การรับผิดชอบกรรม : หน้า 5/34

b อย่างเราไม่รู้วิธีทำยานอวกาศไปดาวอังคารก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่บางอย่างไม่รู้ไม่ได้ เพราะไม่รู้แล้วไม่ปลอดภัย ไม่รู้แล้ว อันตราย ซึ่งถ้าถึงตอนนั้นเราก็ต้องรับผิดชอบด้วยตัวเราเอง ๔. ให้เข้าใจว่าผู้ที่ละโลกไปแล้วนั้น ต่างรอคอยผลบุญ ที่ผู้ยังมีชีวิตอยู่อุทิศไปให้ ดังนั้น การสื่อถึงกันระหว่างผู้ละ โลกกับผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ จึงมีทางเดียวเท่านั้น คือ การทำบุญ ด้วยการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา แล้วอุทิศผล บุญไปให้ เพื่อชีวิตในปรโลกจะได้พ้นจากความทุกข์ หรือที่ มีความสุขอยู่แล้วก็จะได้เป็นสุขยิ่งๆ ขึ้นไป สุดท้ายนี้ คณะผู้จัดทำหวังเป็นอย่างยิ่งว่า หนังสือเล่มนี้ จะเป็นแนวทางที่ดีในการให้ผู้อ่านได้รับรู้ถึงวิธีการดำเนินชีวิต อย่างถูกต้อง ไม่หลงไปทำบาปกรรม โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพราะกรรมบางอย่าง บางทีเราไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า เป็น บาป เราจึงหลงไปทำ หรือไม่เชื่อ... เลยทำ ถ้าไม่เชื่อขอ แนะนำว่า ให้เผื่อไว้ก็ดี ดีกว่าไม่เผื่อไว้ ถ้าสิ่งเหล่านี้มีจริง ตัวเราเองนั่นแหละจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบ ผลของการ กระทำนั้นด้วยตัวเอง... นํ กมฺม กริสฺสนฺติ กลยาณ์ วา ปาปก วา ตสฺส ทายาทา ภวิสฺสนฺติ ใครทํากรรมใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม ตนจะต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น สุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ๒๒/๕๗ คณะผู้จัดทํา