EP.700 บ้านนี้เจ้าที่แรง

ผู้ส่งเคส เป็นชาวกรุงเทพฯ โดยกำเนิด มีคุณพ่อเป็นชาวจีนอพยพมาแต่งงานกับคุณแม่ชาวไทย ทั้งสองมีลูกด้วยกันถึง 13 คน โดยผู้ส่งเคสเป็นคนที่ 12 คุณพ่อเสียชีวิตไปตั้งแต่ผู้ส่งเคสยังเล็ก มีประวัติสั้นๆ ว่าชอบสูบฝิ่นจนเสียชีวิต คุณแม่ต้องเลี้ยงลูกทั้ง 13 คนเพียงลำพังด้วยอาชีพค้าขาย คุณแม่เป็นคนใจบุญมาก ถวายแม้กระทั่งบ้านทรงไทยขนาดใหญ่ให้วัด สาวบ้านสี่คนโอบไม่รอบ ใครมาขอให้บวช คุณแม่ก็บวชให้หมด แต่คุณแม่ชอบสูบบุหรี่ ทำให้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่ออายุ 76 ปี ผู้ส่งเคสเองก็ชอบทำบุญ ถือศีลเป็นประจำ หลังแต่งงานก็รักษาศีล 8 ทุกวันพระมาเกือบ 20 ปีแล้ว

ผู้ส่งเคสมีลูกสาว 2 คน ตัวผู้ส่งเคสเป็นแม่บ้าน สามีทำงานบริษัท ในอดีตครอบครัวนี้ไปไหนไปด้วยกัน ทำบุญ เที่ยว ไม่มีปัญหา มีความใกล้ชิด อบอุ่น แต่ปัจจุบันลูกสาวคนเล็กมีชีวิตอยู่ก็เหมือนตายแล้ว เพราะเธอพยายามฆ่าตัวตายแต่ไม่เสียชีวิต กลับกลายเป็นเหมือนเจ้าหญิงนิทรา

เรื่องราวของลูกสาวคนเล็กเริ่มต้นเมื่ออายุประมาณ 2 ขวบ เธอเคยถูกรถกระบะชนกระเด็นเข้าใต้ท้องรถ แต่ไม่เป็นอะไรมาก มีเพียงแผลถลอกที่หลังเล็กน้อย หลังเหตุการณ์นี้ ญาติห่างๆ คนหนึ่งมาที่บ้านและทักว่า บ้านนี้เจ้าที่แรง หรือ บ้านนี้เจ้าของที่รวยแรง เมื่อญาติเห็นลูกสาว ก็ถามว่าเคยไปเที่ยวที่ไหนที่มีเจ้าแม่หรือไม่ ผู้ส่งเคสตอบไปว่าเคยไปลำปาง ที่มีเจ้าแม่จามเทวี ญาติจึงทึกทักว่าเป็นองค์นั้นแหละที่คร่อมร่างน้องไว้ จึงไม่เป็นอะไรจากการถูกรถชน

ในวัยเด็ก ลูกสาวคนเล็กมักเป็นตุ่ม เป็นแผลที่ขาบ่อยๆ เป็นฝีที่ขาหนีบจนต้องผ่าหลายวัน หลังเรียนจบปริญญาตรี เธอทำงานเป็นเสมียนบริษัท สมัยเรียนมหาวิทยาลัย มีเพื่อนรุ่นพี่ผู้ชายคนหนึ่งมาชอบ แต่ชายคนนี้เป็นคนไม่เอาถ่าน ไม่มีสารตั้งต้นของเพชร ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ใส่ใจการเรียน เวลาสอบต้องโทรไปปลุก ไม่งั้นไม่ตื่น ทำให้เรียนไม่จบสักที ชายคนนี้เข้าเรียนก่อนลูกสาวผู้ส่งเคส แต่เธอกลับเรียนจบก่อน เขาชอบลูกสาวผู้ส่งเคสมาก ตามตื้อตลอด แต่เพราะความไม่เอาไหน ลูกสาวจึงบอกให้เขาไปเรียนให้จบก่อนแล้วค่อยมาคุยกันใหม่ ฝ่ายชายไม่ยอม ตามตื้อตลอด ลูกสาวเป็นคนขี้รำคาญ ไม่ชอบให้ใครบังคับ แต่เขาก็พยายามรื้อฟื้นเรื่องเก่าๆ อยู่เรื่อยๆ

