EP.610 ชายชุดขาวบนภูชี้ฟ้า

ผู้ส่งเคสเป็นชาวจังหวัดตราด มีอาชีพค้าขาย ได้มีโอกาสเข้าวัดสร้างบารมีจากการทำหน้าที่ของพระอาจารย์รูปหนึ่งเมื่อเดือนมกราคม 2547 ทำให้ประทับใจและเข้าวัดตลอดมาจนถึงปัจจุบัน

เมื่อครั้งที่คุณแม่ของผู้ส่งเคสตั้งครรภ์ใกล้คลอด คุณแม่ได้ไปทำบุญที่สำนักสงฆ์ใกล้บ้าน กราบพระธุดงค์รูปหนึ่งซึ่งได้ให้น้ำมนต์มาหนึ่งขวด โดยสั่งว่าอย่าเพิ่งดื่มจนกว่าจะถึงกำหนดคลอด แต่ระหว่างทางกลับบ้าน คุณแม่เกิดอาการหิวน้ำมาก หาดื่มที่ไหนก็ไม่มี ฝนก็ไม่ตก จึงยกน้ำมนต์ขึ้นดื่มไปครึ่งขวดเพื่อแก้กระหาย พอถึงบ้านคุณแม่ก็คลอดลูกออกมาเลยโดยไม่มีอาการเจ็บปวด

เมื่อลูกอายุได้ 3 ขวบ ขณะอยู่กับคุณย่า ลูกชี้ไปที่ดวงจันทร์แล้วพูดว่า ย่านั่นละ เจ้าอินเดีย เพราะพระธุดงค์รูปนั้นเคยทักคุณแม่ไว้ว่าเด็กในท้องเป็นเด็กอินเดียมาเกิด หลังจากนั้นมา ลูกก็มักถูกคนแถวบ้านเย้าว่า เป็นลูกเจ้าอินเดีย ซึ่งลูกไม่ชอบเลยและอยากเป็นคนไทย

ผู้ส่งเคสเคยแต่งงานมาแล้วมีลูกสาว 2 คน ต่อมาได้แต่งงานใหม่กับสามีคนปัจจุบัน มีลูกด้วยกันอีก 3 คน ภายหลังสามีไปมีภรรยาน้อย ครอบครัวจึงไม่มีความสุข มีปากเสียงกับผู้ส่งเคสเป็นประจำ ความทุกข์ที่มีอยู่กับผู้ส่งเคสยิ่งเพิ่มขึ้น เมื่อลูกสาวคนรองที่เกิดจากสามีเก่า ซึ่งมีอายุเพียง 14 ปี เกิดอาการเบื่อหน่ายสุดขีด และไปดื่มยาฆ่าแมลงฆ่าตัวตาย ผู้ส่งเคสรักลูกมากและเสียใจกับการจากไปนี้

ผู้ส่งเคสไม่ต้องการมีความทุกข์เหล่านี้ จึงได้ตระเวนไปตามที่ต่างๆ เพื่อปรึกษาเรื่องราว มีหมอท่านหนึ่งแนะนำว่า ให้เอาขยะในใจไปทิ้งเสีย สุขทุกข์อยู่ที่ใจ ผู้ส่งเคสจึงพยายามคิดในทางบวก มีหมอไสยเวทย์อีกท่านหนึ่งทักว่า ผู้ส่งเคสและครอบครัวโดนทำคุณไสย จึงทำพิธีแก้ให้ ซึ่งผู้ส่งเคสเข้าใจว่าคงต้องเสียค่าใช้จ่ายในการสะเดาะเคราะห์ ผู้ส่งเคสได้ถามหมอคนนั้นว่าอยากให้ลูกสาวที่ตายไปกลับมาเกิดใหม่ได้ไหม ซึ่งหมอตอบว่าได้ หมอแนะนำให้นำพระพุทธรูปประจำวันเกิดของลูกสาวมาเขียนวันเดือนปีเกิดใส่ไว้ที่ฐานพระ แล้วนำพระพุทธรูปนั้นไปถวายพระที่วัด ผู้ส่งเคสก็ได้ทำตาม

