ข้อความต้นฉบับในหน้า
๑๖
๑๗
ส่วนผู้เฒ่าผู้ใหญ่ก็ไม่ควรน้อยอกน้อยใจว่าลูกหลานไม่
ดูแล เพราะอยู่ในยุคที่ต้องแข่งขันกันทำมาหากิน ลูกหลาน
จึงไม่ค่อยมีเวลาว่าง ต้องทำความเข้าใจอย่างนี้ เมื่อมีเวลา
อยู่ว่างๆ ก็ควรทําใจใสๆ นึกถึงบุญ นึกถึงความดีที่เคยทําไว้
แล้วก็อธิษฐานให้บุญนี้ส่งผลให้ลูกหลานอยู่เย็นเป็นสุข
เจริญรุ่งเรืองในชีวิต ใน
ธุรกิจการงาน ถ้าเข้าใจกัน
ได้อย่างนี้ การตัดสินใจ
ผิดพลาดแบบหนีเสือปะ
จรเข้ก็จะไม่เกิดขึ้น
ประการที่สอง เราได้เกิด
มาในร่มเงาของพระพุทธ
ศาสนา มีคำสอนให้รู้จัก
พิธีถวายไทยธรรม เรื่องกฎแห่งกรรม ให้
กระทำในสิ่งที่ถูกต้อง แม้
บุญใหญ่ที่ลูกหลานอุทิศให้
พลาดพลั้งท่าบาปอกุศลไปด้วยความไม่รู้ บุตรหลานที่อยู่
ในโลกมนุษย์ยังสามารถทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปช่วยได้
ดังนั้นการทําบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับหมู่ญาติและบรรพบุรุษ
บุพการีที่ละโลกไปแล้ว นับเป็นการสร้างความผูกพันที่
ลึกซึ้งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีพระประสงค์จะอนุเคราะห์
เปิดใจ
ญาติผู้ตาย
คุณอาริสา วิเศษแสง
พูดถึงความรู้สึกที่มีต่อคุณแม่
“ในช่วงที่คุณแม่เสียชีวิตใหม่ๆ ดิฉันรู้สึกไม่สบายใจ
และคิดหาสาเหตุไม่ได้ว่า ทำไมคุณแม่ท่านถึงต้องจากพวก
เราไปด้วยวิธีการแบบนี้ ทั้งเป็นห่วงท่านด้วย เพราะรู้มา
ว่าการฆ่าตัวตายนั้นบาปหนัก คุณแม่คงจะไปอยู่ในที่
ลำบากแน่ๆ ดิฉันทำบุญอะไรก็อุทิศให้ตลอด ครอบครัวของ
เราปกติก็จะไปทำบุญและปฏิบัติธรรม สัมมา อะระหัง เพื่อ
การเข้าถึงพระธรรมกายของหลวงปู่วัดปากนํ้าอยู่เป็นประจํา
จึงรู้มาว่าครูบาอาจารย์ที่ท่านทําวิชชาเก่งๆ สามารถไปนรก-
สวรรค์ได้
เมื่อดิฉันได้ฟังว่า สาเหตุที่คุณแม่ฆ่าตัวตายเพราะ
ท่านน้อยใจลูกหลาน แรกๆ ก็นึกไม่ออก ว่าเราไปทำอะไร
ให้ท่านเสียใจ แต่พอนึกๆ ไป ก็คงจะเป็นสาเหตุที่ในระยะหลัง
ดิฉันไม่ค่อยไปเยี่ยมท่าน หรือถ้าไปก็แวะไปแป๊ปเดียว
ชาวโลกให้พ้นทุกข์อย่างแท้จริง