ชีวิตในหมู่บ้านกระทม : หน้า 5/54

กลางหนองน้ำในหมู่บ้านกระทม อำเภอเมือง จังหวัด สุรินทร์ มีต้นกระทบต้นใหญ่แผ่กิ่งก้านสาขา เป็นที่มาของ ชื่อหมู่บ้าน ท้องนาข้าวเขียวชอุ่มตาด้วยดินอุดมสมบูรณ์มีแร่ ธาตุต่างๆ จากตินภูเขาไฟ มีหินภูเขาไฟอยู่ข้างใต้ เติมใครได้ รับมรดกเป็นที่นาตรงนี้ จะรู้สึกว่าพ่อแม่ไม่รัก เพราะเวลาไถ หน้าดินเจอหินลาวาแข็งตำเท้าเจ็บมาก ปัจจุบัน เจ้าของนา หินลาวาที่ขายที่ดินให้โรงโม่หิน กลายเป็นเศรษฐีทุกคน เมื่อรวยแล้ว ชาวบ้านต่างทำบุญทำทาน ตั้งใจนั่งสมาธิ และอยากรู้วิธีปฏิบัติธรรมที่ถูกต้อง ทุกคนทำเพื่อวัดก่อนอื่น แม้แต่ผู้หญิงทันสมัยของหมู่บ้าน ยังซื้อที่ดินถวายวัดแทนที่ จะเก็บไว้ใช้ในยามแก่เฒ่า คนที่สามะเลเทเมาที่สุดก็ยังฝึก สมาธิและคิดจะบวช เลยหมู่บ้านไปเป็นเขาพนมสวายมี พระพุทธรูปสีขาว และอนุสาวรีย์พระเกจิอาจารย์อยู่บนเขา แสดงว่าพระพุทธศาสนาในบริเวณนี้ เจริญรุ่งเรืองมาแต่ โบราณกาลจนถึงปัจจุบัน ชีวิตใหม่ เริ่มต้นอายุ 75 ปี ปูสัมฤทธิ์ วรรณุปถัมภ์ ชาวหมู่บ้านกระทม เป็นคนร่างใหญ่ แข็งแรง ผิวเข้ม ดุมาก แต่ไม่เคยด่าว่าลูกหลานด้วยถ้อยคำ หยาบคายเลย ปูมักสอนลูกหลานว่า “อย่าขโมยและอย่าตีกัน” แต่ใบหน้าเรียบเฉยของปู ทำให้เด็กๆ กลัวจนตัวสั่น วันใดที่หลานๆ ไปบ้าน พบปู วันนั้น เด็กๆ จะยืน เดิน นั่ง นอนไม่เป็นสุข หลานๆ จึงไม่เข้าหาปู และปูก็ไม่เข้าหาใครเช่นกัน 7 กฎแห่งกรรม