การสร้างพระและความสุข : หน้า 51/68

๔ ใบ เขียนหมดเลยลืมดู ว่าเขาให้สร้างองค์ละ เท่าไร กลัวอย่างเดียว กลัวจะไม่ได้สร้าง พอรู้ว่า ต้องสร้างองค์ละ 90,000 ก็ไปกด ATM ซึ่งเป็น อานุภาพแห่ง บุญ เงินก้อนสุดท้าย กดออก มาหมดเลยได้ ๔๐,๐๐๐ พอดี เมื่อถวายขาดจากใจ เกิดความปีติมาก ขนลุก อิ่มอกอิ่มใจ ได้รับพรยิ่ง ประทับใจ ให้เป็นเศรษฐี ชอบมากมีกำลังใจขึ้นมาทันที” สร้างองค์พระบุญใหญ่ครั้งแรกของชีวิตในวันมาฆบูชา นึกในใจว่า ไปวัดกันแบบไหนนะตั้งแต่ตีห้าพึ่ง มหาเศรษฐีผู้ใจบุญนะ ให้หมดทุกข์หมดโศก” ทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อเห็นทั้งสามคนเดินเข้ามา ในวันนั้นเธอได้ร่วมทุกกิจกรรมบุญของวัด กลับเข้าบ้านตอนห้าทุ่ม ทำไมทุกคนดูหน้าซีด.... จนถึงภาคค่ำจุดมาฆประทีปเป็นพุทธบูชา แล้วก็แย่งกันพูด ก่อนกลับเธอได้พลัดหลงจากหมู่คณะกว่าจะ “พ่อจ๋าหนูไปทำบุญมา....พี่เพ็ญไปทำบุญ หาพบกลับถึงบ้านห้าทุ่มเศษ เวลาแห่งความ สุขของเธอผ่านไปอย่างรวดเร็ว.. เมื่อเธอก้าว เท้าลงจากรถแท็กซี่ ตกใจกลัว หากสามีรู้ว่า เธอนำเงินก้อนสุดท้ายไปทำบุญหมดแล้ว วันนี้ คงถูกเตะแน่ สามแม่ลูกพร้อมใจกัน งบุญโดย ไม่ต้องนัดหมาย คุณบำเพ็ญและลูกสาว รีบนำ ใบอนุโมทนาบัตรมาอธิษฐานจิตทันที สร้างพระมา พี่นำใบอนุโมทนาไปอธิษฐานชิ บุญใหญ่นะ จะได้หมดเคราะห์หมดโศก ร้ายก็จะกลายเป็นดี เราจะได้ผ่านอุปสรรค ตรงนี้ไปได้” เขารับใบอนุโมทนาบัตรไปจบอธิษฐาน ตามคำบอก อธิษฐานอยู่นาน แล้วจึงค่อยๆ ดึงใบอนุโมทนาบัตรออกมาดูทีละใบๆ ท่าม “สาธุด้วยบุญที่ลูกทํามา ขอให้สามีใจเปิด กลางสายตาที่พล่านพรายของภรรยาและลูกๆ ได้ร่วมอธิษฐานจิตกับการสร้างองค์พระครั้งนี้ เสร็จแล้วก็ยกซองใส่ใบอนุโมทนาบัตรทั้งหมด ด้วยเถอะ เขาเป็นคนโมโหร้าย ขออย่าให้เขา วางไว้หัวเตียง เงียบไม่มีเสียงใดๆ ออกจาก พูดอะไรและขออย่าให้ลูกถูกเตะเลย” นับเวลาถอยหลัง พ่อบ้านนอนรอลูก และภรรยากลับด้วยความเครียดจากงานเป็น ปากพ่อบ้าน เขาเอนตัวลงนอนแล้วหลับไปเลย รุ่งเช้าพ่อบ้านอาบนํ้าแต่งตัวไปทำงาน “บ้านเงียบและเย็นมากในช่วงนั้น เขาไม่โมโห ป๔๙