EP.770 เธอกินยากว่าแสนเม็ด

ผู้ส่งเคส ได้เข้าวัดครั้งแรกเมื่อปลายปี พ.ศ. 2537 ปัจจุบันเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ติดโรงเรียนและหลวงพ่ออย่างมาก โทรทัศน์ที่บ้านเปิดช่อง DMC ตลอดเวลาไม่สนใจช่องอื่น เธอได้ชวนคนติดจานดาวธรรมแล้ว 45 จาน ซึ่งทำให้ชีวิตดีขึ้นจริง ๆ

เรื่องราวเริ่มต้นจากคุณแม่ของผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นคนเรียนเก่งมาก เคยสอบได้ที่ 1 ของอำเภอ แต่เมื่อถึงชั้น ป.4 คุณตาก็ไม่ยอมให้เรียนต่อเพราะเป็นลูกคนโต ทำให้คุณแม่เสียใจและคิดมากจนต้องเข้ารับการรักษาที่แผนกจิตเวชตั้งแต่อายุ 14 ปี อาการที่คุณแม่เป็นคือมักคิดว่าตัวเองมียศใหญ่ เป็นมหาดเล็กของพระราชินี ซึ่งทางการแพทย์เรียกว่าหลงผิด

เมื่ออายุ 20 ปี คุณแม่ก็ได้แต่งงานกับคุณพ่อ แม้จะมีอาการป่วยอยู่ คุณพ่อเป็นคนเจ้าชู้มาก ทำให้คุณแม่ยิ่งคิดมาก อาการหนักขึ้นไปอีก ต้องเข้าโรงพยาบาลจิตเวชปีละ 2-3 ครั้ง คุณแม่ต้องทานยามาตลอดตั้งแต่อายุ 14 ปี จนถึงปัจจุบันอายุ 68 ปี เฉลี่ยวันละ 15 เม็ด บางทีมียาฉีดด้วย รวมแล้วทานยามา 54 ปีไม่เคยขาด มากกว่า 100,000 เม็ด

เมื่อผู้ส่งเคสติดตั้งจานดาวธรรมให้คุณแม่ดูได้ประมาณ 1 ปี คุณแม่ดูทั้งวันและชอบทำบุญมาก หลังจากนั้น คุณแม่ก็ไม่เคยต้องเข้าโรงพยาบาลจิตเวชอีกเลย

ต่อมาคุณแม่ประสบอุบัติเหตุหกล้มขาหักถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกเกิดจากผู้ส่งเคสลืมปิดน้ำในห้องน้ำชั้นบน น้ำไหลนองลงมาถึงพื้นชั้นล่าง คุณแม่ตื่นกลางดึกเพื่อจะมาหุงข้าวใส่บาตร แล้วลื่นล้มขาหัก 2 ท่อน คุณหมอผ่าตัดใส่เหล็กให้ บอกว่าจะแข็งแรงกว่าเดิม อีกครั้งหนึ่ง คนที่จ้างมาดูแลคุณแม่เผลอปล่อยให้คุณแม่ที่เพิ่งผ่าตัดใหม่ ๆ เดิน แล้วตกเก้าอี้ ต้องผ่าตัดอีกเป็นครั้งที่ 2

ผู้ส่งเคสเล่าถึงเหตุการณ์แปลกประหลาดเมื่ออายุ 13 ปี คุณแม่ฝันเห็นชายแก่หญิงแก่นุ่งขาวห่มขาวมายืนที่ปลายเตียง ยื่นปี๊บสีดำเก่าๆ ให้ คุณแม่ล้วงเข้าไปในปี๊บได้ห่อผ้าสีจีวร เมื่อแกะออกเป็นรูปหน้าผู้ส่งเคสลอยขึ้นมา ชายแก่หญิงแก่บอกคุณแม่ว่าฝากไว้ก็ให้เอาไปคืนเสีย เพราะตอนนี้ผู้ส่งเคสรู้จักพ่อแม่ที่แท้จริงแล้ว เมื่อคุณแม่ถามว่าจะเอาไปคืนใคร ก็ตอบว่า ไม้ไผ่กอเดียวกัน ถามว่าไปไหนมา ก็ตอบ ออก 3 วากับอีก 2 ศอก ตอบกันคนละเรื่อง คุณแม่เข้าใจเอาเองว่าน่าจะเป็นน้องชายและน้องสะใภ้ของคุณแม่ (น้าชายและน้าสะใภ้ของผู้ส่งเคส) เพราะทั้งสองไม่มีลูกด้วยกัน ผู้ส่งเคสรู้สึกผูกพันกับน้าสะใภ้มากมาตั้งแต่เด็ก ไม่ค่อยรู้สึกผูกพันกับคุณแม่ มักทะเลาะกันบ่อย แต่ผู้ส่งเคสเพิ่งมารู้สึกรักและอยากไปอยู่กับน้าสะใภ้ก่อนที่คุณแม่จะฝัน 2 เดือน แต่ปัจจุบันก็ยังอยู่กับคุณแม่

เมื่ออายุได้ 25 ปี ผู้ส่งเคสมีอาการปวดขามาก มีเส้นเลือดปูดที่น่องขวา ต้องผ่าตัดเส้นเลือดขอด แพทย์ดึงเส้นเลือดดำใหญ่ทิ้งไป 1 เส้น ตั้งแต่นั้นมาก็ปวดขาขวาตลอดจนถึงปัจจุบัน พออายุ 33 ปี มีอาการปวดต้นคอ ร้าวไปถึงบ่า ตรวจพบกระดูกคอเสื่อม กดทับเส้นประสาท เป็นมา 9 ปีแล้ว

