กรณีศึกษาเรื่องกฎแห่งกรรม : หน้า 23/54

คน สองชาติ ชานนท์ ฉัตรเงิน เป็นเด็กหน้าตาน่ารัก หล่อมาก ผิว พรรณขาว กำลังจะเข้าโรงเรียน ใครเห็นจะชื่นชมว่าเด็กคนนี้ น่ารักแท้ แม้แต่แขกขายผ้าหาบเร่ยังอุทานเป็นภาษาเขมรว่า “โกน นิ พลือ ยาง เกอะ รันเตี้ย บาย” แปลว่า “ลูกคนนี้สว่างไสว เหมือนฟ้าแลบ” ชานนท์เป็นเด็กสะอาด เรียบร้อย ทำอะไร ก็จะต้องทำให้เสร็จ เวลาเล่น เสื้อผ้าและเนื้อตัวยังคงสะอาด ไม่มอมแมมเหมือนเด็กทั่วไป และเก็บของเล่นมีเสียมอันเล็กๆ มีด รถบรรทุกหินคันเล็กๆ ให้มิดชิด ไม่ทิ้งเรี่ยราด ล้างเท้า ก่อนนอน ตื่นนอน รู้จักเก็บที่นอนและล้างหน้าแปรงฟันเอง เป็นเด็กน่ารักไม่ดื้อไม่ซน ยายกานต์จึงมักพาลูกชายคนเล็กไป วัดเสมอ ชานนท์รักสะอาดมาก ถ้าเห็นเด็กน้ำมูก เกรอะกรังเดินมา จะรีบขึ้นไปแอบซ่อนบน บ้านทันที และบอกว่า “แม่ ถ้าคนนั้นมา บอกว่าหนูไม่อยู่นะ” ชานนท์ จึงไม่ค่อยมี เพื่อนเล่นนอกจากลูกพี่ลูกน้องด้วยกัน ผิวพรรณผ่องใสทำให้ชานนท์เหมือน ไฟสว่าง หรือแสงฟ้าผ่า ถึงจะสวยและ ผิวดี แต่ชานนท์แตกต่างจากคนทั่วไป คือ นิ้วมือสั้นกุด 2 นิ้วมีนิ้วกลางกับนิ้วนาง ไม่มีเล็บ เขามักจะเอามือซุกชายเสื้อ เอาไว้เพื่อไม่ให้ใครมองเห็น หรือไม่ก็ กํามือหลบนิ้ว มี คนถามว่า ทําไมนิ้วกุด เขาบอกว่าขับเครื่องบินแล้วช็อต ตก เครื่องบินตาย แต่ถ้าคนอื่นมาขอดูจะ อายและไม่ให้ดู ต้องคอยแอบซ่อนนิ้วมือ 42 case study 43 กฎแห่งกรรม