EP.632 คุณยายทองสุก

ตามที่คุณผู้ส่งเคส ได้ส่งเรื่องราวมาให้คุณครูไม่ใหญ่ ได้เมตตาเฉลยดังนี้ค่ะ

**ประวัติผู้ส่งเคส**

ผู้ส่งเคสเป็นลูกหลานแท้ๆ ของหลวงปู่ ได้ส่งเรื่องราวของท่านมาเป็นครั้งที่ 4 แล้วค่ะ หลังจากที่ได้ฟังเฉลยเรื่องราวในครั้งที่ผ่านมา ทำให้ผู้ส่งเคสซาบซึ้งในประวัติการสร้างบารมีของหลวงปู่ จนเกิดแรงบันดาลใจอย่างแรงกล้า สามารถนึกถึงเรื่องราวอันทรงคุณค่าของท่านและบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องได้อย่างพลั่งพลู

**เนื้อเรื่อง**

คุณยายทองสุข สำแดงปั้น มีพื้นเพเดิมมาจากตระกูลที่ร่ำรวยมากทางฝั่งมารดาที่เป็นเชื้อเจ้าในวัง ส่วนบิดาเป็นบุตรมหาเศรษฐีแห่งหัวลำโพง มีทรัพย์สินเงินทองมากมายถึงขนาดนำทองคำใส่กระจาด เงินตวงใส่กระบุง แม้แต่ขันที่ใช้ใส่ค่าตักบาตรก็ทำจากทองคำแท้ๆ ทำให้คุณยายมีชีวิตที่สุขสบายในวัยเด็ก แต่เมื่ออายุได้เพียง 5 ขวบ ชีวิตก็พลิกผันครั้งใหญ่เมื่อบิดามารดาเสียชีวิต ญาติพี่น้องต่างก็เข้ามากอบโกยสมบัติไปจนหมดเกลี้ยง ทำให้คุณยายต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ระหกระเหินไปอาศัยอยู่กับผู้อื่น คุณยายต้องทำงานบ้านให้คนที่อาศัยอยู่ด้วยตั้งแต่เด็ก ถูกกลั่นแกล้งเอาเปรียบจนไม่สามารถปริปากบ่นได้ ความน้อยเนื้อต่ำใจทำให้คุณยายคิดหาทางออกด้วยการผูกคอตาย ขณะที่กำลังเดินไป ลูกของอาคนหนึ่งเห็นเข้าจึงทักทายตามปกติ ถามว่าจะไปไหน คุณยายตอบด้วยความน้อยใจว่า เราจะไปผูกคอตาย เรามันไม่รวยเหมือนกับเจ้าหนี้ เจ้าหน้าร่ำรวย กินก็นอนก็เป็นสุข ค่าธาตุชายหญิงก็มีใช้ เรานี้น่ายากจนต้องกินต้องนอนอยู่ใต้ถุน เมื่อลูกของอาได้ฟังเช่นนั้นก็เกิดความสงสาร จึงยื่นเงินให้ 1 บาท พร้อมเตือนว่า เอ็งอย่าไปฆ่าตัวตายเลย เพราะมันจะไปตกนรก หลังจากนั้น คุณยายทองสุขจึงได้มาอยู่กับอา

ต่อมา คุณยายได้แต่งงานกับศัลยแพทย์ของโรงพยาบาลจุฬาฯ และมีบุตรด้วยกัน 2 คน แต่ไม่นานสามีก็เสียชีวิตไป ทำให้ภาระการเลี้ยงดูลูกเล็กทั้งสองตกอยู่กับคุณยายโดยลำพัง ทั้งที่ไม่มีเงินทอง ผู้อำนวยการโรงพยาบาลสงสารจึงรับให้ทำงานในโรงพยาบาล แต่รายได้ก็ยังไม่พอใช้ คุณยายจึงออกมาค้าขายมะพร้าว ในช่วงนี้เอง คุณยายได้ยินกิตติศัพท์ของหลวงปู่ จึงได้ไปกราบท่าน เมื่อพบหลวงปู่ คุณยายกราบเรียนว่า โอ้ ลูกจนจังเลย ขายมะพร้าวไม่ดีเลย หลวงปู่ซึ่งทราบเรื่องราวชีวิตของคุณยายตั้งแต่ก่อนมาเกิด จึงตอบสั้นๆ ว่า ก็เขาไม่ได้ให้เอ็งมาทำอย่างนี้ คุณยายไม่กล้าถามว่าจะให้มาทำอะไร ในที่สุดจึงได้มาเรียนสมาธิ ปฏิบัติธรรม และขยันนั่งสมาธิ

