ความหวังสุดท้าย : หน้า 59/90

หมอบอกว่าเคสแบบนี้ทำอะไรไม่ได้ ตอนแรกหมอพยายามจะ ส่องกล้องคีบเข็มออกมาแล้ว แต่ก็ทำไม่ได้ เธอจึงถามว่า ผ่าตัดเอาออก ได้ไหม หมอบอกว่ามันเกี่ยวกับปอด อันตรายมาก จะผ่าก็ตาย ไม่ผ่าก็ ตาย ซ้ำร้ายไปกว่านั้น หมอยังบอกอีกว่า ตราบใดที่ยังหายใจอยู่ก็ตายได้ ตลอดเวลา เพราะเวลาหายใจปอดมันขยับตลอดเวลา ไม่รู้ว่าวินาทีไหน เข็มจะไปทิ่มปอดทะลุ ะ พอหมอบอกแบบนี้ สามีของคุณพนิตาจึงเอาเหรียญปราบมาร มาให้เธอคล้องคอ และบอกให้อาราธนาให้หลวงปู่ช่วย นึกให้เข็มนั้น แตกสลายไป ตอนนั้นเธอร้องไห้ตลอดเวลา ชีวิตนับจากนั้นเหมือนคน รอวันตาย เพราะหากวินาทีไหนเกิดไอ หรือพลิกตัวไม่ถูกท่า ปลายเข็ม ที่อยู่ในปอดอาจทิ่มปอดทะลุถึงตายได้ ตอนนี้ แม้มีเงินเท่าไรก็ช่วยอะไรไม่ได้ หันไปทางไหนก็ไม่มีใคร ช่วยได้ สามีก็ช่วยไม่ได้ หมอก็ช่วยไม่ได้ เหลือแค่หลวงปู่เท่านั้น จึง ทำให้คุณพนิตานึกหลวงปู่แทบทุกอนุวินาที ทั้งนั่ง นอน ยืน เดิน พร้อมกับประคองใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย และอธิษฐานให้ปาฏิหาริย์เกิด ขึ้น แม้จะเป็น ๑ ในล้านก็ตาม ในเมื่อเหลือความหวังเพียงหนึ่งเดียว คุณพนิตาจึงใจจดใจจ่อ อยู่แต่กับหลวงปู่ทุกลมหายใจ เธอวิงวอนขอร้องหลวงปู่ทุกรูปแบบ มี เงินเท่าไรก็ทำแต่บุญ จนเวลาผ่านไป ๒๗ วัน เกือบจะครบเดือนแล้ว วันนั้น คุณพนิตามีอาการไอผิดปกติอย่างรุนแรงถึง ๒ ครั้ง ในการไอ ครั้งที่ ๓ เธอเกิดอาการระคายคออยากอาเจียน เธอจึงวิ่งไปที่ห้องน้ำ แล้วอาเจียน และมีเข็ม ๑ เล่ม ออกมาจากปาก ตอนนั้นเธองงไปหมด ๕๘