EP.564 เพื่อนผมเปลี่ยนไป

ผู้ส่งเคส เป็นลูกคนสุดท้องในจำนวนพี่น้องชายล้วน 3 คน เกิดที่จังหวัดขอนแก่น. ในวัยรุ่น ผู้ส่งเคสเคยผ่านประสบการณ์ชีวิตที่เกี่ยวข้องกับอบายมุขและน้ำเมา. หลังจากเรียนจบบมัธยมต้น ก็ก้าวเข้าสู่โลกของเด็กช่างกล ซึ่งมีสิ่งแวดล้อมที่หนีไม่พ้นอบายมุข สุรานารี การพนัน และการทะเลาะวิวาท. ชีวิตช่วงนั้นเต็มไปด้วยการเรียนภาคบ่ายจนถึงค่ำ แล้วท่องไปในโลกราตรีจนเกือบเช้าของทุกวัน กลับถึงบ้านดึกมาก บางครั้งตื่นขึ้นมาบนกองอ้วกจากฤทธิ์น้ำเมา แต่ก็ยังต้องตะเกียกตะกายไปเรียนหนังสือ เพราะไม่อยากให้แม่เสียใจ.

หลังจากเรียนจบ ปวส. ที่ขอนแก่น ผู้ส่งเคสได้เข้าเรียนต่อวิศวะภาคบ่ายที่กรุงเทพฯ. ที่นี่เอง ทำให้ได้รู้จักรุ่นพี่ช่างกลจากโรงเรียนเก่า และยังมีเพื่อนสนิทอีกคนที่เป็นคอเดียวกัน คือ "ตุ๊ด ตู่" เจ้าของบทเพลงดัง. ผู้ส่งเคสและตุ๊ด ตู่ เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียน ปวส. และมาเช่าหอพักอยู่ด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน เป็นกลุ่มคอเหล้า.

ในช่วงนั้น ผู้ส่งเคสขอเงินแม่คราวละมากๆ โดยอ้างว่าจะนำไปซื้อหนังสือเรียน หรืออุปกรณ์การเรียนต่างๆ แต่ความจริงแล้วเงินทั้งหมดหมดไปกับการซื้อเหล้าเบียร์ เพราะดื่มกันไม่เว้นแต่ละวัน จนขวดเบียร์กองเต็มใต้บันไดหอพัก ต้องขอร้องเพื่อนให้ช่วยขนไปร้านขายของเก่าเพื่อเอาพื้นที่ว่างมาวางขวดล็อตใหม่.

อยู่มาวันหนึ่ง ชีวิตของผู้ส่งเคสก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง. ผู้ส่งเคสพอจะทราบข่าวว่า ตุ๊ด ตู่ เพิ่งกลับมาจากการอบรมค่ายพระนางของชมรมพุทธศาสตร์สากล. หลังจากกลับมา ผู้ส่งเคสสังเกตเห็นว่า ตุ๊ด ตู่ เริ่มปลีกตัวออกจากวงเหล้าเพื่อนๆ. ผู้ส่งเคสเก็บความสงสัยไว้หลายวัน จนกระทั่งวันหนึ่ง โอกาสก็มาถึง. ในคืนนั้น ผู้ส่งเคสและเพื่อนร่วมหอตั้งวงดื่มกันตามปกติ ผู้ส่งเคสหลบออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์บนระเบียงชั้น 2 กะว่าพอสดชื่นแล้วจะลงไปดื่มต่อ. ขณะนั้นเอง เห็นตุ๊ด ตู่ กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่.

ผู้ส่งเคสกำลังจะทัก แต่ตุ๊ด ตู่ กลับพูดขึ้นมาก่อน ประโยคเดียวที่ทำให้ผู้ส่งเคสได้คิด คือ ตุ๊ด ตู่ ชวนให้มาเป็นซูเปอร์ไวเซอร์. ผู้ส่งเคสรู้สึกเหมือนได้สติกลับคืนมา เพราะคำชวนนี้ อาจเป็นเพราะถึงคราวจะหมดกรรม. ทำให้ผู้ส่งเคสคิดได้และเกิดความสำนึกว่า ชีวิตที่ผ่านมานั้นไร้สาระสิ้นดี ควรจะทำอะไรที่ดีกว่านี้. ผู้ส่งเคสตอบตกลงพร้อมใจที่จะร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งที่ดี. นับจากวันนั้น ชีวิตของผู้ส่งเคสก็เปลี่ยนไป เพราะได้แรงบันดาลใจจากตุ๊ด ตู่.

