เหวียพะโคและมรดกโลก : หน้า 36/54

“เหวียพะโค” แปลว่า ทุ่งหญ้าใหญ่ในภาษากะเหรี่ยง หมายถึงดินแดนรกร้างเวิ้งว้างไพศาลทางทิศตะวันตกของ ประเทศไทย ในอดีตเคยเป็นเส้นทางเดินทัพระหว่างอาณาจักร พุกามและกรุงศรีอยุธยา มีซากเมืองโบราณสมัยทวาราวดี หลายเมือง ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ผู้คนแถบนี้ อยู่กระจัด กระจายกันเป็นกลุ่มเล็กๆ พบขวานหินในถ้ำ และบนหลุมฝัง ศพมีหินเรียงเป็นวงกลมตั้งแต่พื้นที่อุ้มผางจนถึงอุทัยธานี ผืนป่าตะวันตกแห่งนี้ หลบเร้นอารยธรรมเมืองมานาน แสนนาน กลายเป็นมรดกโลก มีชื่อว่า ป่าทุ่งใหญ่ห้วยขาแข้ง ดินแดนบริสุทธิ์เกิดตานานป่ามากมายกลางทุ่งนับหมื่นๆ ไร่ ที่ เรายังไม่รู้คุณค่าและความยิ่งใหญ่ของสรรพสิ่งที่แอบซ่อนอยู่ ในป่านานนับกัลป์ จนกระทั่ง...... ไฟไหม้ป่า ภูตทหารเก่าเฝ้าทรัพย์ ไปไม่ลามาไม่ไหว้ 6 เกิดไฟไหม้ห้วยขาแข้งครั้งใหญ่ ในปี พ.ศ. 2537 สื่อมวลชน ทุกแขนงจึงเข้าไปทำข่าวในป่ากันอย่างคึกคัก พบว่านักดับไฟป่า เป็นนักเรียนตัวโค่งอายุ 20 ปีอยู่ชั้น ม. 1 โรงเรียนสาขาโรงเรียน ห้วยคตพิทยาคม ตำบลสมอทอง อำเภอห้วยคต จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งเป็นจุดที่อยูใกล้ไฟบ่ามากที่สุด ข่าวโทรทัศน์ทุกช่องแพร่ 68 case study 69 กฎแห่งกรรม