EP.813 เธอชอบกินเด็กแรกเกิด

ผู้ส่งเคสเป็นพระภิกษุชาวเนปาล ท่านเกิดในครอบครัวชาวเขาหิมาลัย คุณพ่อมีอาชีพช่างไม้ คุณแม่เป็นแม่บ้าน ท่านเป็นลูกคนที่ 2 จากพี่น้อง 4 คน ชีวิตในวัยเด็กต้องเผชิญกับการแยกทางกันของคุณพ่อคุณแม่ ซึ่งทำให้ท่านตัดสินใจเลือกที่จะอยู่กับคุณย่าผู้ซึ่งเป็นอุบาสิกาและประพฤติพรหมจรรย์ คุณย่าเป็นเหมือนครูคนแรกในชีวิตที่คอยสอนให้สวดมนต์และพาไปวัด ทำให้ท่านเริ่มสนใจพระพุทธศาสนาตั้งแต่ยังเล็ก ด้วยคำสอนของคุณย่า ท่านจึงเติบโตมาเป็นเด็กที่ดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่เล่นการพนัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ท่านรักคุณย่ามาก ชีวิตต้องพบกับความสูญเสียเมื่อคุณย่าป่วยเป็นมะเร็งลำไส้และเสียชีวิตไปในที่สุด หลังจากนั้นเมื่ออายุ 19 ปี ท่านถูกคุณแม่บังคับให้แต่งงาน แต่ด้วยความรู้สึกว่าชีวิตครอบครัวนั้นมีแต่ความทุกข์ ท่านจึงตัดสินใจครั้งใหญ่ เก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านด้วยความมุ่งมั่น เพื่อเดินทางไปยังประเทศอินเดีย โดยตั้งใจว่าจะไปพบท่านดาไลลามะและศึกษาธรรมะ การเดินทางครั้งนี้ท่านไม่มีเงินติดตัวแม้แต่สลึงเดียว และเป็นการเดินทางสู่ต่างแดนทั้งที่ยังอ่านและเขียนหนังสือไม่ได้ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาดูเหมือนว่าท่านจะต้องเผชิญกับการเดินทางและพลัดไปสู่สังคมความเชื่อต่างๆ อยู่เสมอ

เรื่องราวของผู้ส่งเคสเริ่มต้นขึ้นเมื่อท่าน พระภิกษุชาวเนปาล ได้มีโอกาสมาเยือนวัดพระธรรมกายเป็นครั้งแรกในโครงการแลกเปลี่ยนสงฆ์โลก เนื่องในวันวิสาขบูชาโลก ท่านรู้สึกประทับใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้เห็นการทำงานของวัดเพื่อสันติภาพโลก และซาบซึ้งใจที่ประเทศไทยมีพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ ซึ่งต่างจากประเทศของท่านที่ยังคงมีสงครามและไม่เอื้อต่อการสร้างบารมี ท่านรักการปฏิบัติธรรมนั่งสมาธิมากที่สุด และรู้สึกว่าวัดพระธรรมกายเป็นสถานที่ที่ดี มีผู้คนที่ดี และทุกคนมีความสุขในการศึกษาธรรมะจากคุณครูไม่ใหญ่

หลังจากกลับไปเนปาลเพื่อขออนุญาตคุณแม่และลาพระอาจารย์เพื่อจะมาบวชแบบเถรวาทที่ประเทศไทย ท่านได้ฝันเห็นสถูปสีทองพร้อมกับได้ยินเสียงจากเบื้องบนกล่าวว่า "นี่เป็นเวลาของของคุณ ที่ธรรมะจะสว่างไสวเป็นครั้งที่ 3 แล้ว" ท่านไม่เข้าใจความหมายนี้ดีนัก เพราะท่านเคยศึกษาธรรมะมาแล้วสองครั้งก่อนหน้านี้ คือครั้งแรกนับถือพระสังกัจจายน์ตามความเชื่อแบบเทียนเต๋าของไต้หวัน ครั้งที่สองแบบวัชรญาณ และครั้งที่สามนี้คือวัดพระธรรมกาย ซึ่งท่านหวังว่าจะเป็นครั้งที่ลงตัวที่สุดสำหรับท่าน

ก่อนที่จะมาวัดพระธรรมกายเพื่อร่วมโครงการบวช ท่านได้เดินทางไปหาหญิงคนทรงที่กรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ร่างทรงแรกที่มาเข้าประทับมีชื่อว่า Watching Ba Je ซึ่งตามตำนานแล้วเขาเป็นลูกของ Cherri Harati ผู้ซึ่งในสมัยพุทธกาลเคยชอบกินเด็กแรกเกิด ตำนานเล่าว่า พระพุทธเจ้าได้โปรดเธอโดยซ่อนลูกคนสุดท้องไว้ในบาตร ทำให้เธอตามหาลูกไม่เจอและร้องไห้ พระกัลยาณมิตรได้แนะนำให้เธอไปเฝ้าพระพุทธเจ้า เมื่อพบแล้ว พระพุทธองค์ตรัสถามให้เธอสำนึกถึงความรู้สึกของการสูญเสียบุตร เมื่อเธอสำนึกผิดและถามถึงวิธีหมดบาป พระพุทธองค์ตรัสว่าต้องรอพระพุทธเจ้าองค์ต่อไป และให้ช่วยเด็กๆ ในละแวกนั้นไปก่อน เมื่อเธอและลูกตายไปแล้ว ก็จะมาเข้าทรงคนเพื่อช่วยเหลือผู้คน

