การเรียนรู้จากประสบการณ์ : หน้า 179/337

เผลอ นะ แล้วยิ่งซ้ำร้ายกว่านั้น พอตัวมันสะอาด แพลบเดียว มันไปคลุกขี้ฝุ่นอีกแล้ว มันไม่ได้นึกถึง ความปรารถนาดีของเราเลย นี่ยายคุยสนุก ๆ คุยกันสนุก ๆ ๒ คน ยายไม่ได้ว่าใครนะ อย่าให้ยายบาป ไม่ได้กระทบใครนะ ยายนึกถึงตอนเด็ก ๆ เท่านั้นแหละ ว่ามันเป็นอย่างนี้ ยายเจอมาอย่างนี้ ๆ คุณยายก็พูดต่อ เด็ก ๆ ที่หลวงพ่อท่านส่งออกไป บอกบุญนี่นะ คนที่เขาตั้งใจเอาบุญมันก็มีอยู่ พวกนี้ก็จะ ได้บุญมาก มันก็จะแบกบุญของมันไปเยอะแยะแหละ แต่บางคนพอบอกบุญได้เยอะ ๆ สักหน่อย ก็เที่ยวเอา ความเก่งไปงัดข้อกับคนอื่น ไปข่มคนอื่นบ้าง มันก็เลย เกิดเรื่องหงุดหงิดกันเองน่ะแหละ เขาคงไม่รู้หรอกว่า ที่เก่ง มาได้เพราะอะไร พูดแล้วท่านก็เอามือชี้ไปที่พัดลม พระ หมูดูพัดลมนั่นสิ พัดลมมันติด มันเป่าลมได้ หมุนได้ ลองเจ้าของไปดึงปลั๊กไฟออกสิ มันหมดฤทธิ์เลยนะ ท่าน ให้ดูง่าย ๆ ดึงปลั๊กออก ก็เหมือนของที่ตายแล้วน่ะแหละ ๑๗๙