แม้จะขยันปฏิบัติ แต่คุณยายก็ไม่ก้าวหน้าเสียที จนเพื่อนรุ่นเดียวกันเข้าถึงธรรมะกันหมดแล้ว ทำให้คุณยายรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ คิดว่าตัวเองคงบาปหนาที่ยังไม่ได้ธรรมะ ด้วยความโมโห คุณยายจึงไปเก็บกระโถนทั่วทั้งวัดปากน้ำมาขัดที่ท่าน้ำ ขณะขัดก็บ่นไปว่า กิเลสเรามันหนามากนัก เจ็บใจ ต้องขัดมันออกไปเสีย ไอ้กิเลสนี่ หลังจากขัดเสร็จ ก็มาตรึกธรรมะ จนกระทั่งเข้าถึงธรรมกายในที่สุด ขณะที่ใจสบาย ฝนตกปรอยๆ ใจนิ่งๆ ดวงธรรมก็พลึบขึ้นมา เมื่อเดินจะไปทานข้าว ก้าวขาขึ้นสะพานนอกวัด องค์พระก็ผุดขึ้นมา เมื่อไปสั่งอาหาร ก็ไม่กล้าทานเพราะกลัวอาหารจะไปตกโดนเสียงพระในท้อง

คุณยายกลับไปเล่าเรื่องการเห็นองค์พระให้คุณครูผู้สอนภาวนาฟัง คุณครูขอให้อยู่ที่วัดสักคืนเพื่อทำให้มั่นคง แต่คุณยายกังวลเรื่องลูก 2 คนและชีวิตทางบ้าน คุณครูจึงเตือนว่าธรรมะสำคัญ ถ้าตายวันนี้ลูกก็จะอยู่ได้ ในที่สุด คุณยายตัดสินใจอยู่ที่วัด นั่งสมาธิทั้งคืนจนมั่นคง ต่อมาก็ได้มาบวชอยู่ที่วัดปากน้ำ คุณยายได้ต่อวิชชากับหลวงปู่ และเชี่ยวชาญในวิชชามาก สามารถเป็นนรกสวรรค์ได้คล่องแคล่ว เป็นเรื่องปกติของคนยุคนั้นที่เข้าถึงวิชชา เมื่อหลวงปู่ให้ลองวิชชาใหม่ๆ คุณยายมักเป็นคนแรกที่อาสา เช่น วิชาแปลงเพศ หลวงปู่เพียงบอกให้นั่งเฉยๆ คนอื่นไม่กล้าลอง คุณยายทองสุขก็ลองทำอยู่คืนหนึ่ง รุ่งขึ้นมาบอกคุณยายอาจารย์ว่า อื้อหือ มันรำคาญว่ะ มันไม่เคยเป็นว่ะ แต่รำคาญว่ะ กูเลยเดินเครื่องกลับไปสิ หลวงปู่ไม่ได้ติดตามว่าใครทำหรือไม่ทำ วิชาแปลงเพศนั้นเป็นเรื่องแปลก สามารถทำได้สำเร็จจริง คุณยายยังทำจันทฆาต (ทำให้พระจันทร์มืด) ได้ด้วย หลวงปู่รำพึงว่าใครทำจันทฆาตวันเพ็ญได้บ้าง คุณยายทองสุขทำอยู่คนเดียว ทำอยู่ 2 วัน คุณยายไปถึงต้นเหตุของดาวที่ส่งกระแสบาปอกุศลและดับกระแสตรงนั้นได้

