EP.639 พญานาคลำพูน

วัดต้นปันในปัจจุบัน เดิมเป็นวัดร้างชื่อ วัดกู่หนานปัน ซึ่งถูกทิ้งร้างมานานหลายร้อยปี มีพื้นที่ประมาณ 3 ไร่เศษ โดยรอบเป็นทุ่งนา แต่บริเวณวัดเป็นป่าทึบรกและเต็มไปด้วยป่าหญ้าคา ในวัดมีโบราณสถานคือซากฐานพระอุโบสถซึ่งมีลักษณะคล้ายกู่หรือเจดีย์ และพบโบราณวัตถุที่ผุพังมากมาย เช่น ตะเกียงดินเผา มีด ดาบ ถ้วย ชาม เศียรพระพุทธรูป นอกจากนี้ยังมีบ่อน้ำขนาดใหญ่ 1 บ่อ และบ่อน้ำขนาดเล็กอีก 1 บ่อ ซึ่งชาวบ้านเล่าสืบต่อกันมาว่าเป็นที่พักของเจ้าแม่จามเทวีและเคยมีการสู้รบกันบริเวณนี้ เนื่องจากเป็นป่าทึบ ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่กล้าเข้าไปในบริเวณนั้น มีเพียงพวกหัวขโมยที่เข้าไปซ่อนวัวควายที่ขโมยมาเท่านั้น

เวลาผ่านไปหลายสิบปี พ่อหลวงตัน ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้าน มีความคิดอยากสร้างวัดใกล้หมู่บ้าน จึงได้ประชุมที่อำเภอเพื่อขออนุญาตบูรณะวัดร้างกู่หนานปัน เมื่อได้รับอนุญาตจากทางอำเภอ เจ้าคณะตำบล อำเภอ และจังหวัดแล้ว ชาวบ้านได้ร่วมกันพัฒนาฟื้นฟูวัด ครั้งนั้นมีพระครูปัญญาวิราฎ เป็นผู้นำชาวบ้านเข้าบุกเบิก เมื่อสำรวจพื้นที่เรียบร้อยแล้ว จึงมีการทำพิธีบุกเบิกเพื่อบูรณะวัดร้างกู่หนานปันในปีพุทธศักราช 2529 ในตอนทำพิธีเกิดสิ่งประหลาดหลายครั้ง เช่น มีพายุหมุน ฟ้าผ่า ฟ้าแลบ ฟ้าคะนอง และฝนตกเฉพาะบริเวณวัดกู่หนานปันเท่านั้น จนข้าวของกระจัดกระจาย แต่เหตุการณ์ก็สงบลง ตั้งแต่นั้นมา ที่นี่ก็กลายเป็นอารามที่พักสงฆ์และได้ชื่อว่า อารามต้นปัน ตามชื่อหมู่บ้าน ชาวบ้านมาทำบุญ และมีชาวบ้านที่นาติดกับวัดถวายที่ดินเพิ่ม จนอารามต้นปันมีเนื้อที่ประมาณ 6 ไร่เศษ

ต่อมาได้สร้างกุฏิเล็กๆ และศาลาการเปรียญ พ่อหลวงจำนง เนตรสมศักดิ์ พร้อมชาวบ้านได้พยายามผลักดันให้อารามต้นปันเป็นวัดอย่างสมบูรณ์ และสำเร็จในปีพุทธศักราช 2543 พร้อมกันนั้นก็ได้สร้างพระวิหารขึ้นอีก 1 หลัง บริเวณซากฐานพระอุโบสถ เมื่อเริ่มขุดก่อสร้างพบโบราณวัตถุมากมาย และชาวบ้านบางคนเห็นพระพุทธรูปทองคำปรากฏขึ้น แต่พอมาดูกลับไม่เห็นอะไร เป็นที่น่าประหลาดใจมาก การก่อสร้างวิหารนี้ใช้เวลากว่า 10 ปีแล้ว แต่ยังไม่แล้วเสร็จ ทั้งๆ ที่ชาวบ้านฐานะยากจนและมีจำนวนน้อยเพียง 60 หลังคาเรือน ก็ร่วมกันฟื้นฟูวัดร้างให้เป็นวัดรุ่งได้

ช่วงหลังยังไม่มีพระภิกษุรูปใดมาจำวัดอย่างถาวร แต่ละรูปมาอยู่เพียง 2-3 พรรษาก็จากไป ทำ ให้วัดขาดการพัฒนาต่อเนื่อง ล่าสุดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2548 ผู้ส่งเคสได้รับการนิมนต์จากชาวบ้านให้มารักษาการแทนเจ้าอาวาส ณ วัดแห่งนี้ หลังจากเข้ามาอยู่ประมาณ 2 สัปดาห์ ก็ได้หล่อพระประธานขึ้นในวันที่ 13 กรกฎาคม 2548 และได้นำชาวบ้านนั่งปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน

