การรอดชีวิตจากอุบัติเหตุ : หน้า 17/90

ถึงได้เห็นว่ารถของเธอกำลังหยุดนิ่งอยู่บนถนนสายหนึ่ง ซึ่งเป็น เส้นทางมุ่งหน้าสู่ฝรั่งเศส แถมอยู่ในเลนที่ถูกต้อง เหมือนมีใครยกรถไป วางไว้ตรงทางแยกกลับฝรั่งเศสพอดิบพอดี ทั้ง ๆ ที่ขับเลยมาไกลมากแล้ว ตอนนั้นรถที่บีบแตรไล่ก็คงจะงงเหมือนกันว่า ทำไมอยู่ ๆ มีรถโผล่มาจอด นิ่ง ๆ อยู่ข้างหน้ารถเขา มีบางคันขับเข้ามาใกล้ ๆ แล้วเปิดกระจกดูด้วย พอตั้งสติได้ คุณสายหยุดก็ค่อย ๆ เอามือสั่น ๆ ใส่เกียร์ ประคองรถวิ่งต่อไปจนถึงบ้านโดยปลอดภัย ๆ แค่นี้ยังตื่นเต้นไม่พอ อีก ๓ วันถัดมา ตรงกับวันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ คุณสายหยุดขับรถเก๋งคันเดิมไปวัดพุทธสตราส บูร์กกับสามี โดยวิ่งอยู่เลนขวาสุด ความเร็ว ๑๑๐ กม. / ชม. เท่าเดิม ขับไปสักระยะหนึ่งก็เห็นรถพ่วงขนาดใหญ่ ยาวเท่ารถบรรทุกในเมืองไทย ๓ คันต่อกัน จอดอยู่บริเวณไหล่ทางด้านขวาและเปิดไฟขอทาง ตอนนั้น คุณสายหยุดคิดว่า เธอขับอยู่บนทางเอกคงไม่เป็นไร ก็เลยขับตรงไป แต่คนขับรถบรรทุกไม่แคร์ใคร หักหัวพรวดพราดขึ้นมาบนเลนขวาเลย คุณสายหยุดตกใจมาก เพราะถนน 4 เลน ทำไว้พอดีกับรถ ๑ คันเท่านั้น ถ้าเธอเบี่ยงไปทางซ้าย ก็จะชนกับรถที่วิ่งในเลนคู่ขนาน ถ้าเบรกรถจะต้องตีลังกา หรือถูกรถคันหลังชน เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดี จึงตัดสินใจขับตรงไปเลย ตอนนั้นรถบรรทุกคันนั้นขึ้นมาครึ่งเลนแล้ว รถของเธอต้องชนกับรถบรรทุกแน่ ๆ ทั้งคู่ช็อกจนหยุดหายใจ คิดว่าตูมแน่ ๆ แต่แทนที่จะได้ยิน เสียงตูม เธอกลับได้ยินเสียงเป่าปากของสามีพร้อมกับเสียงถอนหายใจ แล้วสามีของเธอก็ตะโกนว่า “เราข้ามมาแล้ว ๆ” ปรากฏว่า รถไม่ได้ชน ๑๖ -