ในวันสิ้นปีเก่า 31 ธันวาคม 2546 ลูกสาวคนเล็กไปเที่ยวดูหนังกับพี่สาว กลับมาบ้านดูสดชื่นมีความสุขดี เธอยังบอกแม่ว่าเพื่อนชวนไปเที่ยวทะเล เขาใหญ่ แต่ไม่อยากไป เพราะกลัวรถเยอะ กลัวอุบัติเหตุ กลัวตาย รุ่งเช้า วันที่ 1 มกราคม 2547 ครอบครัวไปทำบุญที่วัดใกล้บ้าน ผู้ส่งเคสบอกให้ลูกสาวคนเล็กใส่บาตร แต่เธอไม่ยอมใส่ เมื่อถามว่าโกรธใคร เธอบอกว่าไม่ได้โกรธ แล้วก็กลับบ้านไปเก็บตัวเงียบในห้อง พ่อแม่พยายามเรียกให้กินข้าวแต่เธอไม่ออกมา วันนั้นชายคนนั้นโทรมา 3 ครั้ง บอกว่าลูกสาวผู้ส่งเคสพูดแปลกๆ ขอให้ไปดูหน่อย ผู้ส่งเคสไปเคาะประตูอีกครั้ง เธอก็ไม่เปิด จึงแอบดูช่องประตู เห็นเธอแขวนคอกับขื่อหน้าต่าง เมื่อพังประตูเข้าไป เห็นเท้าแตะพื้น ตัวเขียว แต่ไม่มีจดหมายลาตาย

ลูกสาวคนโตเปิดโทรศัพท์พบข้อความสั้นๆ ว่า ขออโหสิกรรม รีบนำส่งโรงพยาบาล หมอบอกว่าขาดอากาศนาน ฟื้นมาไม่รู้จะรับรู้ได้แค่ไหน ปัจจุบันลูกสาวอายุ 25 ปี อาการเหมือนคนหลับๆ ตื่นๆ ลืมตาบ้าง หลับตาบ้าง บางครั้งจ้องตาแต่ไม่รู้เรื่อง พูดไม่ได้ ถามอะไรก็เฉย เวลาได้ยินเสียงดังจะตกใจ ป่วยหมอฉีดยาให้ก็ชักแขนหนีเหมือนเจ็บ แพทย์บอกเส้นสมองเล็กๆ เสียหายเยอะ โอกาสฟื้นยาก ตอนนี้ผู้ส่งเคสนำตัวลูกสาวมารักษาที่บ้าน ดูแลอย่างดีที่สุด หลังลูกสาวทำร้ายตัวเอง ผู้ส่งเคสทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวให้ และทำบุญต่างๆ ให้เรื่อยมา หวังว่าสักวันจะกลับมาปกติ

พระรูปหนึ่งทักว่าลูกสาวตกวิบากกรรมหนัก อยากทำร้ายตัวเองแต่มีวิญญาณไม่ดีในบ้านชวนทำ ซึ่งก็แปลก เพราะกลางคืนลูกสาวคนโตมักเห็นผู้ชายชุดขาวเดินในบ้าน บางครั้งเห็นผู้ชายนั่งในรถประจำครอบครัว ทั้งตอนขับออกและตอนจอด ครั้งหนึ่งผู้ส่งเคสสระผมอยู่คนเดียว เด็กข้างบ้านเดินเข้ามาถามว่าให้อาให้ใครมาสระผมให้ ผู้ส่งเคสบอกว่าสระเอง เด็กคนนั้นบอกว่าเห็นผู้หญิงชุดขาวมายืนสระผมให้ ผู้ส่งเคสอยู่คนเดียวจริงๆ

นอกจากเรื่องลูกสาวแล้ว ผู้ส่งเคสยังมีเรื่องเพื่อนที่เป็นกัลยาณมิตร เพื่อนคนนี้ถูกคลุมถุงชนแต่งงานกับคนไม่รู้จัก นิสัยเพื่อนกับสามีต่างกันมาก เพื่อนใจบุญสร้างกุศลมาก สามีไม่สนใจ ไม่สนับสนุนการทำบุญ มุ่งแต่งานหาเงิน แต่ก็ได้ไม่คุ้มที่ทุ่มเท สามีรักญาติพี่น้องมาก มีปัญหาก็เข้าข้างญาติ สามีเพื่อนเปิดบริษัททำกับพี่ชาย ทำงานหนักกว่า 30 ปี ตั้งแต่เช้ายันดึกจนบริษัทเจริญ ส่งหลาน (ลูกพี่ชาย) 4 คนเรียนจบโทนอกทุกคน สุดท้ายกลับได้คำด่าว่าจากพี่ชาย แต่ก็ยังทนทำงานอยู่จนปัจจุบัน แม้ตำแหน่ง สิทธิเท่าเทียมกัน สามีเพื่อนได้เงินเดือนแค่ 20,000 บาท ผิดกับพี่ชายที่ได้ทุกอย่าง สามีเพื่อนมีนิสัยแปลก ชอบใช้ของเก่าราคาถูก ทั้งที่มีเงินมาก

เพื่อนมีลูก 3 คน พาไปวัด ปฏิบัติธรรม อบรมสั่งสอนให้รักบุญ ลูกๆ เป็นคนดี รักบุญทุกคน แต่ลูกชายคนกลาง (อายุ 20 ปี) มีความคิดแปลกๆ มักคิดเรื่องไม่ดีต่อพระรัตนตรัยและผู้มีพระคุณ รู้ว่าเป็นความคิดเลว แต่ห้ามไม่ได้ ทำให้ไม่มีความสุข เคยพบจิตแพทย์แล้วก็ไม่หาย ไม่ชอบให้พ่ออยู่ใกล้ รู้สึกรำคาญ ไม่มีความสุข แต่ก็รักพ่อ