EP.640 สะใภ้พญานาค

ผู้ส่งเคสเป็นชาวลาว เกิดที่เมืองปากลาย แขวงไซยะบุรี ประเทศลาว มีพี่น้องสามคนเป็นผู้หญิงล้วน โดยผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัว ในปี พ.ศ. 2545 ขณะที่ชีวิตกำลังย่ำแย่เหมือนคนใกล้จะจมน้ำตาย เพื่อนชาวลาวคนหนึ่งได้ชวนให้ไปบ้านกัลยาณมิตรที่รัฐอซูซ่า สหรัฐอเมริกา จากนั้นจึงได้เดินทางมาร่วมงานบุญและปฏิบัติธรรมที่ศูนย์ปฏิบัติธรรมอซูซ่า ผู้ส่งเคสและลูกสาวได้มีโอกาสนั่งสมาธิเป็นครั้งแรก ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ผู้ส่งเคสจึงได้เข้ามาร่วมสร้างบารมีกับหมู่คณะจนถึงปัจจุบัน เคยอาสาสมัครช่วยหาและแนะนำสถานที่จัดตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรมเท็กซัสด้วย แม้ภายหลังจะต้องย้ายไปทำงานที่รัฐเวอร์จิเนีย แต่ก็ยังคงมาร่วมบุญที่ศูนย์เท็กซัสอย่างสม่ำเสมอ

เรื่องราวชีวิตของผู้ส่งเคสและครอบครัวเริ่มต้นจากคุณตาซึ่งมีภรรยาหลายคน คุณยายเป็นภรรยาคนแรกและมีลูกสาวสองคนคือคุณแม่และน้าสาวของผู้ส่งเคส คุณยายเสียชีวิตตั้งแต่ลูกสาวยังเล็ก คุณตาจึงแต่งงานใหม่และพาคุณแม่กับน้าสาวไปอยู่ด้วย ต่อมาคุณตาก็ป่วยโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่อาการหายเป็นปกติเมื่อออกบวช คุณตาจึงไม่ยอมลาสิกขา แต่ปล่อยให้ภรรยาใหม่ดูแลลูกสาวทั้งสอง ภรรยาใหม่ทนไม่ไหวจึงไปแต่งงานใหม่ ทำให้คุณแม่และน้าสาวไม่มีคนเลี้ยงดู น้องสาวของคุณยายจึงมารับไปเลี้ยง คุณตาบวชได้ที่แล้วก็ลาสิกขาออกมาแต่งงานใหม่ แต่อยู่กับภรรยาใหม่ได้ไม่นานก็ป่วยอีกเมื่อสึกออกมา ท่านจึงแก้ป่วยด้วยการกลับไปบวชใหม่ อาการก็หายเป็นปกติ คุณตาจึงบวช สึก แต่งงาน สลับไปมาเช่นนี้ พอแข็งแรงก็แต่งงาน พอแต่งงานจนป่วยได้ที่ก็กลับไปบวชใหม่ รวมมีภรรยาทั้งหมด 5 คน สุดท้ายท่านก็เสียชีวิตขณะอยู่ในผ้าเหลืองเมื่ออายุได้ 83 ปี คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าเป็นเรื่องส่วนตัวและไม่ควรเลียนแบบการบวชเพื่อแก้ป่วย

