การสร้างโรงครัวและการหาบุญ : หน้า 14/92

ยายทนทุกอย่าง หลวงพ่อจะใช้อะไร ยาย ทำให้หมด จะถามอะไร ยายเตรียมพร้อม ยายตอบคำถามท่านหมด แล้วก็ถูกทุกเรื่อง หลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ หลวงพ่อใช้คุณยาย ไปเผยแพร่ธรรมะที่โน่นที่นี่บ้าง ยายก็ไป ไม่เคย ปฏิเสธ ครูบาอาจารย์ใช้อะไร ทําหมด จนกระทั่งหลวงพ่อท่านชมว่า เป็นหนึ่งไม่มีสอง ยายบอกว่ายายไม่อยากให้หลวงพ่อด่าท่านว่า ไอ้ขี้ไต้ เพราะอย่างนั้นยายจะฝึกฝนอบรม ตัวเอง เคี่ยวเข็ญตัวเองว่าต้องทําให้ได้ ในช่วงปีพุทธศักราช ๒๕๑๙ มีสิ่งที่ คุณยายภูมิใจมากคือ ยายได้สร้างโรงครัว สิ่งนี้เป็นสิ่งที่คุณยายปรารถนามานานแสนนาน ให้พระมีเวลาทำภาวนามากๆ ได้ศึกษาธรรมะ ธรรมวินัย ยายก็เลยทำโรงครัวเหมือนอย่าง วัดปากนํ้า เพื่อว่าในอนาคต เมื่อโรงครัวยังอยู่ ยายจะได้บุญเรื่อยๆ แม้คุณยายจะละโลกไป แล้ว ยายบอกโรงครัวยังทําอาหารเลี้ยงพระ อยู่เรื่อยๆ ยายก็ยังได้บุญเรื่อยๆ นี่แหละเป็น ความฉลาดในการหาบุญของท่าน คุณยายท่านเคยบอกว่า เมื่อยายตาย ไปแล้ว พระหมูช่วยดูโรงครัวของยายด้วยนะ ยายจะได้บุญเรื่อยๆ เวลาถามคุณยายว่า จะให้ครัวของยายเป็นอย่างไร นโยบายจะ เอาอย่างไหน ท่านมักจะบอกว่าทำง่ายๆ เอา ง่ายๆ กินกันตาย ท่านมักจะพูดค่านี้ กินกันตาย ทำให้พอก็แล้วกัน ทำให้ทันก็แล้วกัน กับข้าว ก็ไม่ต้องเลิศหรูมากเหมือนตามภัตตาคาร เอา แบบพื้นๆ เราเป็นวัด เป็นนักบวช เราไปทำ แข่งกับข้างนอกเขา สู้เขาไม่ได้หรอก เอาแค่ ง่ายๆ กินกันตาย ยายอยู่วัดปากน้ำนี่ ที่ครัว วัดปากนํ้าเขาทําอะไรมา ยายก็กินอย่างนั้น แหละ แล้วท่านก็สรุปว่าเรื่องกินเรื่องใหญ่ ถ้ามีกินแล้ว เดี๋ยวก็คุยกันรู้เรื่องแหละ จะ ทำงานอะไร คุยกันรู้เรื่อง ถ้าอิ่มท้องแล้วสบาย แล้วท่านก็บอกว่าเวลาทำเลี้ยง พระ เณรมีเท่าไร เลี้ยงให้หมดนะ เลี้ยงให้หมดเลย อุบาสก อุบาสิกาที่เข้ามาถือศีล ๘ ที่วัดนี้ เลี้ยงให้หมด พวกเด็กนักเรียนที่มาช่วยงานก็ เลี้ยงเขาด้วย พวกเด็กนักเรียนที่มาอบรม เลี้ยงเขาให้หมด พวกเด็กเหล่านี้ยังไม่ได้ทำมา หากินอะไร เพราะฉะนั้นมาถึงวัด มาช่วยงาน วัด เลี้ยงให้หมด ญาติโยมที่มาใหม่ๆ หรือคนที่เขามา ทําบุญ เลี้ยงให้หมด แต่คนที่เขามาเก่าๆ แล้ว ท่านบอกว่าท่านต้องพยายามปลูกฝังให้เขา เอามาทานเอง พยายามปลูกฝังว่าใครที่มา วัดเก่าๆ แล้ว เอาอาหารมาทานกันเองบ้าง หรือเอามาเลี้ยงพรรคพวกในกลุ่มบ้าง ท่านก็ บอกนโยบายว่าอย่างนี้ คุณยายท่านจะพยายามหาวิธีการให้ว่า ทำอย่างไรถึงจะประหยัด ทำอย่างไรถึงจะ ทำให้ลดค่าใช้จ่ายของวัดลงไปบ้าง การสร้าง โรงครัวของวัด เท่ากับว่าเป็นการหาหนทางที่ จะเติมบุญเติมบารมีของยายเรื่อยๆ ท่านฉลาด ที่จะหาบุญเรื่อยๆ ยายบอกว่า บุญเล็กบุญ น้อย ยายจะเก็บให้หมด ท่านมักจะสอนบ่อยๆ ว่า บุญมีได้มันก็หมดได้นะ เพราะฉะนั้น ต้องทำบ่อยๆ กว่าเราจะละความชั่ว มาสร้าง ความดีได้ เราเผลอทำความไม่ดีมาไว้เท่าไรก็ ไม่รู้ ซึ่งสิ่งไม่ดีเหล่านั้นมันไม่ได้หายไปไหนหรอก ความไม่ดีนี่ ท่านบอกว่า มันเหมือนตอที่อยู่ ใต้น้ำ ถ้าน้ำเหลือน้อย น้ำลด ตอมันก็โผล่ พอตอมันโผล่มากเข้าๆ ก็เป็นอุปสรรคกับเรือ อยู่ให (๑๒