างๆ ที่ท่านทำมาทั้งหมด เช่น บวชสามเณรและอุปสมบทหมู่กว่า 10 ครั้ง สร้างพระประจำตัวทั้งภายนอกภายในให้ตนเองและญาติ 12 องค์ บุญ 300,000 ปลื้ม หล่อหลวงปู่ทองคำ สร้างรัตนบัลลังก์ ถวายจานดาวธรรมโรงเรียน บุญเสาแก้วพันปี และบุญอื่นๆ ที่ท่านทำมาโดยตลอด คุณยายจากพวกผู้ส่งเคสไปด้วยความสงบในวันที่ 15 เมษายน 2548

ด้านชีวิตครอบครัว ผู้ส่งเคสแต่งงานกับแฟนหนุ่มไทยที่เจอที่อเมริกา แฟนหนุ่มมีโรคประจำตัวคือโรคหัวใจอ่อนๆ ลิ้นปีหัวใจรั่วมาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่มีอาการร้ายแรง สิ่งที่แปลกคือเขาสอบบวชพระมากเป็นชีวิตจิตใจ เคยบวชแล้ว 6 ครั้ง มีความสุขมากตอนครองผ้ากาสาวพัสตร์ ตั้งใจปฏิบัติและฟังพระอาจารย์มาก เขาบอกว่าหากลูกสาวทั้งสองโตจะบวชตลอดชีวิต ผู้ส่งเคสมีลูกสาว 2 คน

ลูกสาวคนโต ปัจจุบันอายุ 16 ปี ตอนเล็กๆ ช่วงฟันหน้าขึ้นใหม่ๆ ชอบกัดลิ้นตัวเองขณะนอนหลับ เพราะตอนนอนปากเปิดเล็กน้อย ลิ้นแลบออกมาอยู่ระหว่างฟันหน้าพอดี เวลาหลับเพลินๆ จะมีอาการสะดุ้งหรือตกใจ แล้วปากก็หุบลง แต่ลิ้นยังอยู่ที่เดิม พอปากหุบ ฟันก็กัดลิ้นตัวเองอย่างจัง นอนเลือดกลบปาก ร้องไห้เสียงดังทุกวัน ทั้งกลางวันกลางคืน เป็นเวลา 3 เดือน จนปลายลิ้นขาดแหว่ง มีคนแนะนำให้ใช้กานพลูบด ป้ายที่ลิ้นที่ถูกกัด พร้อมท่องนะโม 3 จบ ทำ 3 ครั้งก็จะหาย ปรากฏว่าหายจริง

ลูกสาวคนเล็ก ปัจจุบันอายุ 8 ขวบ ตอนเด็กๆ เมื่ออายุ 11 เดือน ก็มีอาการเหมือนพี่สาว ผู้ส่งเคสคิดว่าอาการนี้สบายมาก เพราะเคยใช้สูตรกานพลูมาแล้ว จึงนำกานพลูมาบดตามสูตร พอได้ยินเสียงลูกร้องเลือดกลบปาก ก็ตั้งนะโม 3 จบแล้วป้ายกานพลูที่ลิ้นที่โดนกัด แต่ปรากฏว่าไม่หาย ผู้ส่งเคสคิดว่าอาจผสมผิดสูตรหรือผิดหลักวิชชา จึงทบทวนและทำใหม่ตามสูตรทุกอย่าง ปรากฏว่าก็ยังไม่หาย กัดเหมือนเดิม จึงสรุปว่าโรคดื้อยา ผู้ส่งเคสเริ่มพาไปหาหมอหลายท่าน หมอฟันบอกเด็กเล็กไป ฟันน้ำนมอยู่ ไม่รับรักษา หมออายุรกรรมทั่วไปก็ส่ายหน้าไม่รับ สุดท้ายไปหาหมอโรคจิต ได้ยามากินแต่ไม่หาย กลับเป็นหนักกว่าเดิม กัดถี่ขึ้นทุก 15 นาที ผู้ส่งเคสโมโหตัวเองที่ลูกต้องมากัดลิ้น มันเจ็บ ลูกสาวตัวเล็กก็เอาหัวโขกพื้น และดึงผมแม่กระชาก เหมือนจะบอกว่าไม่ไหวแล้ว เธอ กัดลิ้นตัวเองติดต่อกันเป็นเวลา 2 ปี จนมีรอยแผลแหว่งรอบลิ้น แล้วเธอก็หยุดกัดไปเอง โดยไม่ต้องรักษาใดๆ เรื่องนี้มีเหตุเกิดทั้งพี่ทั้งน้อง