EP.658 อย่ามามั่วนิ่ม

ผู้ส่งเคส เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ปัจจุบันอยู่ที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาซูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เมื่อครั้งยังอยู่เมืองไทย เคยรู้จักวัดพระธรรมกายสมัยบวชเป็นสามเณรช่วงปิดเทอม ม.2 ได้อ่านหนังสือมงคลชีวิตเล่ม 2 แล้วชอบมาก จึงมาวัดตามที่อยู่ในหนังสือ แต่หลังจากนั้นก็ห่างวัดไปเพื่อเรียนต่อ กระทั่งเรียนจบปริญญาตรี ได้พบกัลยาณมิตรท่านหนึ่งจึงกลับมาทำบุญที่วัดอีกครั้ง ตั้งแต่นั้นมา ผู้ส่งเคสก็พยายามสร้างบุญเรื่อยมา และเคยบวชเป็นพระธรรมทายาทรุ่นเข้าพรรษาปี 2541 รุ่นอัศจรรย์ตะวันแก้ว

ผู้ส่งเคสรู้สึกปลาบปลื้มมากที่สามารถชักชวนคนในบ้านเข้าวัดได้เกือบทั้งหมด คุณพ่อคุณแม่ของท่านตั้งใจทุ่มทำบุญอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ช่วยกันสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวและบอกบุญได้ถึง 70 องค์ ครอบครัวติดตามร่วมบุญทุกบุญของทางวัดอย่างสม่ำเสมอ ได้เป็นประธานกองกฐินหลายครั้ง และเป็นประธานกองหล่อองค์พระ 300,000 ปลื้ม 4 กอง รวมทั้งเสาแก้ว 1 ต้น ล่าสุดเพิ่งร่วมบุญสร้างมหารัตนบัลลังก์ของหลวงปู่ 50 แผ่น ตอนนี้คุณพ่อคุณแม่กลับไปเป็นฝ่ายชวนผู้ส่งเคสทำบุญแทนเวลาที่ท่านอยู่ต่างประเทศ ทั้งสองท่านปลาบปลื้มในบุญและรักคุณครูไม่ใหญ่มากๆ ไม่ว่าจะให้ลุยหรือให้รวย ลูกๆ ก็ไม่ขัดใจเลยครับ

คุณพ่อคุณแม่ของผู้ส่งเคสในตอนเริ่มต้นชีวิตต้องประสบความยากลำบากมาก ช่วงแต่งงานใหม่ๆ ต้องเข้าไปอยู่บ้านคุณปู่แบบกงสี ลูกทุกคนหาเงินได้เท่าไหร่ต้องให้คุณปู่คุณย่าเก็บไว้ใช้จ่ายในบ้าน คุณแม่ต้องทำงานทุกอย่างในบ้านยิ่งกว่าคนรับใช้ เพราะคุณย่าและพี่น้องของคุณพ่อไม่ชอบคุณแม่ ไม่มีใครเป็นมิตรกับลูกสะใภ้คนนี้เลย ครั้งหนึ่งคุณพ่อซื้อทุเรียนมาให้คนในบ้านทาน บังเอิญพี่ชายของคุณพ่อซึ่งมีอาการทางประสาทอยู่แล้วเกิดปวดท้อง จึงโทษทุเรียนและกล่าวหาว่าคุณแม่ทำคุณไสยมาใส่ ทั้งที่คุณแม่ยังไม่รู้เรื่องทุเรียนด้วยซ้ำ พี่น้องคนอื่นและคุณย่าซึ่งไม่ชอบคุณแม่เป็นทุนเดิมอยู่แล้วจึงกล่าวหาคุณแม่ทำคุณไสยและให้ไปพิสูจน์กับหมอทรงเจ้า เมื่อไปถึง หมอทรงเจ้าก็ทักทันทีว่า โดนของมา คุณแม่ซึ่งบริสุทธิ์ใจถอดเสื้อชั้นนอกให้ค้นตัว หมอทรงเจ้าพบตะกรุดที่เลี่ยมทองอยู่ จึงบอกว่านี่แหละของ คุณแม่บอกว่าเป็นตะกรุดจากการฝังลูกนิมิต ซึ่งน้องสาวคุณพ่อที่อยู่ในเหตุการณ์ก็มีอยู่เช่นกัน หมอทรงเจ้าหน้าแตกแต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เมื่อเห็นเส้นผมติดอยู่ข้างหลังเสื้อของคุณแม่ จึงบอกว่าเป็นคุณไสย ขนหมาดำ คุณพ่อพูดว่านี่ไม่ใช่ขนหมาแต่เป็นเส้นผมเมียตนเอง หมอทรงเจ้ายังยืนยันและท้าว่าถ้าคุณแม่เดินข้ามสะพานไม้เก่าๆ ด้านนอกจะมีอันเป็นไป คุณแม่จึงใส่เสื้อแล้วเดินข้ามสะพานนั้นให้เห็น ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากเหตุการณ์นั้น คุณพ่อจึงแยกครอบครัวออกมาอยู่เอง ทำให้ชีวิตดีขึ้นเรื่อยๆ

