EP.798 ผีมุง

ผู้ส่งเคสมีพื้นเพเดิมเป็นคนจังหวัดเชียงราย ครอบครัวมีอาชีพทำสวนและค้าขาย ทำให้มีฐานะดี เป็นคนมีจิตใจดี ชอบเข้าวัดทำบุญอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะทุกวันอุโบสถศีล ก็จะไปนอนที่วัด ไม่เคยฆ่าสัตว์ใดๆ เลย เป็นคนขยัน ประหยัด อดทน และรักครอบครัวเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อพ่อของผู้ส่งเคสอายุได้ 40 ปี ท่านเริ่มไม่สบาย มีโรคประจำตัวหลายอย่าง เช่น โรคหัวใจ เบาหวาน ความดันโลหิตสูง และโรคประสาทอ่อนๆ ทำให้ต้องทานยาตลอดชีวิต ในที่สุด พ่อก็เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลวเมื่ออายุ 67 ปี

ส่วนแม่ของผู้ส่งเคส เป็นคนจิตใจดี ชอบไปวัดทำบุญทุกวันพระเช่นกัน แต่ท่านก็ยังคงนับถือผี และมักจะไปหาคนทรงอยู่บ่อยๆ เมื่อแม่อายุได้ 73 ปี ท่านเริ่มมีอาการปวดท้องอย่างรุนแรง หมอวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งตับ ผู้ส่งเคสจึงเดินทางกลับจากญี่ปุ่นมาเยี่ยมแม่ที่เมืองไทย แต่อยู่กับแม่ได้เพียงไม่กี่วันก็ต้องกลับประเทศญี่ปุ่น ในระยะหลัง เมื่อแม่รู้ตัวว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย ท่านได้ไปหาคนทรงอีกครั้ง โดยหวังให้คนทรงเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่จะทำให้ท่านหายป่วยได้ แต่คำพูดที่ได้รับกลับทำให้แม่เสียใจอย่างมาก คนทรงบอกกับแม่ว่าจะขอยกเลิกขันครูแล้ว เพราะเบื้องบนจะมารับวิญญาณไปแล้ว ซึ่งแปลว่าแม่จะต้องตายอย่างแน่นอน ตั้งแต่นั้นมา แม่ก็เสียใจกับคำพูดของคนทรงมาก ท่านแทบไม่พูดจาอะไรกับใครเลย ได้แต่นอนหลับไปวันๆ บางครั้งก็มีน้ำตาซึมออกมา แม่ผิดหวัง เพราะท่านไปหวังพึ่งในสิ่งที่ผิด ที่พึ่งที่แท้จริงคือพระรัตนตรัยเท่านั้น ก่อนแม่จะเสียชีวิต 1 วัน ท่านไม่ได้ถามหาผู้ส่งเคส แต่ในตอนนั้นผู้ส่งเคสก็ได้กลับญี่ปุ่นไปแล้ว ต่อมาแม่ก็เสียชีวิตลงเมื่ออายุ 73 ปี

หลังแม่เสียชีวิตได้ 1 วัน ญาติๆ ได้นำผ้าไตรจำนวน 9 ผืนมาทำบุญ ในตอนเย็น พี่สาวกำลังจัดผ้าไตรวางบนพานเพื่อเตรียมถวายพระ ก็พบเงินจำนวน 700 บาทอยู่ในผ้าไตรผืนหนึ่ง พี่สาวถามหาเจ้าของเงินแต่ไม่มีใครรับ จึงไปถามคนทรงที่เคยเชิญแม่มาเข้า ร่างทรงบอกว่าเงิน 700 บาทเป็นของแม่ที่นำมาไว้เองเพื่อไว้ทำบุญซื้อผ้าขาว เข็มด้าย และทำ 7 คัมภีร์ ร่างทรงยังบอกอีกว่า ตอนนี้แม่อยู่ที่ปราสาทแก้วศิลามณี บวชเป็นแม่ชีแล้ว

หลังจากแม่เสียชีวิตไป ผู้ส่งเคสมักจะฝันเห็นแม่บ่อยๆ ส่วนใหญ่มักฝันเห็นแม่นอนแช่น้ำอย่างสบายใจ บางครั้งในห้องน้ำที่บ้านที่ญี่ปุ่น บางครั้งก็ในน้ำคลองที่เมืองไทย สลับกันไป ฝันเห็นแม่แช่น้ำคล้ายๆ กันถึง 4 ครั้ง ในครั้งสุดท้ายที่ฝัน แม่มีหน้าตาสดใส ยิ้มแย้มแจ่มใส และแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าดีๆ หลังจากฝันครั้งสุดท้ายนั้นเป็นต้นมา ผู้ส่งเคสก็ไม่ฝันถึงแม่อีกเลย