ผู้ส่งเคสได้นำรูปของคุณครูไม่ใหญ่และวัดพระธรรมกายไปด้วยเมื่อไปพบคนทรง ทันทีที่ร่างทรง Watching Ba Je เห็นท่าน ก็แสดงความเคารพและบอกว่าอยากจะเดินทางไปวัดพระธรรมกายด้วย ต่อมา Cherri Harati แม่ของ Watching Ba Je ก็มาเข้าทรงแทน เธอได้เตือนให้ระวังศัตรูของวัดพระธรรมกาย แม้คนทรงจะกล่าวว่าวัดมีคนรักมากแทบไม่มีศัตรู เธอมอบเมล็ดข้าวสีขาว เทียน ธูป และเงินเนปาล 200 รูปีให้ และยังมอบเมล็ดข้าวสีดำให้คุณครูไม่ใหญ่สำหรับลูกๆ กองทัพธรรมไว้ป้องกันภัย เธอบอกว่าจะส่งลูกคือ Watching Ba Je มาวัดพระธรรมกายกับผู้ส่งเคสด้วย สิ่งน่าประหลาดใจคือในวันเดินทาง ที่นั่งบนเครื่องบินเต็มหมดทุกที่ ยกเว้นที่นั่งข้างๆ ผู้ส่งเคสที่ยังว่างอยู่เพียงที่เดียว ท่านนึกถึง Watching Ba Je ตลอดทางจนขนลุก

ชีวิตของผู้ส่งเคสต้องเผชิญกับการเดินทางอยู่เสมอ ดังเช่นตอนที่ท่านออกจากบ้านตอนอายุ 19 ปี เดินทางไปอินเดียโดยไม่มีเงินเลย ท่านตั้งใจว่าถ้าผู้เก็บค่าโดยสารมา ท่านจะบอกตรงๆ ว่าไม่มีเงิน แต่จะนำมาให้ภายหลัง หรือถ้าไม่เชื่อและให้ลงจากรถ ท่านก็จะเดินไปวัดปากน้ำซึ่งห่างไป 166 กิโลเมตร แต่แล้วท่านก็ได้พบเพื่อนเก่าที่เรียนธรรมศาสตร์โดยบังเอิญบนรถโดยสาร และได้พักอยู่กับเพื่อนที่กรุงเทพฯ แม้ที่พักจะเรียบง่าย มีแมลงสาบมาก ท่านกับเพื่อนก็อยู่ด้วยกัน แม้กลางวันจะเดินทางไปคนละทาง ประสบการณ์นี้ทำให้ท่านนึกถึงเรื่องราวของคุณยายอาจารย์ที่ออกจากบ้านมาสร้างบารมี

ท่านเคยทำงานที่กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย เป็นเวลา 1 ปีแรก ในแผนกต้อนรับบริษัททัวร์ เพื่อเก็บเงินเดินทางไปพบท่านดาไลลามะ ทำให้ได้เรียนรู้ภาษาอังกฤษและอูดู หลังจากนั้น 7 ปี ท่านได้ทำงานในองค์กรเทียนอันหมี่เล่อฟวนของไต้หวัน ทั้งในอินเดียและเนปาล ได้เรียนรู้ภาษาจีน ช่วยงานสังคมสงเคราะห์ และศึกษาเรื่องเต๋า ปี 2537 มีโอกาสจะได้พบท่านดาไลลามะ แต่ท่านไปลอนดอน ได้เห็นเพียงห้องนอนเท่านั้น

ท่านเคยถูกคุณแม่ขอร้องให้แต่งงานถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกอายุ 19 ปี ครั้งที่สองอายุ 27 ปี แต่ท่านรู้สึกว่าชีวิตครองเรือนเป็นความทุกข์ และอยากให้โลกมีความรักที่ไม่ต้องลงเอยด้วยการแต่งงาน แม้ประเพณีจะกำหนดให้ลูกชายคนที่ 2 บรรพชาเป็นสามเณรตอนอายุ 20 ปี ท่านจึงตัดสินใจบวชเป็นสามเณร และได้ไปศึกษาธรรมะที่มหาวิทยาลัยสงฆ์ทางใต้ของอินเดีย 3 ปี ที่นั่นท่านได้เรียนวิชาต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้ดนตรี การร่ายรำ และการบูชาพระรัตนตรัยด้วยวายในพิธีกรรม แม้ท่านตั้งใจจะปฏิบัติธรรมต่อ แต่ไม่ผ่านการสัมภาษณ์เพราะไม่ชอบวิชาเหล่านี้ ท่านรู้สึกขัดแย้งในใจ และสงสัยว่ากำลังทำอะไรอยู่

ปัจจุบันท่านได้มาบวชที่วัดพระธรรมกาย เพื่อเรียนรู้การปฏิบัติธรรม ศึกษาธรรมะ สวดมนต์ภาษาบาลี และเรียนภาษาไทย ท่านหวังว่าหากศึกษาได้ดี จะสามารถไปสอนผู้อื่นได้