จากนั้นผู้ส่งเคสก็ได้ไปแก้เรื่องอื่นมาอีก 3 เดือน วันหนึ่งเวลาประมาณ 19:00 น. ขณะนั่งรถไปโรงงานกับสามี ระหว่างทางเห็นดวงไฟดวงใหญ่ตกมาข้างทาง พอถึงโรงงานได้นอนค้างคืนที่นั่น ก่อนนอนนึกถึงลูกสาวที่ตายแล้วพูดขึ้นว่า จะมาเกิดมา แล้วผู้ส่งเคสก็ฝันเห็นไม้บูมเมอแรงซึ่งลูกสาวชอบเล่น หมุนเข้ามาหา ผู้ส่งเคสบอกในฝันอีกว่า อยากเกิดก็มาเกิด จากนั้นไม่นานผู้ส่งเคสก็ตั้งท้องและคลอดออกมาเป็นลูกชาย เป็นลูกคนที่ 6

ผู้ส่งเคสทำธุรกิจค้าขายกับประเทศเวียดนาม โดยไปรับสินค้าจำพวกปลาหมึกแห้ง กุ้งแห้ง ที่เขมร การเดินทางทางเรือจากเขมรมาฝั่งไทยมีช่วงหนึ่งเรียกว่า ปากคลอง ซึ่งมักมีพายุร้ายพัดผ่าน ทำให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ยักษ์ และถ้าใครโดนคลื่นนี้เป็นต้องตายหมดและหาศพไม่เจอจนกว่าจะขึ้นอืด

วันหนึ่งผู้ส่งเคสนำสินค้าจากเขมรลงเรือ มีคนอยู่ประมาณ 10 กว่าคน ส่วนใหญ่อยู่ในห้องเก๋งเรือที่มีหลังคาคลุม มีผู้หญิงเพียง 2 คนรวมผู้ส่งเคส ผู้ส่งเคสอยู่ด้านนอกเก๋งเรือที่เป็นลานโล่ง พอเรือแล่นถึงบริเวณปากคลอง ก็มีคลื่นลูกใหญ่สูงประมาณ 7 เมตร พัดปะทะเรืออย่างแรง จนเรือตะแคงและโคลงเคลงแต่ไม่ล่ม กัปตันต้องขับเรือฝ่าคลื่นต่อไปเรื่อยๆ หยุดไม่ได้ ผู้ส่งเคสอยู่ข้างนอกเพียงคนเดียว ตัวเปียกและชาหนาวสะท้าน สั่นเกร็งไปทั้งตัว ขยับหรือช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องทนรออยู่ครึ่งชั่วโมงเมื่อคลื่นลมสงบ ไต้ก๋งออกมาช่วยดึงผู้ส่งเคสเข้าไปในเก๋งเรือ แต่ทำไม่ได้เพราะตัวแข็งทื่อและหนักอึ้ง เป็นอยู่เช่นนี้ 2 ชั่วโมงจนถึงฝั่งไทย ผู้ส่งเคสเจ็บระบมไปทั้งตัวแต่ก็รอดชีวิตมาได้

ต่อมาทางเวียดนามนำสินค้ามาลงให้ที่ประเทศไทยแทน ไม่นานผู้ส่งเคสก็ขายสินค้าได้เงินก้อนใหญ่ถึง 10 ล้านบาท ทำให้ฐานะดีมาก แต่รวยอยู่ได้ไม่กี่ปีก็เกิดภาวะเงินบาทลอยตัว ทำให้ประสบหนี้สิน ถูกฟ้องถึง 6 คดี บางวันต้องไปศาล กิจการเดิมต้องเลิกไป หันมาผลิตยาน้ำมันเหลืองซึ่งได้เป็นสินค้า OTOP ได้นำสินค้าไปแสดงในหลายประเทศ