ชีวิตของผู้ส่งเคสในช่วงวัยรุ่น อายุ 23 ปี ขณะนั้นทำงานอยู่ที่โรงแรม ได้แต่งงานครั้งแรกกับสามีชาวไทย ซึ่งมีอายุมากกว่าผู้ส่งเคสถึง 15 ปี ก่อนหน้านั้นเคยตั้งครรภ์แล้วทำแท้งไป 1 ครั้ง เพราะยังไม่พร้อม สามีคนแรกนี้เป็นคนขี้หึงมาก เช่น เวลาไปทำงาน สามีจะให้ผู้ส่งเคสขึ้นรถเมล์ด้านหน้า ส่วนเขาจะขึ้นด้านหลัง คอยสังเกตว่าผู้ส่งเคสมองใคร หรือมีใครมองหรือไม่ ถ้ามีก็จะทะเลาะกัน เวลาผู้ส่งเคสเดินไปไหน เขาก็จะเดินตามข้างหลัง ไม่ว่าจะพูดกับใคร มองใคร หรือใครมอง ผู้ส่งเคสก็ทำไม่ได้เลย เขาหวงผู้ส่งเคสยิ่งกว่าแมวหวงปลาทู ผู้ส่งเคสทนความหึงหวงไม่ไหวจึงขอเลิก แต่เขาก็ไม่ยอมเลิก ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจประชดด้วยการไปควงคนอื่นให้เขาเห็น เขาเสียใจมาก สุดท้ายผู้ส่งเคสจึงได้เลิกกับสามีคนแรก

หลังจากนั้น ผู้ส่งเคสเดินทางมาหาญาติที่ญี่ปุ่นเพื่อหางานทำ ทำงานที่ญี่ปุ่นได้ 4 ปี จึงได้แต่งงานครั้งที่ 2 กับสามีชาวญี่ปุ่น ผู้ส่งเคสได้เข้ามาอยู่ร่วมกับครอบครัวของสามี ซึ่งมีทั้งแม่สามี และลูกติดจากภรรยาเก่าของสามีอีก 2 คน ในช่วงแรกที่เข้ามาอยู่ร่วมกัน แม่สามีมักจะพูดจากระทบกระเทียบเป็นภาษาญี่ปุ่นให้ผู้ส่งเคสเจ็บช้ำน้ำใจอยู่เสมอ เช่น บอกว่าผู้ส่งเคสไม่สวย หรือบอกว่าลูกชายเปลี่ยนไป ไม่เชื่อฟังแม่เหมือนเดิม แต่ในปัจจุบันนี้ ด้วยความดีที่ผู้ส่งเคสได้ทำ เช่น ทำสวน ปลูกผัก ค้าขาย หาเลี้ยงครอบครัว รวมถึงทำงานบ้าน ทำอาหารให้ทุกคน ทำให้แม่สามีดีขึ้น ไม่ต่อว่าเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

บ้านที่ผู้ส่งเคสอยู่กับครอบครัวสามีนี้อยู่ในหมู่บ้านชนบทที่เงียบสงบในเมืองชิบะเคน เป็นบ้าน 3 หลังที่อยู่ในรั้วเดียวกัน มีทุ่งนาเขียวขจีอยู่รอบๆ เป็นบ้านที่สงบและน่าอยู่มาก แต่ความสงบนี้ก็ออกจะวังเวงสักหน่อย เพราะด้านหนึ่งของบ้านอยู่ติดกับสุสานฝังศพของชาวญี่ปุ่น ชาวญี่ปุ่นทั่วไปมีความเชื่อว่าคนเราทุกคนต้องตายแล้วไม่สูญ วิญญาณบรรพบุรุษจะอยู่ที่โอฮากะ (หลุมฝังศพ) และที่บ้าน ปีละครั้ง หมู่ญาติและลูกหลานจะไปไหว้หลุมฝังศพบรรพบุรุษ โดยมีเครื่องเซ่นไหว้พร้อมอาหารใส่ถ้วยเล็กๆ วางไว้ที่หลุมฝังศพ และจะเชิญวิญญาณบรรพบุรุษกลับมาบ้านปีละครั้ง สุสานข้างบ้านที่ผู้ส่งเคสอยู่จึงเป็นที่รวมของเหล่าผีบรรพบุรุษจำนวนมาก ครอบครัวสามีผู้ส่งเคสก็มีความเชื่อเช่นนั้นเหมือนกัน

