การสอนและการดูแล : หน้า 234/337

บางครั้งคุณยายท่านก็รำพึง ท่านพูดคุยกับอาตมา คุยกันเล่น ๆ ท่านใช้ภาษาของท่าน เออ กูนะแก่ป่านนี้แล้ว จะ ๙๐ ปีแล้ว ยังต้องตามบอกตามสอน ตามจี้จี้จี้ไช เรื่องเหล่านี้ มันแยกกันไม่ออกหรือไง อะไรบุญ อะไรบาป อะไรดี อะไรชั่ว อะไรควรทำ ไม่ควรทำ อะไรเป็น ประโยชน์ ไม่ใช่ประโยชน์ สงสัยอย่างนี้ ยายจันทร์ ชาตินี้ เหนื่อยทั้งชาติเลย สร้างวัดให้เขาอยู่แล้วยังต้องตามดูแล รักษา ตามหาสมบัติให้เขาอีก ให้เขากินให้เขาใช้ ยังต้อง ไปปราบไอ้พวกเลอะเทอะทั้งหลาย ไม่ช่วยกันเลย อย่างนี้ ยายก็หนักอยู่คนเดียว ไอ้ที่ยายบอก ยายสอน จะเอา ไปให้ได้สักขี้เล็บยังทำไม่ได้เลย บางทีคุณยายก็อธิษฐานว่า ภพต่อไป ยายเกิด เป็นมนุษย์ ยายจะเป็นผู้ชายแล้ว ยายจะไปสร้างวัดอีก จะหอบเอาลูกหลานไปเกิดด้วยกัน ไอ้พวกดี ๆ ก็จะเอามาเกิด i ๆ ไว้ใกล้ ๆ แหละ แต่ไอ้พวกที่มันยังติดเลอะเทอะ ใจไม่สู้ หนักไม่เอา เบาไม่ไหว พวกนี้ให้ไปเกิดไกล ๆ อย่างนี้ดีไหม C. ๒๓๔