มีครั้งหนึ่งผู้ส่งเคสนำยาเหลืองไปส่งที่เชียงราย ขาขับรถกลับผ่านภูชี้ฟ้าก็ได้แวะขึ้นไปเที่ยวกับลูกชาย บนยอดภูพบชายคนหนึ่งในชุดขาวกำลังยืนกางร่มอยู่ ทั้งที่เป็นเวลาเย็นๆ มีฝนตกปรอยๆ ชายชุดขาวยืนอยู่บนยอดหินที่ยื่นออกไป ผู้ส่งเคสสงสัยว่าทำไมเขาไม่ตก ชายคนนั้นเดินมาหาและได้ทักทายพูดคุยกัน เขาชี้ไปที่ป่าใกล้ๆ บอกว่าอยู่ตรงนั้นคนเดียว คุยสักพักผู้ส่งเคสขอตัวกลับลงมา ชายคนนั้นก็เดินตามมาด้วย ขณะเดินลงมา เท้าผู้ส่งเคสแพลง ถึงรถผู้ส่งเคสให้เสบียงเป็นของแห้งแก่ชายคนนั้นไป ขับรถมาได้หน่อยเดียวหันกลับไปมองก็ไม่เห็นชายคนนั้นแล้ว

กลับมาถึงบ้านใน 3 วัน ผู้ส่งเคสก็ป่วย เท้าบวมมาก มีตุ่มพองขึ้นเต็มขาเหมือนโดนน้ำร้อนลวก หมอบอกเป็นโรคงูสวัด งูฟักไข่ ไฟลามทุ่ง ผู้ส่งเคสเห็นสภาพตัวเองแล้วไม่กล้าไปหาหมอ คิดว่าหมอต้องสั่งตัดขา จนสามีและลูกๆ ทนไม่ไหวอุ้มไปส่งโรงพยาบาล หมอผ่าตัดเนื้อออก แต่ไม่ได้ตัดขา ขณะสลบไปผู้ส่งเคสฝันเห็นหมอชีวกนั่งอยู่ข้างซ้าย ช่วงที่สลบอาการแย่มากเพราะขาดเลือด สามีและลูกบริจาคเลือดให้แต่รอนานเลือดก็ยังไม่ได้ จนสามีเห็นหน้าผู้ส่งเคสซีดมากจึงไปถามหมอ หมอบอกสั่งเลือดไปนานแล้ว สามีจึงตามหาเลือด กว่าจะหาได้หลายชั่วโมงจนผู้ส่งเคสเกือบไม่รอด กลับถึงบ้านยังเจ็บปวดแผลมาก ยกมือพนมบอกพ่อปู่ชีวก ขอให้หายเจ็บปวดทรมาน นอนหลับได้ ประมาณ 20 นาที มีความรู้สึกเหมือนมีมุ้งสีทองครอบตัว เลยหายปวดหลับสบายไปหลายวัน ช่วงทำแผล หมอบอกเนื้อเป็นฝ้า ต้องเอาขาแช่น้ำอุ่นจัดแล้วคีบเนื้อไม่ดีออก เจ็บปวดทรมานมากจนตาพร่าเห็นดาวขึ้นระยิบระยับ ในที่สุดก็หายเป็นปกติ

ผู้ส่งเคสมีความกังวลใจเรื่องหนึ่ง คือตอนอายุ 8 ขวบ ป.2 แอบเปิดปิ่นโตเพื่อนดูว่ามีกับข้าวอะไร เพื่อนให้ทาย ผู้ส่งเคสตอบถูกเพราะแอบเปิดดูแล้ว เพื่อนถามกลับว่าเปิดดูแล้วใช่ไหม ผู้ส่งเคสตอบว่าไม่ได้เปิด ถ้าเปิดขอให้ฟ้าผ่า (ผ่าที่อื่น) ตั้งแต่นั้นมาเวลาฝนตกจะวิ่งหนีแทบไม่ทัน กลัวฟ้าผ่า