บ่อยครั้งที่แม่สามีมักตื่นขึ้นมาในตอนเช้าพร้อมกับหวีดร้องเสียงดังมากด้วยความตกใจกลัว และบอกว่าเห็นหนอนไต่ตามฝาบ้านเต็มไปหมด บางครั้งก็เห็นหนูหรือสัตว์ที่น่ากลัวต่างๆ เต็มฝาบ้านด้วยตาจริง ไม่ได้ฝันไป บางครั้งแม่สามีก็บอกว่าเห็นคน แต่ไม่ใช่คน ชะโงกหน้ามาดูขณะที่นอนอยู่ ผู้ส่งเคสเห็นว่ายามปกติแม่สามีเป็นคนแข็งแรงดี จึงไม่คิดว่าแม่สามีจะคิดไปเอง

ในช่วงแรกที่ผู้ส่งเคสย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้ ในเวลากลางคืนที่เงียบสงัด ฝูงสุนัขในบริเวณนั้นต่างพร้อมใจกันเห่าหอนอย่างโหยหวน พวกมันพร้อมใจกันหันหน้าไปทางสุสานฝังศพ ไม่ใช่แค่วันเดียว แต่เป็นทุกคืนเป็นเวลายาวนาน ต่อมาผู้ส่งเคสก็รู้ภายหลังว่า บริเวณบ้านที่มาอยู่นี้ เดิมก็เป็นสุสานเก่ามาก่อนเช่นกัน

บางครั้งผู้ส่งเคสอยู่กับลูกชายวัย 4 ขวบกันแค่สองคนในบ้าน จู่ๆ ทีวีก็เปิดขึ้นมาเอง และก็ปิดเองหลายครั้ง โดยที่ไม่มีใครไปเปิดปิดเลย ตั้งแต่ลูกชายเริ่มพูดได้ มักจะเห็นลูกชายนั่งเล่นแล้วเหมือนพูดคุยกับเพื่อนเล่นอยู่ แต่ผู้ส่งเคสไม่เห็นใคร เห็นเพียงลูกชายนั่งเล่นคนเดียว ลูกชายพูดคนเดียวเป็นปีจนกระทั่งอายุ 2 ขวบก็ไม่ได้ยินเสียงพูดคุยอีก

ในขณะที่ผู้ส่งเคสอยู่คนเดียว เวลาที่เดินผ่านหิ้งวางสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของญี่ปุ่น ก็มักจะได้ยินเหมือนเสียงเด็กผู้ชายคุยอยู่คนเดียว แต่ไม่เห็นตัว ทั้งๆ ที่ไม่มีใครอยู่ในบริเวณนั้นเลย บนหิ้งวางสิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นจะวางป้ายชื่อบรรพบุรุษ มีธูปเทียน ดอกไม้ไว้บูชา และทุกวันก่อนอาหารเช้า จะต้องยกข้าว 1 ถ้วย น้ำ 1 แก้วไปไหว้แล้วขอพร หลังจากนั้นทุกคนในบ้านจึงจะเริ่มทานอาหารเช้าได้

บางครั้งที่ลูกชายไปเล่นใกล้หิ้งวางสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แม่สามีก็จะทักว่าอย่าเล่นหิ้งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เดี๋ยวจะป่วย แล้วลูกชายก็ป่วยจริงเกือบทุกครั้ง แม้แต่ตุ๊กตาผู้หญิงและตุ๊กตาผู้ชายที่วางคู่กันในตู้กระจกก็มีผมยาวงอกออกมาจากเดิม โดยเฉพาะตุ๊กตาผู้หญิงมีผมงอกยาวออกมาประมาณ 2 นิ้ว จำนวน 5-6 เส้น ส่วนตุ๊กตาผู้ชายมีผมงอกยาวประมาณครึ่งนิ้ว ทุกคนในบ้านรู้ถึงความผิดปกติของตุ๊กตา แต่ไม่มีใครกล้าทำอะไร ยังคงปล่อยให้ตุ๊กตาอยู่ที่เดิม

ผู้ส่งเคสมีลูกชายกับสามีชาวญี่ปุ่น 1 คน ตั้งแต่คลอดลูกชายมา ผู้ส่งเคสมีอาการผิดปกติที่ช่องท้องด้านขวา เหมือนมีก้อนขดๆ แข็งๆ คล้ายลูกโป่งใส่น้ำลอยไปลอยมาอยู่ในท้อง รู้สึกเจ็บและจุกเสียด แต่บางครั้งอาการก็หายไป ไปตรวจที่โรงพยาบาล 4-5 ครั้ง อัลตราซาวด์ 2 ครั้ง หมอบอกว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แต่อาการก็ยังคงอยู่

ด้วยเรื่องราวที่พบเจอเหล่านี้ ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามที่อยากกราบเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ เพื่อให้เข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้นและแนวทางแก้ไข