EP.558 เธอชอบเห็นภาพทวิภพ

ผู้ส่งเคสมีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่ประเทศลาว ในปี พ.ศ. 2528 ขณะอายุ 9 ปี ครอบครัวผู้ส่งเคสได้ย้ายมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกา รัฐมินิโซตา ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ครอบครัวก็ได้มารู้จักวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียจากการแนะนำของผู้นำบุญท่านหนึ่งที่ให้สัมภาษณ์รายการธรรมะทางช่องแนททีวี ผู้ส่งเคสและครอบครัว รวมถึงบ้านเพื่อนคุณพ่ออีก 2 ครอบครัว ได้ติดตั้งจานดาวธรรมเป็น 3 ดวงแรกในรัฐมินิโซตา และได้เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ทุกคนช่วยกันขยายจานดาวธรรมได้มากกว่า 52 ดวง และร่วมทำบุญเสาแก้วพันปี 1 ต้น ชีวิตของผู้ส่งเคสมีเหตุการณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้นมากมายมานานกว่า 10 ปี ก่อนที่จะได้มาพบกับ DMC

เรื่องราวแปลกประหลาดในครอบครัวผู้ส่งเคส เริ่มต้นก่อนที่ คุณยาย จะมาแต่งงานกับคุณตา โดยคุณยายมีลูกชายติดมาด้วย 1 คน ลูกชายคนนี้เมื่ออายุ 6 ขวบ ได้ป่วยเป็นไข้และตายไป ก่อนตายเขายังพูดได้ แต่เมื่อฟื้นขึ้นมากลับกลายเป็นคนใบ้ คุณยายมาแต่งงานกับคุณตา และมีลูกด้วยกันอีก 1 คน คือ คุณแม่ของผู้ส่งเคส คุณแม่จบวิทยาลัยครูที่ลาวและรับราชการครูได้เพียง 2 ปี ดวงตาก็เริ่มพร่ามัว มองเห็นไม่ชัด ต้องหยุดสอนหนังสือ คุณแม่จึงเริ่มแสวงหาธรรมะเป็นที่พึ่งทางใจ ทั้งฟังธรรมะจากพระอาจารย์และซื้อเทปมาฟัง คุณพ่อแต่งงานกับคุณแม่ตอนที่ท่านยังเป็นครูอยู่ และหลังจากแต่งงานได้เพียง 1 ปี ดวงตาคุณแม่ก็พร่ามัว ครอบครัวมีลูกด้วยกัน 6 คน เป็นชาย 3 หญิง 3

ขณะที่คุณพ่อยังอยู่ที่หลวงพระบาง ท่านผอมมากเพราะนอนไม่หลับ เนื่องจากมีผีตัวหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่ ตัวดำทมึนมายืนขวางประตูบ้านเกือบทุกคืน คืนละหลายครั้ง คุณพ่อลองสันนิษฐานว่าใครจะปราบผีนี้ได้ ปรากฏว่า คุณแม่ สามารถไล่ผีได้ โดยลุกขึ้นมากระทืบเท้า ผีนั้นก็หายไป

สำหรับตัวผู้ส่งเคสเอง มักจะเห็นภาพและได้ยินเสียงแปลกๆ มานานกว่า 10 ปีแล้ว ตั้งแต่อายุ 6 ขวบที่ลาว เคยเห็นเด็กชายห่มผ้าขาวคลุมทั้งตัวเดินมาจากต้นมะม่วงมายืนมองหน้า คิดว่าเป็นผีจึงวิ่งหนีด้วยความกลัว เมื่อโตขึ้นก็ยิ่งพบภาพและเสียงประหลาดมากขึ้น เมื่อย้ายมาอเมริกา ขณะว่ายน้ำในสระหลังบ้าน เห็นเงาผู้ชายสีดำว่ายน้ำด้วย ตอนอยู่มหาวิทยาลัย เห็นผู้หญิงสวยเหมือนนางฟ้าผมยาวเดินผ่านพร้อมยิ้มให้ และเห็นคนหน้าขาว สูงประมาณ 7 ฟุต เดินไปมาในมหาวิทยาลัยโดยเท้าไม่ติดพื้น บางครั้งเดินบนถนนก็เห็นเงาคน ทั้งคนเดียวและเป็นครอบครัว แม้กลางคืนก็เห็นเช่นกัน คืนหนึ่งทำรายงานวิชาดาราศาสตร์อยู่ ก็เห็นเงาสีดำเดินผ่านหน้าไปพร้อมเสียงสุนัขหอนโหยหวน เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้ผู้ส่งเคสรู้สึกกลัวมากจนแทบจะทนไม่ไหว คิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปต้องบ้าตายแน่ๆ

