EP.879 เวียงลอ รอคอย

ผู้ส่งเคส เป็นสมาชิกใหม่ของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ท่านทำงานด้านการเมืองมาหลายปี มุ่งมั่นที่จะพัฒนาประเทศ ท่านได้มีโอกาสพบเห็นความยิ่งใหญ่ของพระธรรมกายและพระพุทธศาสนาในวันมาฆบูชาปี 2549 ที่วัดพระธรรมกาย และรู้สึกปิติยินดีที่ประเทศไทยมีพระพุทธศาสนาที่เจริญรุ่งเรืองและสามารถเผยแผ่คำสอนไปทั่วโลก โดยมีวัดพระธรรมกายเป็นศูนย์กลาง ผู้ส่งเคสมีความสงสัยในเหตุการณ์ต่างๆ ในชีวิต โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่ทำให้ท่านเข้าไปเกี่ยวข้องกับเมืองโบราณแห่งหนึ่ง ด้วยความผูกพันแต่ปางก่อนกับเมืองโบราณเวียงลอ จังหวัดพะเยา ที่ดูเหมือนจะรอคอยท่านอยู่ ทำให้ท่านรู้สึกรักและผูกพันกับสถานที่แห่งนี้อย่างบอกไม่ถูก แม้จะไม่ใช่งานในขอบข่ายทางนิติกรรมของท่านก็ตาม ความรู้สึกนี้เองที่บอกท่านว่าท่านจะต้องไปฟื้นฟู บูรณะ และรักษาเมืองโบราณแห่งนี้ไว้ให้เป็นสมบัติของพระพุทธศาสนาสืบไป

ผู้ส่งเคส ซึ่งเป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาหน้าใหม่ ได้ทำงานในสายการเมืองมาเป็นเวลานาน โดยมีเจตจำนงที่จะพัฒนาประเทศชาติให้ก้าวหน้าอยู่เสมอ ท่านได้มีโอกาสมาพบความยิ่งใหญ่ของพระพุทธศาสนาโดยมีวัดพระธรรมกายเป็นตัวอย่างในวันมาฆบูชาปี 2549 ซึ่งสร้างความประทับใจและปิติยินดีอย่างยิ่ง ท่านดีใจที่ประเทศไทยมีพระพุทธศาสนาที่เจริญรุ่งเรือง และสามารถแผ่ขยายคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไปได้ทั่วโลก ท่านเห็นความสำคัญของพระพุทธศาสนาว่าเป็นประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติ และควรรักษาไว้เพื่อประโยชน์สุขของมนุษย์และเทวดา ท่านยังได้แสดงความกังวลต่อสถานการณ์ปัจจุบันที่พระพุทธศาสนากำลังถูกคุกคามในบางพื้นที่ แม้จะเป็นสมาชิกใหม่ในโรงเรียนอนุบาลฯ ผู้ส่งเคสก็เข้าใจว่าฝันในฝันของ คุณครูไม่ใหญ่ ช่วยคลี่คลายความสงสัยในชีวิตได้เป็นอย่างดี ตัวท่านเองก็มีความสงสัยในหลายเหตุการณ์ที่ผ่านมา โดยเฉพาะการที่ท่านต้องเข้าไปเกี่ยวข้องกับเมืองโบราณแห่งหนึ่ง

ด้วยเหตุนี้ ท่านจึงขอส่งเคสเพื่อท้าวความถึงความผูกพันแต่ปางก่อนกับเมืองโบราณแห่งนี้ เพื่อให้ คุณครูไม่ใหญ่ ช่วยสืบค้นคลี่คลายปมประวัติศาสตร์ในเชิงกฎแห่งกรรม เหตุการณ์เริ่มต้นจากความบังเอิญที่ท่านได้ยินชาวบ้านพูดคุยเรื่องซื้อขายที่ดินริมแม่น้ำอิง เมืองเวียงลอ จังหวัดพะเยา ซึ่งเป็นที่ดินเมืองโบราณที่ยังไม่มีโฉนด และมีนายทุนต้องการฮุบไปแสวงหาผลประโยชน์ ผู้ส่งเคสเห็นว่าที่ดินผืนนี้เป็นสมบัติของพระพุทธศาสนา มีวัดเก่าจำนวนมาก ไม่ควรนำไปทำอย่างอื่น ท่านจึงใช้ตำแหน่งหน้าที่ทางการเมืองคัดค้านการออกโฉนดอย่างเด็ดขาด ท่านพยายามปกป้องพื้นที่นี้ทุกวิถีทางจนได้รับการจดทะเบียนจากกรมศิลปากรให้เป็นเขตโบราณสถานเวียงลอ ซึ่งเป็นเรื่องที่ท่านภูมิใจมากที่ได้รักษาทรัพย์สมบัติของพระศาสนาไว้เป็นมรดกแก่ลูกหลานไทย การกระทำนี้ แม้จะอยู่นอกเหนือขอบข่ายงานทางนิติการ แต่ท่านรู้สึกรักและผูกพันกับที่นี่มาก เหมือนเวียงลอรอคอยท่านอยู่ ความรู้สึกนี้ทำให้ท่านเชื่อว่าท่านต้องมาฟื้นฟูบูรณะเมืองโบราณแห่งนี้ ท่านเชื่อว่าเวียงลอเคยเป็นเมืองที่รุ่งเรืองทางพระพุทธศาสนาอย่างมาก ในพื้นที่นี้พบวัดเก่าถึง 10 กว่าวัด และมีการขุดพบโบราณวัตถุสำคัญ เช่น พระบรมสารีริกธาตุ และพระแก้วใสเกศดอกบัวตูมทำจากหินควอตซ์ ท่านได้ริเริ่มจัดงานทำบุญสักการะใหญ่ประจำปี เพื่อสืบสานบูชาพญาลอ ท่านอยากเห็นแผ่นดินไทยเป็นแผ่นดินธรรมนอกเหนือจากเป็นแผ่นดินทอง

