การแสวงหาความหมายของชีวิต : หน้า 4/46

ค ๔ แต่เมื่อทรงศึกษาผ่านการฝึกฝนทฤษฎีและ ปฏิบัติจนสิ้นสุดความรู้จากอาจารย์ทั้งสองท่านแล้ว พระองค์ก็ยังไม่ทรงพบคำตอบของปริศนาแห่งชีวิต และอาจารย์ทั้งสองของพระองค์เองก็ยังถึงกับออกปาก ประกาศคุณวุฒิของพระองค์ท่ามกลางหมู่ศิษยานุศิษย์ ว่า ความรู้ที่พระองค์ได้เรียนรู้จากท่านนั้นเทียบเท่า กับตัวของท่านเอง พร้อมกับเอ่ยปากชักชวนให้ พระองค์ทรงอยู่ช่วยสั่งสอนหมู่ศิษย์ที่เหลือด้วยกันต่อไป แต่พระองค์ก็ทรงตอบปฏิเสธ และเสด็จออกแสวงหา หนทางไขปริศนาแห่งชีวิตต่อไป เมื่อหมดอาจารย์จะให้ศึกษาที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า ต่อไปได้แล้ว พระองค์ก็ทรงหันมาพึ่งตนเองด้วย ทรงหันมาทรมานพระวรกายตามคตินิยมในสมัยนั้น เรียกว่า อัตตกิลมถานุโยค คือ การประกอบตนเอง ให้ลำบากอย่างสาหัส เพราะถือกันว่าใครทรมาน ร่างกายได้ถึงขีดสุดแล้ว จะเป็นเหตุให้พ้นจากการ เวียนว่ายตายเกิดได้ พระองค์ทรงหันมาปฏิบัติหนทาง นี้ เพราะความปรารถนาจะพ้นจากเหตุที่ทำให้เกิด แก่ เจ็บ ตาย อย่างแรงกล้าเป็นสิ่งสำคัญ โดยพระองค์ทรงลงมือบำเพ็ญทุกกรกิริยา ที่แสนหนักหนาสาหัส เกินกว่าร่างกายมนุษย์จะทน