การเผยแผ่ศาสนาและการฝึกสมาธิ : หน้า 11/68

นักเผยแผ่ศาสนา ต้องฝึกสมาธิให้มาก เพราะว่าเราจะต้อง เป็นกัลยาณมิตรให้ กับตัวเอง ซึ่งเป็น เรื่องหนักอยู่แล้ว ยังต้องไปเป็นกัลยา ณมิตรให้กับคนอื่น ด้วย ซึ่งหนักขึ้นอีก ตั้งหลายเท่า ถ้า ฝึกสมาธิน้อย จะ รับอารมณ์ใครไม่ไหว ให้ดี ข้าวปลาอาหารการกินดูให้ดี กินมากไป น้อยไปก็ไม่ดี ไม่รู้จักกิน กินล้างกินผลาญก็ ไม่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งมารยาทในการกิน อาหารต้องไปฝึก บางคนถึงเวลาทำงาน เรา อยากจะได้เขามาช่วยงาน แต่ถึงเวลากินเรา ไม่อยากไปกินกับเขา เพราะกินมูมมาม ก็ต้อง ฝึกกัน วิธีการที่ ๕ ปนฺตญฺจ สยนาสน์ นั่งนอนในที่ สงบ นักเผยแผ่ศาสนาถ้าอยู่ในที่โอ่อ่าฟุ้งเฟ้อ เขาไม่เชื่อถือหรอก นักปฏิบัติธรรมต้องอยู่ใน ที่สงบ การเลือกอยู่ในที่นั่งที่นอนอันสงบ มี ผลทำให้สมาธิก้าวหน้า มีเวลาให้เห็นข้อ บกพร่องของตัวเอง แล้วความสงบของสถานที่ จะทำให้เกิดความน่าเลื่อมใสตามมา วิธีการข้อที่ 5 อธิจิตฺเต จ อาโยโค ประกอบ ความเพียรในอธิจิต ทั้งหมดนี้คือโอวาทปาฏิโมกข์ที่พระ สัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงให้ไว้ ตอนนี้ใกล้จะถึงวันมาฆบูชาแล้ว วันนั้น จะมีพระภิกษุสามเณรจำนวนมากมาที่วัดของ เรา ผลจากการที่เราได้เชิญพระท่านมาร่วม งานใหญ่ๆ ของเรามา ๔-๕ ปีที่ผ่านมานั้น ท่านได้มาเห็นภาพการจัดงาน เกิดแรง บันดาลใจที่จะไปจัดงานในวัดของท่าน ตาม จังหวัดต่างๆ ซึ่งแต่ก่อนปล่อยให้พิธีมาฆบูชา ซบเซามาหลายปี ต่อมามีความพยายามจัด กันเกือบทุกจังหวัด สิ่งที่เราปรับปรุงทำให้ ท่านนํากลับไปท่าที่วัดของท่าน นับว่าเป็นบุญ ของพวกเราที่ได้เป็นต้นบุญ ทำให้เกิดความ เคลื่อนไหวในทางที่ดีงาม เป็นการพัฒนา กิจกรรมทางพระศาสนาให้ก้าวหน้าขึ้น เพราะฉะนั้น เมื่อพระภิกษุจํานวนมากมากัน แล้ว ก็ขอให้พวกเราได้เต็มใจช่วยกันต้อนรับ ให้เต็มที่ ท่านจะได้ประทับใจที่ได้มาร่วมงาน อยู่ใน ye & kalyanamitra.org