ผู้ส่งเคสเริ่มเข้าวัด และตั้งใจว่าจะเลิกยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขทุกอย่าง ทั้งเหล้า เบียร์ บุหรี่. ในที่สุดก็สามารถทำได้สำเร็จ. พอปิดเทอมภาคฤดูร้อน ผู้ส่งเคส ตุ๊ด ตู่ และรุ่นพี่อดีต 3 เกลอคอทองแดง จึงพร้อมใจกันชวนกันไปบวชธรรมทายาท รุ่นที่ 31 ที่วัดพระธรรมกาย. การบวชครั้งนี้สอนให้ผู้ส่งเคสรู้จักเป้าหมายชีวิต และปลูกฝังให้รักเพศนักบวช ซึ่งเป็นชีวิตที่เรียบง่ายแต่มีเป้าหมายสูงส่งคือพระนิพพาน. เมื่อได้ห่มผ้ากาสาวพัสตร์ ผู้ส่งเคสรู้สึกสงบเย็นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้. เมื่อจบโครงการอบรมธรรมทายาท ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจบวชอยู่ต่อโดยไม่ลังเล.

แต่ตุ๊ด ตู่ ต้องลาสิกขาไปทั้งน้ำตา เพราะติดปัญหาทางบ้าน. ผู้ส่งเคสเห็นตุ๊ด ตู่ ซักจีวรไป น้ำตาไหลไป รู้สึกสะท้อนใจ เพราะรู้ว่าใจจริงตุ๊ด ตู่ อยากบวชต่อมาก. ส่วนรุ่นพี่ที่มาบวชด้วยกัน ทางบ้านก็รบเร้าให้กลับไปเรียนต่อหลายครั้ง จนเกือบจะใจอ่อน. คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า หากใจอ่อนกลับไปก็เท่ากับใจอ่อนแอ. ต้องเข้มแข็งไว้ เพราะหน้าที่คือประคับประคองสมาชิกในบ้านกลับดุสิตบุรี. ถ้าใจอ่อนกลับไป ระดับจิตเสมอเดิม สมาชิกในครอบครัวจะไม่มีใครดูแล. ผู้ส่งเคสเองก็เกือบใจอ่อนเช่นกัน แต่ก็ได้กัลยาณมิตรที่ดี จึงปักใจมั่นว่าจะบวชสร้างบารมีกับคุณครูไม่ใหญ่ไปตลอดชีวิต.

ในที่สุด จึงเหลือเพียงผู้ส่งเคสและรุ่นพี่รูปนี้ที่ยังคงบวชต่อมาจนถึงปัจจุบัน. โยมพ่อ โยมแม่ พี่ๆ และเพื่อนที่หอพักพยายามชวนให้ผู้ส่งเคสลาสิกขาหลายครั้ง แต่ผู้ส่งเคสยืนยันว่าจะบวชต่อ. โยมพ่อ โยมแม่ถึงขนาดนิมนต์พระ 3 รูปจากวัดที่คุ้นเคยมาช่วยพูดให้ลาสิกขา. คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า พระไม่ได้ช่วยชวนกันบวช. แต่เมื่อผู้ส่งเคสยืนยันจะบวชต่อ โยมพ่อ โยมแม่ก็จนใจ. ต่อมา ผู้ส่งเคสได้ทำหน้าที่กัลยาณมิตรให้โยมพ่อ โยมแม่ จนท่านเริ่มเข้าใจ และอนุโมทนาในการบวช. ทุกวันนี้ โยมพ่อกลายเป็นกำลังสำคัญของศูนย์กัลยาณมิตรจังหวัดขอนแก่น ทำหน้าที่ขยายจานดาวธรรมเกือบ 100 จาน. ปัจจุบัน ท่านทั้งสองทุ่มเทสร้างบารมีเต็มที่ และตั้งใจจะติดตามคุณครูไม่ใหญ่ไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ. คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า หากสิ่งที่ทำถูกต้องและเดินตามรอยพระพุทธเจ้า จงเดินต่อไป. การนำโยมพ่อ โยมแม่ มาตั้งอยู่ในกุศลธรรม รู้จักทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เป็นการตอบแทนพระคุณท่านอย่างถูกหลักวิชชา. หากผู้ส่งเคสใจอ่อนกลับไป โยมพ่อ โยมแม่ และญาติโยมอีก 100 จาน ก็จะหมดโอกาสนี้ไป.