คุณยายทองสุขเป็นมือเผยแผ่วิชชามือหนึ่งของหลวงปู่ นอกจากการเชี่ยวชาญในวิชชาธรรมกาย หลวงปู่ยังส่งไปเผยแผ่ทั่วประเทศ ลูกศิษย์ลูกหามากมาย แม้หลวงปู่จะเปรียบเทียบการส่งอุบาสิกาแม่ชีไปเผยแผ่เหมือนเป็ดขันไม่ดังเท่าไก่ แต่คุณยายทองสุขกลับเป็น เป็ดแก้ว ที่ขันดังมากไปทั่วประเทศ อุปกรณ์ที่ให้ไปมีเพียงกระเป๋าหวายใส่หนังสือ มุ้งขาด และเงินจำนวนเล็กน้อย พร้อมให้เลือกคนไปด้วยหนึ่งคน การคมนาคมสมัยนั้นไม่สะดวก การให้คนมานับถือแม่ชียาก ในที่สุดคุณยายเลือกคุณยายเทียนไป หลวงปู่บอกว่า เขายังไม่เห็นธรรมะนี่ เอ็งจะไปทำไม แต่คุณยายยืนยันจะไป คุณยายอ้อยอิ่งไปหลายเดือนเพราะกลัววิชชาจะไม่ทันพี่น้องในโรงงาน หลวงปู่พูดถึงอานิสงส์ทุกวันเพื่อเกลี้ยกล่อมถึง 3 เดือน ในที่สุดคุณยายตัดสินใจไป ก่อนไป หลวงปู่ถามคุณยายทองสุขซึ่งอายุมากแล้วว่า ถ้าเจอคนสวย (หล่อ) คนรวย หรือคนใจดี จะทำอย่างไร คุณยายตอบว่า ถ้าลูกสู้ไม่ได้ยอมตาย หลวงปู่ชมว่าดีมาก คุณยายเทียนที่ไปด้วยกันไปได้กลางทางเพราะกลัวผี คุณยายทองสุขเป็นอาจารย์คนแรกที่สอนธรรมะให้คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนุนยูง และเป็นผู้พาคุณยายอาจารย์มาพบหลวงปู่ เมื่อพบกันครั้งแรก หลวงปู่บอกคุณยายทองสุขว่า เขาไม่ให้มึงมาทำอย่างนี้ ส่วนคุณยายอาจารย์ หลวงปู่บอกว่า มึงมันมาช้าไป

เรื่องราวของบุคคลสำคัญอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับหลวงปู่มี ลุงประยูร สุนทราน ท่านเคยทำงานกองคลังอัยการ แล้วลาออกมาอยู่ที่บ้านตรงข้ามวัดปากน้ำ จึงมีโอกาสช่วยเหลืองานหลวงปู่หลายอย่าง ท่านทำหน้าที่การเงินบัญชีทั้งหมดนานถึง 30 ปี ด้วยความซื่อตรง สุจริต ทุ่มเทงานมาก บางครั้งไม่ได้หลับนอน ช่วงบั้นปลายชีวิต ท่านล้มป่วยบ่อยและเป็นโรคความดัน จึงขอลาพัก และหันมาปฏิบัติธรรมจริงจังจนเข้าถึงวัดพระธรรมกายในที่สุด ลุงประยูรเป็นขุนคลังคู่บุญของหลวงปู่มาหลายชาติ

ป้าอู๊ด เป็นน้องสะใภ้ของหลวงปู่ ท่านเลื่อมใสหลวงปู่และวิชชาธรรมกายมาก ทำบุญตักบาตรทุกเช้า มีช่วงหนึ่งท่านป่วยหนักเป็นฝีใหญ่ที่ท้อง ปวดทรมานปางตาย ต้องแจวเรือเข้ากรุงเทพฯ ระหว่างทางทรมานมากจนคิดว่าจะไม่รอด จึงนึกถึงหลวงปู่และภาวนา สัมมาอะระหัง ไปเรื่อยๆ ท่านเห็นภาพหลวงปู่มาอยู่บนหัวนอน คอยโบกมือปัดให้ เมื่อหลวงปู่ปัด ท่านก็รู้สึกหายทรมานอย่างไม่น่าเชื่อ เห็นเช่นนี้ตลอดทางจนถึงมือหมอ ได้ผ่าตัดจนรอดชีวิต ต่อมาจึงเสียชีวิตด้วยโรคชราอายุ 80 ปี การเห็นหลวงปู่มาช่วยนั้นเกิดจากกายละเอียด ปาฏิหาริย์จากการทำวิชชาของหลวงปู่ ซึ่งป้าอู๊ดเห็นได้เพราะใจศรัทธาผูกพันกับท่าน