คุณแม่มีสุขภาพไม่แข็งแรงนักจากที่ต้องทำงานหนักมาตลอด ลายมือเป็นเหน็บชาทั้งสองมือ เจ็บข้อต่อมือตอนนอนต้องใส่เฝือก ตาเป็นต้อ ต้องผ่าตัดและหยอดยาทุกวัน จมูกรับกลิ่นไม่ค่อยดี ส่วนคุณพ่อตรวจพบเนื้อมะเร็งที่ต่อมลูกหมากระยะแรก รักษาด้วยการฉีดยาระงับไว้ แต่โดยรวมร่างกายแข็งแรงดี ผู้ส่งเคสอยู่บอสตันกับคุณป้าที่รักและผูกพันมาก เพราะตอนเด็กพ่อแม่ฝากให้คุณป้าเลี้ยง คุณป้าต้องลำบากมาตลอด ถูกเพื่อนโกงบ้านและเงินหลายครั้ง อยู่มาอเมริกา 17 ปี แม้ถูกกฎหมายแต่ยังไม่ได้กลับไทย สมัครกรีนการ์ดเสียเงินไป 300,000 กว่าบาทแต่ไม่ได้ถึง 2 ครั้ง ปัจจุบันอายุ 62 ยังต้องทำงานหนัก

หลังจบปริญญาโทด้านวิศวกรรมโยธา ผู้ส่งเคสและคุณป้าเคยร่วมหุ้นกับหุ้นส่วนทำร้านอาหารไทยที่ขายเหล้าเบียร์ไวน์ เพราะร้านอาหารระดับดีในอเมริกาล้วนต้องมีเหล้าบริการลูกค้า คนที่นี่ดื่มจนเป็นปกติ คุณป้าไม่ต้องการรวยแค่ชาติเดียว จึงตัดสินใจขายหุ้นออกไป แม้ร้านจะขายดี เพราะคิดว่าเงินที่ได้ไม่คุ้มกับบาปที่ต้องรับในขุม 5 ยิ่งดูภาพนรกจาก DMC ยิ่งกลัวความร้อน ผู้ส่งเคสเกลียดคนขายน้ำเมาและเห็นตัวอย่างชีวิตพังทลายเพราะเหล้า เช่น ลุงของภรรยาซึ่งอดีตเป็นนักเรียนนายร้อย West Point และผู้จัดการใหญ่ เงินเดือนเกือบล้าน แต่ติดเหล้าจนถูกให้ออก ปัจจุบันไม่มีงานทำ อยู่ได้ด้วยเงินช่วยเหลือรัฐเพียงเล็กน้อย

คุณตา (พ่อของคุณยาย) เป็นคนใจดี สูบบุหรี่ ดื่มเหล้าเล็กน้อย มีร้านขายของเล็กๆ เลี้ยงชีพ ชีวิตไม่ค่อยสบาย มีภรรยาที่เมืองจีนและลูก 2 คน มาเมืองไทยมีภรรยาใหม่คือคุณยายและลูก 6 คน คุณยายเสียชีวิตด้วยอายุเพียง 40 ปีหลังล้มป่วย คุณตาไม่ได้แต่งงานใหม่และชีวิตยังลำบากจนอายุ 71 ปีก็เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร

คุณปู่ (พ่อของคุณพ่อ) เป็นคนใจดี ซื่อ และเกรงใจคุณย่ามาก เพราะคุณย่าดุและไม่ค่อยยุติธรรมกับลูกๆ รักลูกสาวมากกว่าลูกชาย คุณปู่เสียชีวิตเพราะเป็นไข้ธรรมดา แต่ลูกที่ความรู้ไม่ถูกต้องให้ซินแสรักษาด้วยการทานผ้ายันต์และรดน้ำมนต์ ทำให้ไข้ธรรมดากลายเป็นไข้หนัก ปอดบวม เสียชีวิตอายุ 70 ปี ไม่นานคุณย่าก็เสียชีวิตตามด้วยโรคหัวใจบวม

น้องชายคนรองของผู้ส่งเคสคลอดก่อนกำหนด อยู่ในท้อง 7 เดือน แต่คลอดออกมาแข็งแรงดี หมอให้กลับบ้านโดยไม่ต้องอยู่ในตู้ วันหนึ่งขณะคุณแม่วางน้องบนโต๊ะทำที่นอน คุณแม่เคลิ้มหลับไปเพราะดื่มยาที่แช่เหล้าตามคำแนะนำว่าทานแล้วแข็งแรงเร็ว น้องดิ้นตกโต๊ะหัวกระแทกอะไหล่รถยนต์ใต้โต๊ะ น้องร้องเสียงดังมาก ตอนนั้นน้องอายุ 22 วัน กะโหลกศีรษะยุบ หมอบอกต้องผ่ากะโหลกงัดส่วนที่ยุบให้คืนมา คุณแม่กลัวว่าน้องจะไม่รอดเพราะยังเล็กมาก จึงตัดสินใจไม่ผ่าตัดและพาไปหาคนทรงแทน คนทรงบอกว่าเด็กคนนี้เลี้ยงไม่รอดเพราะเป็นลูกเทพ ต้องยกให้ในราคา 5 สตางค์ น้องถูกซื้อไปในราคา 5 สตางค์ ทุกวันพระและวันโกน คุณแม่ต้องพาน้องไปให้คนทรงนวดกะโหลก ทำอยู่ 6 เดือน กะโหลกที่ยุบค่อยๆ กลับเป็นปกติ แต่เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้หูของน้องใช้การไม่ได้หนึ่งข้าง ปัจจุบันก็ยังรักษาไม่หาย แต่ข้างเดียวที่ใช้ได้น้องรับฟังได้ทุกเรื่อง