ความทุกข์ในครอบครัว : หน้า 19/80

แต่ผลพวงของเรื่องราวยังไม่จบเพียงแค่นั้น... เพราะหลังจากที่เธอกลับบ้าน เธอได้นำอารมณ์ค้างจากอาการเครียด กังวล ทุกข์ใจ ที่เกิดจากการเก็บหนี้บางรายไม่ได้ ประกอบกับนิสัยพื้น ฐานที่เป็นคนฉุนเฉียว โมโหร้าย ปากจัด วู่วาม และไม่เคยยอมใครอยู่แล้ว ก็เผลอเข้ามาใช้ในบ้านด้วย รวมทั้งความผิดหวังในตัวพ่อบ้านบางเรื่อง ซึ่งทำความน้อยใจให้เธอ อย่างชนิดที่ตกลงกันไม่ได้ การพูด ถึง...กู ไอ้..อี การวิวาทด้วยอารมณ์ร้อน ระหว่างเธอกับ สามี ทำให้ลูกต้องร้องไห้หลายครั้งหลายครั้ง และหลายครั้ง...เพราะไม่ อยากเห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน ชีวิตครอบครัวยังคงดำเนินไปเช่นนี้ จนนิยามของคำว่าบ้าน ที่ทั้ง สองหวังไว้หลังจากแต่งงาน ว่าจะทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วย ความสุขที่สุด มีแต่ความเข้าใจกันมากที่สุด แต่ ณ วันนี้กลับไม่มีสิ่งเหล่า นี้เลย เพราะที่นี่มีแต่ความต้องการเอาชนะซึ่งกันและกัน การไม่มีใคร ยอมรับว่าใครผิด และมีทิฐิมานะมากทั้งที่ต่างรักกัน สิ่งเหล่านี้ทําให้ต่าง คนต่างออกจากบ้าน ไม่อยากเห็นหน้ากัน เพื่อไปหาที่พึ่ง คือเหล้า การเที่ยว ร้องคาราโอเกะ เพื่อให้ลืมทุกข์ การทำเช่นนี้ คงต้องถามเธอว่า ที่ทำไป ไม่รักลูกหรือ...?? รัก...รักมากเหลือเกิน แต่ด้วยทิฐิที่มีมาก ต่อกันระหว่างเธอและสามี ทำให้เธอไม่สามารถ มอบรักแก่ลูกด้วยวิธีที่ลูกต้องการได้ อย่างไร ก็ตาม ด้วยจิตสำนึกแห่งการเป็นแม่ ซึ่งเป็น บุคคลที่รักลูกเป็นที่สุดแล้ว เธอได้แต่ให้สิ่งที่ เรียกว่า เงิน.. เงิน..เงิน... ลูกอยากได้เงิน เธอให้เงิน...ลูกอยากได้ทอง แม่ชี้อทองให้...ลูกอยากได้รถหรือเอ้า..แม่ถอย ให้...แม่ให้ลูกได้ทุกอย่างในสิ่งที่เงินหาซื้อได้ แต่ น่าสงสาร ที่สิ่งที่ลูกต้องการที่สุดกลับไม่ใช่สิ่ง ที่เราแลกมาด้วยเงิน..!! การปรับทุกข์กันกลางวงเหล้ากับเพื่อนใน กลุ่มยังคงเกิดขึ้นอย่างเป็นประจํา จนกระทั่งมี บุคคลหนึ่งซึ่งไม่พึงประสงค์ (ในความรู้สึกของเธอ) เดินเข้ามาทัก เธอมองเขาด้วยหางตา ด้วยท่าที อยู่ใน ๑๗ kalyanamitra.org ที่นี่มีแต่ความ ต้องการเอาชนะ ซึ่งกันและกัน การไม่มีใคร ยอมรับว่าใคร ผิด และทิฐิมานะ มาก ทั้งที่ต่าง รักกัน