การปลูกต้นไม้และการดูแลจากคุณยาย : หน้า 15/68

ยายเป็นแม่ชี เรามีความรู้สึกว่าคุณยายน่ะ เป็นเหมือนพ่อเป็นเหมือนแม่จริงๆ เป็น เหมือนพระ แล้วคุณยายพยายามดูแลพวกเรา ไม่มีต้นไม้ เหมือนกับเด็กอ่อน สังเกตอะไร ยกตัวอย่าง คุณยายปลูกต้นไม้ กล้าไม้เล็กๆ ตอนสมัยคุณ ยายแข็งแรงอยู่ พวกเราคิดดูก็แล้วกัน ภาพ ของวัดสมัยก่อนมันเตียนโล่ง ต้องปลูกกันขึ้นมาทุกอย่าง ต้องสร้างขึ้นมา ด้วยนํ้าพักนํ้าแรงของเราทั้งนั้น ไม่มีการ ดลบันดาลเสกเพี้ยงขึ้นมา คุณยายท่านนำ ไปปลูก เอ้ากะระยะเสร็จให้ลูกหลานบ้าง ตัวคุณยายบ้าง ขุดหลุม แล้วเราปลูกต้นไม้ กล้าไม้นี่มันสูงแค่คืบแค่ศอก ยายก็ประคบ ประหงมปลูก ขุดแล้วก็ฝังต้นไม้เอาไว้ให้ได้ ระดับพอดีๆ แล้วก็เอามือโกยดินรอบๆ ข้าง มากลบ เอาจอบคุ้ยมากลบ แล้วมือกด กดๆ กดให้มันแน่น รากจะได้ยึดเกาะได้แน่น แล้ว คุณยายก็เอาไม้ไผ่ดาม เอาเชือกพลาสติกผูก เอาไว้ ไม่ให้ลมมันพัดโยก เท่านั้นไม่พอ คุณยายก็จะไปหาเข่งเก่าๆ ที่ก้นมันทะลุ มาครอบต้นไม้อีกทีหนึ่ง แล้ว บางครั้งต้นไม้บางประเภทที่มันโตเร็ว ใบมัน จะอ่อน คุณยายก็จะหาอะไรมาคลุมมาบัง แล้วคุณยายจะเวียนมาดูต้นไม้ที่ยายๆ ปลูกนี่ เอาน้ามารด มีกระป๋องมารดอยู่ตลอดเวลา เราดูนะว่าแม้กระทั่งต้นไม้ต้นนิดเดียว ยายยังดูแลทะนุถนอมปกป้องแล้วก็ดูแลกัน ขนาดนี้ แล้วพวกเราที่เป็นลูกหลานยาย ยายจะตามดูแลกันขนาดไหน วัดพระธรรมกาย เติบใหญ่มาขนาดนี้นี่ ไม่ใช่โชคช่วย ไม่มีใคร มาบันดาล นอกจากบุญ นอกจากคุณยาย อยู่ใ คุณยายอาจารย์ มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย แล้วก็หลวงพ่อทั้ง ๒ ถึงมีวัดนี้ขึ้นมา แล้วคุณยายเวลาปลูกต้นไม้ คุณยายไม่ ได้มองว่านี่คือต้นไม้ต้นเล็กๆ กล้าเล็กๆ แต่ คุณยายมองไปว่านี่เป็นต้นไม้ใหญ่ที่จะให้ร่มเงา เป็นที่อยู่อาศัยที่ปฏิบัติธรรมของพวกเราที่มา วัดจะได้มีร่ม ร่มเย็น ถ้าใครมานั่งธรรมะที่ใต้ ต้นไม้ของยายที่ยายปลูกไว้แล้ว ถ้าได้เห็นธรรม บรรลุธรรมที่ใต้ต้นไม้ที่ยายปลูก ยายก็ได้บุญ ขึ้นไปอีก แล้วต้นไม้นั้นอยู่คู่กับวัดไปเลย อยู่ กันนานเท่านาน ไม่ว่ายายจะอยู่ในโลกนี้หรือ ละโลกไปสวรรค์แล้วก็ นี่ไงล่ะรัตนบัลลังก์ที่ ยายปลูกไว้ ยายไม่ได้ปลูกต้นเดียวหรอก ยาย ปลูกเป็นร้อยๆ พันๆ ต้น ยายปลูกแล้วปลูกอีก ปลูกจนกระทั่งไม่มีที่ปลูก เต็มวัดไปเลย ๑๓ kalyanamitra.org