ผู้ส่งเคสจึงไปเล่าให้คุณพ่อคุณแม่ฟัง ท่านสงสารมากและพยายามหาทางช่วยเหลือทุกวิถีทาง พาไปหาหมอ พระอาจารย์เก่งๆ ทั้งพระลาว พระเขมร หมอดู ร่างทรง หมอผี และเจ้าพ่อต่างๆ รวมแล้วกว่า 20 แห่ง ทั้งในอเมริกา ไทย และลาว เมื่ออายุใกล้ 22 ปี ผู้ส่งเคสได้ยินเสียงผู้ชายคนหนึ่งมาพูดด้วยชัดเจน เสียงนั้นบอกว่าคุณพ่อคุณแม่ไม่ดี และแนะนำให้พูดจาหยาบคายกับท่าน ผู้ส่งเคสซึ่งปกติพูดจาสุภาพไพเราะ จะรู้สึกหงุดหงิดเหมือนโดนสะกด รู้สึกว่าเขากำลังจะเข้ามาหา เสียงบังคับให้เดินเข้าห้องนอน ปิดประตู รู้สึกปวดหัว ง่วงนอนมาก ไม่มีแรง ทั้งที่รู้สึกตัวอยู่ แขนขาอ่อน ต้องนอนลงกับพื้น พอเคลิ้มจะเห็นเหมือนมีร่างหนึ่งเคลื่อนมาทับ และรู้สึกเหมือนมีงูมานอนด้วย อาการนี้เป็นเกือบทุกวัน จนต้องเข้าโรงพยาบาล 6 วัน หมอวินิจฉัยว่าเป็นโรคประสาทอย่างแรง ทำให้ผู้ส่งเคสหมดกำลังใจและรู้สึกโดดเดี่ยว

ผู้ส่งเคสเคยมีคนมาสู่ขอหลายคน แต่ต้องปฏิเสธไป เพราะเพียงแค่มีคนมาจีบหรือขอแต่งงาน เสียงผู้ชายคนนั้นก็จะมาพูด สะกด บังคับหนักกว่าเดิม เหมือนไม่ต้องการให้ผู้ส่งเคสแต่งงานกับใคร คุณแม่จึงนิมนต์เกจิอาจารย์อายุ 80 ปี มาช่วยปัดเป่า โดยทำพิธีปัดยามีการทำกระทง อาหาร ได้สายสิญจน์พันรอบตัว และสวดทำน้ำมนต์ อีก 1 อาทิตย์ต่อมา ไปทำพิธีหย่าร้างกับงูที่วัดของท่าน ตั้งแต่นั้นมา ผู้ส่งเคสก็ไม่เห็นสิ่งต่างๆ เหล่านั้นด้วยตาเนื้ออีก แต่ภาพหลอนก็ยังเข้ามารบกวนในความคิด อาการเหล่านี้ยังคงอยู่แม้สำเร็จการศึกษาแล้ว รู้สึกอ่อนล้าและยังหางานที่เหมาะสมกับวุฒิปริญญาตรีไม่ได้ เคยนึกในใจว่าคำพูดหมอผีที่บอกว่าต้องบวชชีตลอดชีวิตจึงจะดีขึ้นน่าจะเป็นจริง ในเดือนพฤษภาคม ปี 2546 ผู้ส่งเคสได้รับข่าวร้ายจากหมอว่าเป็นมะเร็งที่ต่อมไทรอยด์และต้องผ่าตัดออก รู้สึกหมดสิ้นทุกอย่างอีกครั้ง แม้หมอจะบอกว่ารักษาได้ 96% และใช้ชีวิตได้ปกติ แต่ก็รู้สึกไม่เหมือนเดิม ปัจจุบันโรคดูเหมือนปกติ แต่ยังเห็นภาพลวงตาบางครั้ง ผู้ส่งเคสได้ฝึกสมาธิกับพ่อแม่เกือบทุกคืน บางครั้งเห็นองค์พระหรือแสงสว่าง ครั้งหนึ่งเห็นแสงพระอาทิตย์และรู้สึกถึงความสุขภายในเหมือนอยู่ในความฝัน

น้องชายคนถัดจากผู้ส่งเคสก็มีอาการทางประสาท ไม่พูดกับใคร นอนคลุมโปงตลอดเวลา แต่พอได้ยินเสียงคุณครูไม่ใหญ่ทางจานดาวธรรม เขาก็พูดว่าเสียงคุณครูไม่ใหญ่มา "ช็อตตัวเค้า" แล้วลุกขึ้นทั้งที่ยังคลุมโปงอยู่ เดินหันหลังถอยหลังไปหาทีวีเพื่อปิดเสียง คุณแม่เปิดใหม่ น้องชายก็มาปิดอีก