การตอบสนองในสถานการณ์วิกฤต : หน้า 44/90

วินาทีนั่นเธอคิดว่าโดนยิงตายแล้ว เพราะมีอาการตัวหนาว ๆ เบา ๆ ขณะที่ยังงง ๆ อยู่นั้น ก็มีเสียงบีบแตรไล่ เมื่อได้ยินเสียงแตร เธอ บอกกับตัวเองว่า “จะตายก็ตายไป แต่อยากคุยกับคันหลังให้รู้เรื่องก่อน” คิดแล้วก็เดินออกมาจากรถ คนขับรถคันหลังถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ทําไมไม่ออกรถสักที ไฟเขียวแล้ว” เธอตอบว่า “ตอนนี้ ฉันขับรถไม่ได้” คำตอบของเธอทำให้ชายคนขับเริ่มหัวเสีย เธอเลยเดินไปจับมือภรรยาเขา แล้วพามาดูที่รถ รอยกระจกแตก ที่กระสุนทะลุผ่าน เข้าไปในรถ พอได้เห็นสภาพรถ ทั้งคู่ก็ตกใจรีบโทร.แจ้งตำรวจให้มาดู เหตุการณ์ ส่วนคุณเสงี่ยมโทร.ไปบอกคุณคำใสว่าถูกยิง คุณคำใสรีบมา ที่จุดเกิดเหตุ พอมาถึง คุณเสงี่ยมซึ่งคิดว่าตัวเองถูกยิงตาย และรู้สึกว่า ตัวยังหนาว ๆ เบา ๆ รีบถามว่า “คำใส ป้าตายแล้วบ่” คุณคำใสจับมือ เธอและบอกว่า “ป้ายังไม่ตาย” และบอกว่า “ระวังอย่าไปจับหน้า เพราะคุณคำใสเห็นเศษกระจกเต็มใบหน้าของเธอ ๔๓ -