นอกจากเรื่องของผู้ส่งเคสแล้ว ยังมีเรื่องราวของบุคคลอื่นในครอบครัว. โยมตาของผู้ส่งเคส แต่เดิมเป็นหมอประจำตำบล ต่อมาเปลี่ยนมาค้าวัวค้าควายจนเป็นเศรษฐี มีที่ดินกว่า 100 ไร่ แต่ต้องนำที่ดินไปจำนอง/ขายฝากเพื่อส่งเสียลูกเรียน และหมุนเงินไม่ทัน ที่ดินจึงตกเป็นของนายทุนทั้งหมด. โยมตาชอบเล่นการพนันมาก ทั้งมวยและโบก. นอกจากนี้ยังชอบดื่มเหล้าและสูบบุหรี่. 10 ปีก่อนเสียชีวิต ท่านดื่มหนักถึงขั้นติดเหล้า กลายเป็นแอลกอฮอลิซึม. โยมตาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งหลอดอาหาร ระยะสุดท้าย อายุ 73 ปี. คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า ผู้ผลิตผู้จำหน่ายสุราไม่รับผิดชอบต่อชีวิตที่เสียหายเหล่านี้.

โยมปู่ของผู้ส่งเคส รับราชการครู ต้องไปสอนตามชนบทต่างอำเภอ. ด้วยความเจ้าชู้ จึงแอบมีบ้านเล็กบ้านน้อยโดยที่โยมย่าไม่เคยรู้. โยมปู่ลาออกก่อนเกษียณ 2 ปี ได้เงินบำเหน็จมาซื้อรถเก๋งให้คนเช่า. ต่อมา คนขับรถที่เช่าดื่มเหล้าจนขาดสติ เอารถไปประสบอุบัติเหตุชนพังยับ ทิ้งรถไว้ไม่ยอมซ่อม. โยมปู่เสียใจมากจนไอและกะอักเลือดออกมา. หมอบอกว่าเป็นโรคปอดอักเสบจากการดื่มและสูบบุหรี่จัด. หลัง 6 เดือน อาการทรุดลงเรื่อยๆ. ก่อนเสียชีวิต 7 วัน โยมปู่เล่าว่าเห็นคน 2 คน นุ่งโจงกระเบนสีแดง โพกศีรษะด้วยผ้าแดง ถือหอกเข้ามาหา บอกว่าจะมารับตัวไป. โยมปู่กลัวมาก และเสียชีวิตไปทั้งที่กลัวๆ นั่นแหละ ด้วยอายุ 59 ปี. คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่า นี่คือโทษของน้ำเมา.

โยมอาชายของผู้ส่งเคส เป็นคนหลักลอย ไม่มีงานทำ. ขี้เกียจเรียนมาตั้งแต่เด็ก. โยมย่าเป็นห่วงจึงแบ่งมรดกให้มากกว่าลูกคนอื่น. เมื่อโยมย่าเสีย โยมอามาอาศัยกระท่อมปลายนาของพี่สาวอยู่คนเดียว. มรดกที่ได้มาก็แบ่งขายจนหมด. โยมอาชอบดื่มเหล้าสูบบุหรี่ จนร่างกายผอมมาก ญาติเข้าใจว่าเป็นเอดส์. ช่วงหลังเริ่มมีผู้หญิงพัวพัน. โยมอาเสียชีวิตเมื่ออายุ 47 ปี พบศพนอนตัวแข็งทื่อ มีมดไต่ตามตัวและข้างพระ. น่าจะเสียชีวิตตั้งแต่กลางคืน.