อีกเหตุการณ์ที่สร้างความปิติภูมิใจคือการพบพระธาตุเจดีย์โบราณ 5 องค์ที่วัดห้วยไคร้ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา ชาวบ้านเล่าว่าทุกวันพระจะเห็นดวงสว่างลอยไปมาบริเวณเจดีย์ มีเจดีย์ 2 องค์ได้รับการบูรณะแล้ว แต่ 3 องค์ยังคงปรักหักพัง ไม่มีใครทราบประวัติ มีพระภิกษุรูปหนึ่งเมตตามาดูแลสถานที่นี้ ก่อนที่ท่านจะพบเจดีย์ มีชาวบ้านไปนิมนต์ครูบาคำล่ามาช่วยบูรณะ แต่ท่านบอกว่ามีเจ้าของบุญที่จะมาสร้างให้แล้ว จึงเชิญผู้ส่งเคสไปดูแทน เมื่อท่านไปดูสถานที่ก็เกิดแรงศรัทธาอย่างแรงกล้า อยากบูรณะมาก แม้จะยังไม่มีปัจจัยเพียงพอ ท่านจึงตัดสินใจขอรับบุญเป็นเจ้าภาพร่วมในการบูรณะ โดยได้รับแบบก่อสร้างจาก คุณครูไม่ใหญ่ ที่เมตตาให้แนวทาง ท่านรู้ว่านี่เป็นบุญของท่าน

คุณแม่ของผู้ส่งเคสก็มีความผูกพันกับเวียงลอมาก และเป็นเจ้าภาพสร้างอนุสาวรีย์พญาลอ คุณแม่เป็นคนชอบทำบุญมาก ฝักใฝ่ในธรรมะ มีงานหลักและงานอดิเรกคือการปฏิบัติธรรม ในแต่ละเดือนจะเข้าวัดปฏิบัติธรรม 7-10 วัน บางครั้งชวนคนไปทำบุญเป็นเดือน คุณแม่สอนลูกให้รักบุญกลัวบาป ทำความดี เพราะบุญซื้อไม่ได้ ต้องทำเอง ในบั้นปลายชีวิต คุณแม่ป่วย ไม่มีแรง หมอหลายคนหาสาเหตุไม่พบ ก่อนจากไป คุณแม่ถอดแหวน 2 วงให้ผู้ส่งเคสและเสียชีวิตในอ้อมกอดของท่าน หลังคุณแม่ตาย ลูกๆ อยากรู้ว่าท่านไปไหน พี่สาวนำแหวนและเสื้อคุณแม่ไปหาคนทรง คนทรงบอกว่าคุณแม่อยู่สวรรค์ชั้น 6 และฝากบอกลูกว่าใครอยากสมปรารถนาให้ทำบุญเอาเอง ไม่ต้องห่วงแม่แล้ว

คุณพ่อของผู้ส่งเคสมีสายเลือดจีนแท้ ขยัน อดทน ใจดี ชอบช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยากและลูกหลานชาวบ้านที่ลำบาก แต่ไม่ชอบทำบุญกับวัดเหมือนคุณแม่ ในบั้นปลายชีวิต พ่อหลงลืม จำอะไรไม่ค่อยได้ จำได้แต่เมืองจีน ท่านจากไปด้วยวัย 90 ปี เหตุการณ์เหล่านี้ล้วนเป็นที่มาของคำถามที่ผู้ส่งเคสอยากให้ คุณครูไม่ใหญ่ ช่วยไขปริศนาในเชิงกฎแห่งกรรม.