การฝึกใจและการนำใจกลับมาไว้ในตัว : หน้า 45/58

หลวงพ่อตอบปัญหา ANMA ถาม : ทำไมเราต้องเรียนรู้วิธีนำใจกลับมาไว้ในตัว ? ๆ ตอบ : เรื่องฝึกใจเป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องสำคัญของมนุษย์ทุกคน ใจที่ไม่ถูกฝึกจะเลื่อนไหล ไปกับสิ่งหลอกล่อภายนอก ให้หลงเพลินไปกับอารมณ์ต่าง ซึ่งไม่ใช่ของจริง มีสุขอยู่ ประเดี๋ยวประดาว ไม่ยั่งยืน พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนให้รู้จริงเรื่องทุกข์และการพ้นทุกข์ ซึ่ง เป็นเรื่องชีวิตของตัวเราทุกคน เราจะรู้และเข้าใจความจริงเรื่องทุกข์ได้ เมื่อใจของเราสงบระงับ จากความฟุ้งซ่าน จากสิ่งเร้าต่าง ๆ วิธีการนำใจกลับมาไว้ในตัว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนให้มองเข้าไปในตัวเอง ซึ่งเป็นวิธี ที่ใช้ได้กับทุกคน เช่นเดียวกับในวันแรกของการบวชเป็นพระภิกษุ ที่พระอุปัชฌาย์จะให้โอวาทแก่ พระภิกษุผู้บวชใหม่ เป็นบทฝึกบทแรกสำหรับการฝึกฝนตนเองตามคำสอนในพระพุทธศาสนา โดยให้พิจารณา ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง หรือ เกศา โลมา นขา ทันตา ตโจ ซึ่งเป็นอวัยวะที่ติดอยู่ กับเนื้อกับตัวของเราทุก ๆ คน นี่เป็นอุบายขั้นต้นที่จะนำใจที่มักซัดส่ายไปติดกับสิ่งภายนอก ไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ สิ่งที่ชอบใจ ไม่ชอบใจทั้งหลายภายนอก เมื่อสามารถนำใจให้กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว จะเริ่ม มองเห็นความจริงว่า ร่างกายที่เราเคยยึดมั่นว่าเป็นของเรา ที่เราเพียรพยายามที่จะรักษาให้มัน อยู่ในลักษณะที่เราพึงพอใจ แท้จริงนั้นไม่ใช่ของเรา ผมจากสีดำกลับเป็นสีขาว ขนคิ้วเคยเข้มคม กลับหลุดร่วง เล็บเคยมันวาวกลับซีดเซียว ฟันเคยเรียงสวยกลับโยกเก ผิวหนังเคยเต่งตึงกลับ เหี่ยวย่น จะพยายามยื้อให้คงไว้ให้นานเท่าใด สุดท้ายก็หนีความจริงไปไม่ได้ว่า สิ่งเหล่านี้ไม่มีวัน เหมือนเดิมอีกแล้ว เราไม่สามารถบังคับบัญชาควบคุมหรือรักษาให้เป็นไปดังที่ใจเราต้องการ ทุกสิ่งต่างก็เปลี่ยนแปลงมีความเสื่อมไปตลอดเวลา มีนาคม ๒๕๖๔ อยู่ในบุญ ๔๓