กรณีศึกษาเรื่องกฎแห่งกรรม : หน้า 41/54

ป่าจึงถอนออกจากสมาธิ วันสุดท้ายของการเข้าค่าย ขณะที่ผู้ใหญ่บ้านกำลังให้ โอวาทท่ามกลางผู้ปกครองและนักเรียนอยู่นั้น ฉับพลันเกิดเหตุ การณ์เหนือการคาดคิด ทำให้ทุกคนหลุดเข้าไปอยู่ในโลกใหม่ อีกโลกหนึ่ง โลกมิติใหม่ เสียงเด็กๆ รอง ตะโกนว่า “พี่ช่วยผมด้วย มัน จะเอาตัวผมไปแล้ว!!” คนในที่นั้นพากัน ตื่นตระหนก ไม่รู้จะทำอย่างไรดี ตอนนั้นเกิดโกลาหล นักเรียน คล้ายถูกผีเข้า 8 คน คนที่วิ่งเข้าไปใต้ต้นไม้จะต้องร้องลั่นรีบวิ่ง หนีออกมา บางคนอยู่ดีๆ ลุกขึ้นฟ้อนรำบ่อ มีนักเรียนคนหนึ่ง ชื่อสมบูรณ์ ฝึกสมาธิเก่งกว่าเพื่อน วิ่งมาบอกว่า “พี่ๆ ไม่รู้ใคร นุ่งกางเกงขาสั้นสีแดง ไม่ใส่เสื้อ ยืนล้อมศาลา เต็มไปหมดเลย หัวหน้ามีสายสังวาล ดูดุกว่าเพื่อน นั่งอยู่ใต้ ต้นโพธิ์ คอยสั่งการลูกน้องให้เขามาจับเด็กๆ!" หลวงตาไม่เคยเจอเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อนเลย ท่านทำ สมบูรณ์ นํ้ามนต์แล้วให้นักศีกษาคนหนึ่งยกพระพุทธรูป หน้าตักประมาณ 1 เมตร มาครอบศีรษะเด็กๆ ที่ผีเข้า ป่าและพี่ๆ นักศึกษาจับเด็กๆ 8 คนนี้ มานั่งรวมกันแล้วให้พี่ๆ นั่งสมาธิล้อมไว้ แต่ เด็กยังไม่ดีขึ้น พี่เลี้ยงคนหนึ่งจึงวิ่งไปขอให้ พระธุดงค์ช่วย ท่านมานั่งสมาธิ ในศาลา สักพักหนึ่ง ท่านลืมตาขึ้นบอกว่า “อาตมาช่วยอะไรไม่ได้เลย เพราะญาณยังไม่สูงพอจะช่วยใครได้” ทันใดนั้น พี่เลี้ยงนักศึกษาชื่อ เอกฉัตร มั่นคง ก็ต้องสะดุ้ง เพราะมีเสียงเรียกของบัญชา ยอดสนิท หรือต๊ะ 1 ใน 3 ของ นักเรียนที่ถูกผีเข้า “พี่เอกๆ ช่วยผมด้วย นั่งสมาธิช่วยผมด้วย!” เอกฉัตรจึงรีบไปนั่งสมาธิตรงหน้าเด็กชายตะ จับมือกันไว้ ตามที่ตะบอก นึกภาวนาคำว่า “น้องต๊ะๆๆๆ” ทันทีที่จับมือตะ เอกฉัตรรู้สึกมือชาไล่มาเรื่อยๆ จนถึง ท้อง เขารีบลืมตาถามต๊ะทันทีว่า “พี่ช่วยน้องได้ไหม?” เด็กชายตะตอบว่า “พี่ช่วยผมได้ แค่แป๊บเดียว เดี๋ยวมันก็กลับมาอีกแล้ว ตอนนี้มันกลับมาอีกแล้วครับ พอพี่มา ตะ 78 case study 79 กฎแห่งกรรม