หลังจากเข้าวัดปี 2537 ต้นปี 2538 ผู้ส่งเคสอยากสร้างพระธรรมกายประจำตัวแต่ไม่มีเงิน จึงนำเครื่องเพชรซึ่งเป็นสมบัติสำคัญไปขาย นำเงินมาสร้างองค์พระ ทยอยสร้างเรื่อยๆ ทั้งภายนอก บนโดม และภายใน จนถึงปี 2542 รวมได้ 10 องค์ ด้วยใจศรัทธาเต็มเปี่ยม ยังชวนเพื่อนสร้างอีก 20 กว่าองค์ ต่อมาปี 2544 มีข่าวโจมตีวัด สามีจึงห้ามมาวัด ทำให้ไม่ได้ทุ่มเทสร้างบุญอื่นต่อ แต่ก็ยังปิติในบุญสร้างองค์พระและศรัทธาวัดเต็มเปี่ยมเสมอมา

วันหนึ่งปี 2544 ผู้ส่งเคสเดินทางคนเดียวไปลพบุรี รถที่ขับเสียหลักพลิกคว่ำเร็ว 3 ตลบ คิดว่าตัวเองคงไม่รอด ในช่วงวิกฤตินั้น นึกอะไรไม่ออกนอกจากตะโกนสุดเสียงว่า องค์พระช่วย ช่วยด้วย อย่าให้ลูกเป็นอะไรไปเลย ผลคือหลังคารถยุบ แต่ผู้ส่งเคสไม่เป็นอะไร คิดว่าเป็นเพราะบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวช่วยไว้ เพราะไม่เคยสร้างบุญใหญ่ขนาดนี้มาก่อน เคยทำบุญกฐิน ผ้าป่า ตามวัดทั่วไปครั้งละ 100-200 บาท

สามีของผู้ส่งเคสมีปัญหาที่แก้ไม่ตกเรื่องภรรยาเก่า ก่อนแต่งงานกับผู้ส่งเคส สามีเคยมีภรรยามาก่อน ภรรยาเก่ามีอาการคล้ายผู้ป่วยโรคประสาทที่ไม่ได้บำบัด เธอชอบกู้หนี้ยืมสินคนอื่นที่คิดดอกเบี้ยแพง แล้วไม่มีเงินจ่าย ทำให้เดือดร้อนถึงสามีผู้ส่งเคสต้องมาใช้หนี้ให้เรื่อยมา เพราะถ้าไม่ใช้ก็จะถูกฟ้อง สามีเป็นห่วงลูกที่เกิดกับภรรยาเก่า จึงยอมใช้หนี้ ใช้หนี้มา 17 ปี รวม 3 ล้านกว่าบาท ล่าสุดปี 2548 ใช้ไป 800,000 บาท ปัจจุบันเธอกำลังก่อหนี้ใหม่หลักแสน ผู้ส่งเคสในฐานะภรรยาก็ต้องมีส่วนร่วมใช้หนี้ด้วยทั้งที่ไม่ได้ทำ

ลูกชายคนโตของผู้ส่งเคสเรียนเก่งมาก ใฝ่ฝันอยากเป็นทหารอากาศเหมือนพ่อ สอบผ่านได้อันดับ 14 จาก 110 คน แต่กลับไม่ได้เรียน ทั้งที่สอบผ่าน ส่วนคนที่ได้อันดับ 49, 97, 542 กลับได้เรียน ผู้ส่งเคสไปถามสามี สามีบอกว่าลูกชายไม่มีดวงทางรับราชการ

ลูกชายคนเล็กของผู้ส่งเคส อายุ 2 ขวบ เจอวัดที่ไหนก็จะยกมือไหว้และพูดว่า วัด โดยผู้ส่งเคสไม่ได้สอน เจอศาลพระภูมิก็ไหว้และบอกว่า วัดน้อย เป็นเด็กเรียบร้อย จิตใจดี อารมณ์ดี ไม่ว่าร้ายใคร ไม่โกรธใคร เวลาผู้ส่งเคสบ่นสามี (พ่อของเด็ก) เขาก็จะห้าม ปัจจุบันอายุ 13 ย่าง 14 ปี เรียนเก่ง ชอบทำบุญ เดือนเมษายน 2548 ได้บวชสามเณรยุวธรรมทายาทที่วัดพระธรรมกายเกือบเดือน ขณะบวช นั่งสมาธิแล้วเห็นองค์พระ ปัจจุบันก็ยังเห็นอยู่ แม้ขณะทานข้าวก็ยังเห็นองค์พระ ลูกชายอยากบวช ผู้ส่งเคสอนุโมทนาบุญ ปรึกษาพระอาจารย์ พระอาจารย์แนะนำให้เรียนจบปริญญาตรีก่อน จะได้เรียนรู้ชีวิตทางโลกและแยกแยะได้ ช่วงปิดเทอมลูกชายยินดีบวชเณร บอกพระอาจารย์พี่เลี้ยงใจดี แม้อากาศร้อน ฝนตก เป็นไข้หวัด ก็มีความสุข ไม่เคยบ่นอยากกลับบ้าน

คุณพ่อของสามีผู้ส่งเคส เป็นมหาดเล็กในรัชกาลที่ 8 เสียชีวิตด้วยวัณโรคขณะอายุ 30 กว่าปี