การทำวิชชาและความเพียรของคุณยาย : หน้า 58/224

แต่สําหรับคุณยายแล้วสงครามไม่มีความหมายสำหรับท่านเลย ท่านบอกว่า ศึกษาค้นคว้าวิชชากันไปเรื่อยๆ ถามกันตอบกัน สนุกสนานมีความสุขมาก ท่านมุ่งศึกษาไปสู่วิชชาที่ละเอียดลึก ซึ้งขึ้นไปเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าในช่วงเวลานั้นความเป็นอยู่จะลำบาก มาก เสื้อผ้าที่สวมใส่นั้นเก่าและผุจนขาดไม่มีเปลี่ยน อาหาร ที่เคยมีอย่างพอเพียงก็ขาดแคลน และที่ร้ายยิ่งไปกว่านั้นคือ เกิดน้ำท่วมใหญ่ทั้งประเทศซ้ำเติมขึ้นมาอีก แต่คุณยายท่านก็ ทำความเพียรเรื่อยไป และสามารถผ่านเหตุการณ์เลวร้ายนั้น มาได้อย่างดี แม้ว่าคุณยายจะเป็นคนผอมแต่ท่านแข็งแรง ยามใด ที่ท่านทำวิชชา ใจของท่านจะหลุดจากกายหยาบไปเลย แล้ว เข้าไปเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับกายธรรม กับผู้รู้แจ้งภายใน เป็น ประดุจภาชนะรองรับผู้บริสุทธิ์ทั้งหลายในอายตนนิพพาน ที่ ถ่ายทอดอานุภาพทั้งหมดลงมาที่กายของท่านอย่างต่อเนื่องไม่ ขาดสาย ทำให้ท่านเป็นผู้มีฤทธิ์ มีเดช มีอานุภาพมาก หลังจากสงครามโลกครั้งที่ ๒ ยุติลงแล้ว คุณยายก็ ยังคงทำวิชชาต่อไปเรื่อยๆ ท่านศึกษาค้นคว้าเข้าไปจนรู้เรื่องราว ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย ๕๗