ชีวิตของคุณแม่ของผู้ส่งเคสค่อนข้างลำบาก อยู่กับน้องสาวของคุณยายจนโตเป็นสาว อายุ 20 ปี ก็ถูกญาติบังคับให้แต่งงานกับตำรวจชาวไทยคนหนึ่ง มีลูกสาวสองคน ต่อมาสามีซึ่งเป็นตำรวจถูกโจรยิงเสียชีวิต คุณแม่จึงมาแต่งงานใหม่กับคุณพ่อของผู้ส่งเคส อยู่ด้วยกันไม่นาน คุณแม่ตั้งท้องได้ประมาณ 3 เดือน คุณพ่อก็หนีจากไปเฉยๆ ปล่อยให้คุณแม่ต้องอุ้มท้องรอคอยอย่างไม่รู้ชะตากรรม คุณพ่อก็ยังไม่กลับมาแม้ผู้ส่งเคสคลอดออกมาและอายุได้ 3 ขวบ คุณแม่จึงแต่งงานใหม่กับสามีคนใหม่ สามีคนใหม่นี้อยู่กินกับคุณแม่ได้ 9 ปีก็เสียชีวิต หลังจากนั้นคุณแม่ก็ไม่แต่งงานอีกเลย ท่านตั้งหน้าตั้งตาเลี้ยงดูลูกๆ จนเติบโต โดยปกติคุณแม่มีสุขภาพแข็งแรง แต่มาล้มป่วยตอนอายุ 83 ปี ด้วยโรคหัวใจและนิ่วในถุงน้ำดี รักษาตัวที่โรงพยาบาลนาน 4 เดือน ทางโรงพยาบาลไม่สามารถรักษาให้หายได้จึงแนะนำให้ออกมาพักรักษาตัวที่บ้าน ผู้ส่งเคสจึงสร้างองค์พระจารึกชื่อคุณแม่และพามาทำบุญที่วัดพระธรรมกาย คิดว่าบุญเท่านั้นที่จะตัดรอนวิบากกรรมได้ ปรากฏว่าสุขภาพคุณแม่แข็งแรงขึ้น อยู่ได้จนถึงปัจจุบันอายุ 84 ปี

พี่สาวคนโตมีอาการแปลกประหลาดตอนอายุประมาณ 16-17 ปี มีอาการกระสับกระส่าย รุ่มร้อนไปทั้งตัว อยู่ไม่เป็นสุข นั่งร้องไห้ทั้งวัน ไม่พูดคุยกับใคร ไปหาหมอที่ไหนก็รักษาไม่ได้ จนคนข้างๆ เอาถังน้ำมาราด อาการก็หายทันที เมื่อเป็นบ่อยขึ้น คนทำเริ่มขี้เกียจ จึงตั้งโอ่งน้ำไว้ให้ พี่สาวก็จะลงไปแช่น้ำในโอ่งเมื่อมีอาการ อาการกระวนกระวายก็หายไป แต่หายชั่วคราว การแช่ในโอ่งยังไม่หายถาวร เมื่อพาไปอาบหรือว่ายน้ำที่แม่น้ำโขง อาการก็หายทันที และดูสดชื่นเบิกบาน เธอรู้แล้วว่าโรคนี้ต้องไปแม่น้ำโขง บางครั้งแอบหนีไปลอยคอในแม่น้ำโขงคนเดียวตอนกลางคืนก็ไม่กลัว หมอไสยศาสตร์แถวบ้านบอกว่าเธอเคยเป็นสะใภ้ของพญานาค เขาจะมารับกลับไป อาการนี้เป็นอยู่ประมาณ 1 ปี จนวันหนึ่งผู้ส่งเคสเห็นพี่สาวเก็บดอกไม้ไปไหว้พระและสวดมนต์ที่โบสถ์แห่งหนึ่ง นับตั้งแต่นั้นอาการประหลาดก็ไม่เกิดขึ้นอีกเลย ปัจจุบันบ้านพี่สาวมีรูปปั้นพญานาคไว้บูชา

พี่สาวคนรองได้ซื้อเรือมาประกอบอาชีพค้าขาย ในเรือมีแม่ย่า นางไม้สิงอยู่ถึง 2 ตน และมาแสดงตนให้พี่สาวเห็นบ่อยๆ แม่ย่า นางไม้ทั้งสองถูกชะตาและจะทำร้ายผู้ไม่ประสงค์ดีต่อพี่สาว เช่น ผลักคนร้ายตกเรือ และคอยบอกให้ระวังภัย ปัจจุบันพี่สาวคนรองขายเรือไปแล้ว แต่นำไม้ที่แม่ย่า นางไม้สิงอยู่มาไว้ที่บ้าน มีคนบอกว่าเห็นพี่สาวคุยคนเดียว แต่มีเสียงโต้ตอบออกมาจากไม้

สามีของพี่สาวคนรองเป็นคนลาว อาชีพค้าขายเดินเรือโรงเลื่อย มีน้ำใจ ชอบช่วยเหลือผู้อื่น แต่ก็ชอบดื่มเหล้า เจ้าชู้ เข้าสังคม เล่นการพนัน วันหนึ่งไปดื่มเหล้ากับเพื่อน กลับมาบ้านก็นอนในสภาพเมา แล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย เสียชีวิตอายุ 59 ปี

ตัวผู้ส่งเคสเอง อายุ 30 ปี แต่งงานกับสามีคนแรก มีลูกสาวหนึ่งคน สามีคนนี้ชอบดื่มเหล้ามาก เมาแล้วพาลทะเลาะกับผู้ส่งเคสเป็นประจำ ประกอบอาชีพอะไรก็ไม่เจริญ ไม่มีรายได้เลี้ยงครอบครัว ผู้ส่งเคสต้องทำงานหาเงินค่าใช้จ่ายในบ้านทั้งหมด รู้สึกเกลียดเบื่อระอามาก ทนอยู่ 3 ปีจึงแยกทางและพาลูกสาวไปอยู่รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ทำงานลูกจ้างร้านอาหาร 5 ปี แล้วย้ายไปร้านใหม่ พร้อมร่วมลงทุนเป็นหุ้นส่วน ชีวิตจึงดีขึ้น

ต่อมาผู้ส่งเคสแต่งงานกับสามีชาวลาว พาลูกสาวมาอยู่บ้านสามี แต่ชีวิตกลับแย่ลงกว่าเดิม ครอบครัวสามีไม่ยอมรับ โดยเฉพาะแม่ของสามีเกลียดลูกสาวผู้ส่งเคสมาก จนพาเกลียดมาถึงตัวผู้ส่งเคสด้วย พยายามทุกวิถีทางให้เลิกกับสามี ยุยงคนในครอบครัวให้เกลียด ผู้ส่งเคสต้องทนอยู่ด้วยความลำบากทั้งกายและใจ สามีก็เจ้าชู้ ไปเป็นชู้กับภรรยาชาวบ้าน ดื่มเหล้า เมาอาละวาด ด่าทอด้วยคำหยาบคายเป็นประจำ บ่อยครั้งทะเลาะกับแม่และทำลายข้าวของ

ในปี 2545 ขณะชีวิตย่ำแย่ เพื่อนชวนไปบ้านกัลยาณมิตรและศูนย์ปฏิบัติธรรม ได้นั่งสมาธิครั้งแรก ส่งลูกสาวอบรมธรรมทายาทหญิง 20 วัน และรับกฐินในปีนั้น พระอาจารย์จากศูนย์มาเยี่ยมบ้านที่เท็กซัส มีโครงการตั้งศูนย์ปฏิบัติธรรมเท็กซัส ผู้ส่งเคสอาสารับบุญหาและแนะนำสถานที่ ตั้งแต่นั้นมาจึงสร้างบารมีกับหมู่คณะ ปีที่แล้วกลับลาวเยี่ยมคุณแม่ที่ป่วยหนัก เมื่อคุณแม่ดีขึ้นก็กลับอเมริกา แต่ต้องช้ำชอกใจเมื่อสามีและครอบครัวขายร้านอาหารที่ผู้ส่งเคสร่วมลงทุนและเป็นหลักในการทำให้เจริญ ทั้งยังไล่ผู้ส่งเคสกับลูกสาวออกจากบ้าน ทำให้เหมือนคนสิ้นเนื้อประดาตัว ต้องอาศัยเพื่อนอยู่ แต่ก็เป็นโอกาสให้มาศูนย์เท็กซัสบ่อยขึ้น จนพระอาจารย์ชวนมาช่วยงาน ต่อมาได้งานที่รัฐเวอร์จิเนีย แม้ไกลก็ไม่ขาดการร่วมบุญที่ศูนย์เท็กซัสจนถึงทุกวันนี้