การช่วยเหลือและการรอดชีวิต : หน้า 55/90

หมอณัฐวรรณเล่าว่า หลังจากนั้นเธอก็วูบไป รู้สึกเหมือนตก อยู่ในภวังค์อันเลวร้ายที่มีมัจจุราชรออยู่เบื้องหน้า เธอรู้สึกว่าตัวเอง กำลังจมและพยายามดิ้นรนว่ายน้ำพยุงตัว มีคนมาเล่าให้เธอฟัง ภายหลังว่า พวกชาวบ้านตะโกนโหวกเหวกร้องเรียกเรือที่เหลืออยู่ ลำสุดท้ายบนลำน้ำให้เข้ามาช่วยเธอ หัวเรือเข้ามาถึงหมอณัฐชัยก่อน แต่โชคร้าย กระแสน้ำซัดเขาให้ห่างออกจากเรือและดูดให้จมดิ่งลงไป จนไม่สามารถช่วยได้ ในเวลาเดียวกัน คนขับเรือก็เหลือบเห็นมือ ของหมอณัฐวรรณที่โผล่ขึ้นมา ก่อนที่จะจมดิ่งตามหมอณัฐชัยลงไป แต่คนขับเรือคว้ามือเธอไว้ทันแล้วลากขึ้นมาบนเรือได้ และพยายาม ช่วยให้เธอได้สติเร็วที่สุด เมื่อเริ่มรู้สึกตัว เธอจำอะไรไม่ได้เลย งงว่าตัวเองอยู่ที่ไหน มา ทำอะไรอยู่ตรงนี้ ทำไมมีผู้คนมุงเต็มไปหมด ต้องใช้เวลาสักครู่กว่าจะ เรียกความจำคืนมาได้ พอรู้ตัวก็รีบคลำสร้อยที่ห้อยหลวงปู่ทันที นึกขอบพระคุณที่หลวงปู่ช่วยคุ้มครอง จากนั้นก็มีคนนำเธอส่ง - ๔ -