ในวัดมีสระน้ำอยู่หลังศาลาการเปรียญ กว้างประมาณ 5 เมตร ยาวประมาณ 10 เมตร หลังจากผู้ส่งเคสนำสาธุชนนั่งสมาธิได้ 1 สัปดาห์ วันหนึ่งขณะนั่งสมาธิ ท่านได้เห็นนิมิตในสมาธิว่าตนนั่งอยู่ในอุโบสถริมสระน้ำ ซึ่งในความเป็นจริงไม่มีอุโบสถตรงนั้น ในนิมิต ท่านเห็นพญานาคตัวหนึ่งโผล่มาที่หน้าต่าง ขนาดของสระในนิมิตใหญ่กว่าสระจริง และพญานาคตัวใหญ่มาก พญานาคเรียกท่าน และท่านเกิดความกลัว แต่ก็กลับมาที่เดิมและพญานาคตัวเดิมก็พุ่งขึ้นจากสระมาโผล่ที่หน้าต่างอีก แล้วกลายร่างเป็นมนุษย์ผู้ชาย แต่งกายคล้ายพระราชาแต่ไม่ใส่เสื้อ สวมเครื่องประดับครบ พญานาคบอกว่าเขาเป็นพญานาคที่ดูแลรักษาสระน้ำและบริเวณวัดแห่งนี้ในสมาธิ เขาขอให้ช่วยดูดน้ำเน่าในสระออก ทำความสะอาดบริเวณรอบสระ เขาบอกอีกว่าถ้าเขาอยู่ได้อย่างมีความสุข ชาวบ้านก็จะอยู่ดีสุขสบาย แต่ถ้าเขาอยู่ไม่ได้ ชาวบ้านก็อยู่ไม่ได้ เพราะไม่มีใครรักษาให้ เขาพูดเหมือนเป็นผู้ดูแลรักษาที่นี่

พอพูดจบ เขาก็กลายร่างเป็นพญานาคพุ่งลงน้ำไป จากนั้นมีพญานาคพุ่งขึ้นจากน้ำมาพร้อมกัน 3 ตัว พญานาคที่เห็นมีสีเขียวเกล็ดทอง ใน 3 ตัวนั้น มีตัวหนึ่งขนาดเล็กมาก และกลายร่างเป็นเด็กผู้ชาย เป็นยุวะนาค อายุประมาณ 9-12 ขวบ แต่เด็กไม่ได้พูดอะไร เพียงกลายร่างให้เห็นเฉยๆ จากนั้นก็กลายร่างเป็นพญานาคดังเดิมและลงไปอยู่ในสระด้วยกันทั้ง 3 ตัว ผู้ส่งเคสตะโกนถามในสมาธิว่าอยู่กันกี่ตัว เสียงตอบมาจากในสระว่าอยู่กัน 4 ตัว มีลูกสาวอีก 1 ตัว แต่ที่ปรากฏให้เห็นในสมาธิมีเพียง 3 ตัว และที่แปลงร่างให้เห็นมีเพียง 2 ตัว คือตัวพ่อกับลูกชาย

หลังจากนั้น 3 สัปดาห์ ผู้ส่งเคสก็ให้ชาวบ้านช่วยกันขุดทำความสะอาดสระน้ำและใช้แม็คโครปรับพื้นที่รอบสระตามที่พญานาคขอ พอเสร็จ 2 วันถัดมา ผู้ส่งเคสก็ฝันในฝันตอนนอนหลับ ในฝันเห็นพญานาค 4 ตัว มาขอบคุณ และเห็นสระน้ำมีปลาเงิน ปลาทองอยู่ด้วย ทั้งพญานาคและปลาเงินปลาทองต่างพากันร้องไห้ด้วยความดีใจ ขอบคุณพร้อมกับอวยพรให้ ตั้งแต่นั้นมา ชาวบ้านก็มีความเชื่อว่ามีพญานาครักษาบริเวณสระน้ำวัดต้นปันแห่งนี้ คนเฒ่าคนแก่เคยเล่าว่ามีพญานาคอยู่บริเวณนี้จริง

ชาวบ้านจึงพากันมานั่งกรรมฐานมากขึ้น ขณะนั่งกรรมฐาน มีชาวบ้าน 2-3 คน มักจะเห็นพญานาคขนาดใหญ่ทั้งสองข้างของผู้ส่งเคส เห็นกันบ่อยครั้ง ไม่ว่าคิดจะทำบุญครั้งใหญ่ทีไร ก็มักจะมีสิ่งดลใจให้ทำเกี่ยวกับพญานาคเสมอ เมื่อมีการนั่งกรรมฐาน บางทีก็เห็นงูเขียวสวมมงกุฎทองอยู่ในบ่อ และเห็นสิ่งแปลกๆ หลายอย่าง ช่วงค่ำๆ หรือกลางคืนขณะนั่งกรรมฐาน มักได้ยินเสียงดังจากสระน้ำเหมือนมีตัวใหญ่อะไรกระโดดน้ำแรงๆ ที่เห็นกันมากคือดวงแก้วลูกโตขนาดเท่าฟุตบอล โผล่ขึ้นมาจากมณฑปที่สรงน้ำพระบรมสารีริกธาตุ บางครั้งก็เห็นโผล่จากหลังมณฑป หรือตกลงมาตรงมณฑป หรือตามที่ต่างๆ ของวัด ดวงแก้วนี้ชาวบ้านส่วนใหญ่เห็นด้วยตาเปล่า บางครั้งก็เห็นแสงสีเขียวปรากฏขึ้นต่อสายตาชาวบ้านหลายครั้งอย่างประหลาด ปรากฏการณ์เหล่านี้ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในวันสำคัญทางศาสนา เช่น วันเข้าพรรษา ออกพรรษา วันพระขึ้น 15 ค่ำ หรือตอนมีงานบุญใหญ่ เช่น งานทอดกฐิน และเห็นกันเรื่อยมาจนปัจจุบัน