อีกท่านคือ แม่ชี หลานแท้ๆ ของหลวงปู่ ท่านเข้าวัดปากน้ำตั้งแต่เด็ก หลวงปู่จึงให้บวช ท่านนั่งสมาธิได้ดี ทำวิชชาได้ พอโตเป็นสาว แอบหนีเที่ยวไปพักอยู่กับเจ้าภาพ คงสนุกจึงอยากสึก หลวงปู่จับได้จึงสั่งห้ามสึก เตือนว่าจะต้องลำบากเลือดตาแทบกระเด็น แต่ห้ามไม่อยู่ สุดท้ายท่านแอบสึกไปจริงๆ ไม่นานชีวิตก็ลำเค็ญดังหลวงปู่บอก ได้สามีเป็นช่างเชื่อมเหล็กขาเดินไม่ได้ และยากจนมาก ท่านต้องเก็บมะขามเทศขาย เลี้ยงทั้งลูกทั้งสามี บั้นปลายชีวิตตามองไม่เห็น ปัจจุบันท่านยังอยู่และบอกผู้ส่งเคสว่า ถ้ารู้เช่นนี้และเชื่อหลวงปู่ชีวิตคงไม่ลำบาก ท่านว่าที่ตัดสินใจผิดเพราะมารแทรก ในอดีตชาติ ท่านเคยบวชเณรอยู่กับหลวงปู่ แต่หนีสึกตอนหลวงปู่สิ้นไปแล้ว มาชาตินี้ธาตุธรรมอ่อนลงจึงหนีสึกเร็วขึ้น ชีวิตลำบากเพราะทำทานน้อยและมีกรรมเจ้าชู้จึงต้องมาเป็นผู้หญิง

มีเรื่องราวเกี่ยวกับวัดสองพี่น้อง ซึ่งเป็นวัดที่หลวงปู่บวชพระ สมัยหลวงพ่อเนียนเป็นเจ้าอาวาส มีเปรตเยอะมาก บางคืนร้องเสียงน่ากลัว ปรากฏตัวสูงเหนือหลังคาโบสถ์ ต้องทำบุญอุทิศให้เป็นประจำ วันหนึ่งมีเสียงครืดๆ ดังมาจากใต้พื้นโบสถ์แล้วพื้นโบสถ์ก็ทรุดตัวลง หลังคาเอียง หลวงพ่อเนียนบอกว่าเรือชะล่าเคลื่อน เป็นเรือท้องแบน มีท้อง (ทรัพย์) อยู่เต็ม แต่เคลื่อนไปที่อื่นแล้ว เป็นเรื่องเล่าต่อกันมา คุณครูไม่ใหญ่ยืนยันว่ามีเปรตจริง ทั้งเปรตพระที่หลงลาภและเปรตโยมที่เคยเอาของวัด ใต้โบสถ์มีสมบัติโบราณจริง เป็นเรือที่จมอยู่สมัยคลองเป็นแม่น้ำใหญ่ มีเงินทอง โถโอชา เป็นต้น สมบัติเคลื่อนไปแล้วเป็นระยะๆ เพราะกายละเอียดที่เฝ้าสมบัติคือเปรตนั้นลากไป ด้วยวิบากกรรมหวงแหนทรัพย์ของตน หลวงพ่อเนียนทราบเรื่องจากความรู้สึกและความรู้ที่เคยได้ยิน

ผู้ส่งเคสเล่าถึงตนเองเคยเป็นโรคกระดูกทับเส้น เดินไม่ได้ 3 เดือน ต้องคลาน คุณครูไม่ใหญ่เฉลยว่าเป็นเพราะกรรมในภพที่ผ่านมา เคยลงโทษบริวารด้วยความหงุดหงิดด้วยการล่ามโซ่ไว้ 3 เดือนหลายครั้ง กรรมนี้อาจกลับมาเป็นใหม่ได้

(นับอักษรเนื้อเรื่อง: 2431 ตัวอักษรไทย ซึ่งอยู่ระหว่าง 1000-3000)