กรณีศึกษากฎแห่งกรรม : หน้า 15/34

Lob ๒๗ รู้สึกว่าคงจะต้องมีอะไรสักอย่างติดตามอยู่ ก็ยิ่งทําบุญ ใหญ่เลย คิดว่าจะเป็นใครมาขอส่วนบุญก็ยังไม่รู้ อุทิศให้ไป ก่อนแล้วกัน แล้วก็นึกถึงแพทย์หญิงญาติที่ตายไปคนนี้ จึง ได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวจารึกชื่อให้ด้วย พอสร้างพระธรรมกายประจำตัวจารึกชื่อให้แล้ว ด้วย อานุภาพแห่งบุญ ทำให้ ร่างของเธอเปลี่ยนจาก พระธรรมกายประจำตัว ที่จารึกชื่อเจ้าของบุญอยู่ใต้ฐาน กายปีศาจเป็นกายละเอียด มีรูปร่างปกติธรรมดา เหมือนตอนยังมีชีวิตอยู่ จิตใจที่ผูกพยาบาท อาฆาต ผู้ที่ทำให้เธอตายอย่าง สยดสยองก็ค่อยๆ บรรเทา ลง แต่ก็ยังไม่หมด เธอยัง คงติดตามคุณช่อทิพย์ คุณช่อทิพย์รู้สึกว่ายังมีผู้ติดตามอยู่ แต่น่าจะอยู่ในสภาพที่ดีขึ้นเพราะกลิ่นเหม็นเริ่มเจือจางลงไป จางลงไปเรื่อยๆ ต่อมาได้ทําบุญกฐินสามัคคีสร้างมหาวิหาร พระมงคลเทพมุนี แล้วก็อุทิศส่วนกุศลไปให้อีก ตอนนี้เธอ ได้รับคําแนะนําจากภุมมเทวาผู้เป็นหัวหน้าเขต บอกให้ อนุโมทนาบุญ พออนุโมทนาบุญเป็น เธอจึงได้เปลี่ยนภพ ภูมิไปอยู่ในสวรรค์ชั้นจาตุมหาราชิกา อย่างไรก็ตาม วิบากกรรมที่ทำไว้จากชาติในอดีตบวก กับกรรมปาณาติบาตในชาติปัจจุบัน แล้วยังมีจิตขุ่นมัวผูก อาฆาตพยาบาทอยู่ ถึงแม้จะได้รับบุญ ส่งให้พ้นจากสภาพ ของความทุกข์ทรมานบนพื้นมนุษย์ ไปเกิดเป็นชาวสวรรค์ ชั้นจาตุมหาราชิกา แต่เพราะความโกรธทำให้ไปเกิดเป็น ยักษ์ชั้นล่างๆ ที่ความเป็นอยู่ยังไม่ประณีตเท่ายักษ์ชั้นสูง แต่ก็ยังดีกว่าเดิม การที่ผู้ตายท่านนี้พ้นสภาพจากกายปีศาจเพราะว่ามี ญาติดี เป็นคนใจบุญใจกุศล หมั่นสั่งสมบุญให้กับตนเอง และอุทิศให้กับญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว เรื่องนี้จึงเป็น อุทาหรณ์ให้เราทุกคนควรดำเนินชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท เพราะวิบากกรรมเก่าเราเคยทำไว้อย่างไร และจะตามมา ทันเมื่อไรไม่มีใครรู้ ชาตินี้จึงควรหมั่นสั่งสมบุญให้มากๆ และอุทิศส่วนกุศลให้แก่หมู่ญาติที่ล่วงลับไปแล้ว เพราะ อาจจะมีญาติของเรากำลังรอคอยอยู่ในปรโลก เพื่อรอรับ การอุทิศส่วนกุศลไปให้ เพราะฉะนั้นเราต้องหมั่นสั่งสมบุญ ด้วยการทําทาน รักษาศีล และนั่งสมาธิเจริญภาวนา จนกระทั่งเข้าถึง พระรัตนตรัยภายในตัว ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันสูงสุด