ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2456 / 3068

ปมาณิกา การเถรวาพา; ตตรึทิ้ ปมาณ์; ที่มโส ทวาทส วิทัดฺโย สดตรวิทฺทยา, ติรย์ สุตนุตตรา ฯ วิภญ อภิเนตพุทฺพา วตฏฺเทสนาย: เตติ วิภญ์ วิตฺฏู เทสฺพุทฺพํ อนารมณ์ํ สปริกมนํ ฯ สารมเญา เจ วิภญฺ วตฺถุสุมิํ อปริก

บทความนี้สำรวจแนวคิดเรื่องปมาณิกาและการเถรวาพาในบริบทของวิปัสสนาและการเรียนรู้ ซึ่งเน้นถึงการประยุกต์ใช้แนวคิดเหล่านี้ในชีวิตประจำวันและการศึกษาธรรมะ โดยการเบรกเรียนรู้ทางจิตใจและการเชื่อมโยงกับแนวคิด

มหาลักอ วิหาร កาการฺย วิหาร วา อนภิเษนหย วดฤ ฏทูเทสนาย, สงฌาทโรเสโล ฯ 9.โย ปน ภูฏู ภิกฺขู ทุกฺโโ โทโล อุปฺปติโต อมฺลเกน ปรารชฺเกน ธมฺเมนอนทูรีเสย “อุปเปวา นาม นำ อิมฺมหา พุทธมหาเจีย จาเว يน์ด ื โโต อป

เนื้อหาเกี่ยวกับการบรรยายธรรมและบทเรียนในพุทธศาสนา โดยเน้นถึงการปฏิบัติของภิกขุในสังคมและการศึกษาเกี่ยวกับธรรมะที่ได้รับการสอนไว้ในพระสูตรต่างๆ ล้วนมีเจตนาที่จะนำพาผู้ที่สนใจให้เข้าถึงความเข้าใจในธรรม

อุปเณน สมเยน สมุณคชาหิยมาโน วา อสมุณคชาหิมาโน วา, อญฺญภาคิยญฺเจติ อธิรณ โหติ, โกสิโ เทโล เสสมตโต อุปาทินโน ภิกขุ จ โสํ ปติญฺจาติ, สงฺฆาทิสโส ฯ ๑๐. โย ปน ภิกขุ สมคุคลส สงฺฆส สุขสุกฺ เภทาย ปรุกเมย ยํกนส

ในบทความนี้สำรวจการปฏิบัติและแนวทางที่ภิกขุในสงฆ์ควรยึดถือเพื่อให้เกิดความสุข ความสงบ และการอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียว โดยมีการนำเสนอถึงความสัมพันธ์ระหว่างภิกขุและความสำเร็จในการสร้างสรรค์ความสงบสุขในช

ภูฏฐ ภฏฐูมิ วิจจมาโน ตเตว ปอคคุณหยอย, โส ภฏฐู ภฏฐูมิ ยาวตติย สมุนภาสิตฺโพ ตสส ส ปฏินิสสคคาย; ยาวตติยณเจ สมุนภาสิยมาน โ ต ปฏินิสสสุขุมวิท, อิโจเดติ กูลส; โน เจ ปฏินิสสสุขเชยย, สงมาทิสโลส ๑๑. ตสเสว โอ ป

เนื้อหาเกี่ยวกับภฏฐูมิและการวิเคราะห์ลักษณะความเป็นไปต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับภฏฐูมิ รวมทั้งการสร้างความเข้าใจในหลักธรรมที่แสดงให้เห็นถึงการดำรงอยู่ของภฏฐุและประเด็นสำคัญในทางปรัชญาที่เกี่ยวข้อง บทนี้ยัง

ธมุมวาทิ, น เจโส ภิโญ วินยวาทิ, มา อายุสมุนตานมปี สงมภิโต ราจกัด, สมตายสมณฑาน สงเสนน, สมคิโค หิ สงโช สมโมทมหาโน อิวามาโน เอกกุทะโล ผาสุ วิหรติีตํ เอกัญ จํ ภิโญ ภิโญหิ วิจฺฉูกมานา ตเณว ปคุณหยู่, เต ภิโ

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของธมุมวาทิและการวิเคราะห์บทบาทของภิโญในแง่ของการศึกษาและการพัฒนาจิตใจ โดยเน้นการวิเคราะห์หลักการและการนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน มีการนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการควบคุมอารมณ์และการฝึกฝน

ปาปolo วา, อหุมปาปายสมุนเต น กิญจิ วิญญามี ลวยาณ วา ปาปolo วา, วีรมถายสมุนโต มม จนายนายติ โส ภูกู ภูกูห์ เอามสสุ วจนโย “มา อายสมมา อตตานน อวนนีย์ อาสิ, อวนนียเมว อายสมามา อตตานํ โรกกฺ อายสมาปิ ภิกฺขู

บทความนี้พูดถึงแนวทางการปฏิบัติตนตามคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะในเรื่องของการรู้ผิดชอบชั่วดี การมีสติอยู่เสมอ และการสร้างสรรค์ความดีในชีวิตด้วยการมีปัญญาและวินัย การศึกษาและปฏิบัติตามจะนำมาซึ่งความสุ

๑๓. ภิกขุ ปเนว อญฺญตํ คามํ วา นีคํ วา อุปนิสสาย วิหรติ กุลสโค ปาปสมาจาโร ตสส โอ ปปกา สมาจารา ทีสีสุมนติ เวว สยุยนติ จ, กุลานี จ เทน ทูลานี ทีสีสุมนติ เวว สยุยนติ จ ฯ โส ภิกขุ ภิกขุิ เวมสส วจนีโย “อายส

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกขุในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการปฏิบัติที่พิสูจน์ความถูกต้องและสุจริตภายในหมู่ภิกขุ ผู้นำในชุมชนที่ช่วยส่งเสริมการทำความดีและลดละความผิดพลาด ตามกล่าวในข้อความนี้ ภิกขุมัก

จ ภิกขุ; ตาทิสกาย อาปติยา เอกจัง ปุพพาเชนติ, เอกจัง น ปุพพาเชนติ ดี ๆ โส ภิกขุ ภิกขุา เอวมัสส สวงฉโย "มา อายสมา เอว อวา, น จ ภิกขุ สนทคามิโน, น จ ภิกขุ โทษคามิโน, น จ ภิกขุ โมหคามิโน, น จ ภิกขุ ภยคามิ

เนื้อหานี้กล่าวถึงปัญหาเกี่ยวกับการสนทนาของภิกขุในแง่ของคุณธรรม ความชอบธรรม และข้อควรปฏิบัติในการดำเนินชีวิตอย่างมีสติ ภิกขุที่สามารถสร้างความเข้าใจในตัวเองและส่งเสริมคุณธรรมจะเป็นที่ยกย่องในสังคม โดย

ต๋ ปฏิทินสุขเฮงซาย, อิจจเจติ กุสล; โน เจ ปฏิทินสุขเฮงซาย, สูงมาทิโส่ ๆ อุทิฐภูเจา โบ อายสมน์โต เตรส สูงมาทิโสา ธมามา; นว ปรมาปติฏกา, จฏตโร ยาตติยกา; เห๎ วิกัญ อนุญาตว์ วา อนุญตร วา อาปชิตวา ยาวติห์ ชา

บทความนี้นำเสนอความคิดเกี่ยวกับปฏิทินสุขเฮงซายซึ่งเน้นการบำเพ็ญกุศลและการมีชีวิตที่มีความสุข โดยกล่าวถึงความสำคัญของการกระทำที่ดีและการเข้าใจธรรมะ ช่วยให้ผู้อ่านมีแนวทางในการดำเนินชีวิตที่เหมาะสม และส

ตุตุถายสมุนเต โอ ปูจฉามิ: กุจจิตต ปรีสุทฺธร ? ทุติมพิ ปูจฉามิ: กุจจิตต ปรีสุทฺธร ? ตุติยมพิ ปูจฉามิ: กุจจิตต ปรีสุทฺธร ? ปรีสุทธเณตถายสมโนโต; ตสมา ตุณนี้, เอเมติ ธารายามิ ๆ สฺุมาททีสฺสุทฺธเทโล โล จุริ

อมิโย ปนายสมุนโด เทว อนิยตธรรมมา อุเทส อาจฉนติ ฯ ๑. โย ปน ภูกฎ มาตดาเมน สทธี เอกโย เอกาย โท ปฏิจฉุนแน อาสเน ลงกุมมินาย นิสินชั กปปเปยยะ; ตเมน สทเญยงวาสา อุปาสิกา ทิสวา ติณณ์ ธมมาน อญฺญเตรน วทายุ ปารชิ

เนื้อหาอธิบายเกี่ยวกับธรรมชาติของการปฏิบัติธรรม โดยมีการกล่าวถึงการคงอยู่ของพฤติกรรมที่ไม่แน่นอน และหลักธรรมที่เกี่ยวข้องต่างๆ โดยยกประเด็นถึงบทบาทของภิกขุและอุปาสิกาในความหมายของการปฏิบัติธรรม ดังนั้

2. เหว โอ ปณ ปฏิจฉนั่ อาสน์ โหติ นางกุมมมสินี; อลุง โอ โหติ มาตามาม ทฎฐลาหา วาจาหิ โอภาสติ; โย ปณ ภิกขุตถรูปลาหา อาสน มาตุคามม สนธิ เอโก เอกายโห นิสนู ชั่ กุปเปยยะ; ตเมน สนฺเทยวจาสา อุปาสติกา ทิสวา ทว

เนื้อหานี้เน้นความสำคัญของการฝึกปฏิบัติในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการเข้าถึงธรรมะและการพัฒนาจิตใจผ่านการปฏิบัติแท้จริง การเรียนรู้จากคำสอนและการประพฤติปฏิบัติตามหลักธรรมเพื่อเสริมสร้างคุณธรรม พร้อมสำรวจผล

อุททิฐภูจา โอ อายสมุนโต เทว อนียตา ธมมา ฯ ตุถายสมุนเเต ปุจฉามี: กฎจิตดุต ปริสุทธา ? ทุตยมีปี ปุจฉามี: กฎจิตดุต ปริสุทธา ? ตุถยมีปี ปุจฉามี: กฎจิตดุต ปริสุทธา ? ปริสุทธетелายสมโณ; ตสมา ตุญหี, เอวเมตี ธ

นิสสค่อยา ปาจิตตียา อิม โช ปนายสมุนโต ตีส นิสสค่อยา ปาจิตตียา ธมมา อุตเทสํ อาคจฉนิติ ฯ ๑. นิสสค่อยา วิวาสมิ ภิกขุนา อุปฏิสมํ กินน, ทสาหปรม์ อติเรกจิวํ ธเรตพฺพุ, ตํ อติกกามโยโต, นิสสค่อยา ปาจิตตีย์ ฯ

เอกสารนี้นำเสนอเกี่ยวกับเรื่อง นิสสค่อยา และ ปาจิตตียา ที่มีความสำคัญต่อการปฏิบัติของภิกขุ ภายในบทนี้มีการอธิบายถึงธรรมะที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งมุมมองที่มีต่อการปฏิบัติตนของภิกขุเพื่อให้สามารถศ

สมโย: อจฉิณนจิ่วโร วา โหติ ภิกขุ นาฏจิวิโร วา อย่ ตตุง สมโย ฯ ๗. ตบเจ อญฺญาตฺโก คหปติ วา คหปตานี วา พุทฺธิ จิวเรหํ อภิฺญาตยมบาเรยย, สนุตรดูตรปรมุนเตย ภิกฺขุนา โต จิ วิรวํ สาทิยโย, นิสมคุย ปาจิตติยํ ฯ

เนื้อหานี้นำเสนอคำสอนของภิกขุที่เกี่ยวกับสติและปัญญา เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาชีวิตที่ดีขึ้น โดยเน้นการเข้าใจถึงจิตใจและการตระหนักรู้ในชีวิตประจำวัน เพื่อให้เกิดความสงบและความเข้าใจในสิ่งต่างๆ การส่งเ

จิวรวเจตาปเนน เอวรูู่ วา เอวรูู่ วา จีรั่ว เจตาเปตวา อจฉาเทหติ กฤยายณมยุฒ อุปาทาย, นิสรคีย์ ปาจิตติย ฯ ๙.ภกุู่ ปเนว อุททิสส อูนิณ อุณฑาตานน์ คหปติณ่ วา คหปตานน์ วา ปูเจจกิรวเจตาปนา อุปกุณา โหนติ "อีเ

บทความนี้เน้นการสำรวจความหมายและการใช้งานของคำว่า 'จิวรวเจตาปเนน' ในบริบทของพุทธศาสนา โดยเสนอความเข้าใจที่ชัดเจนเกี่ยวกับหลักธรรมและความสำคัญของคำนี้ ในการเสริมสร้างการปฏิบัติธรรมและความเข้าใจในจิตวิญ

สนุตา เอเกณฑ์ดี กุยาณญมุยตุ์ อุปาทาย, นิ สุกคิ๋ย ปาจิตติยะ ฯ ๑๐. ภิกขุ ปนว อุติฐส ราชา วา ราชโคฺ โค ว พราหมโน วา คหบดิโก ว ทุตน จิวรเจตนํ ปิ เฉยๆ "อีมินา จิวรเจตนาปเนิน จิวร เจตาเปตฺวา อิตถุนาม ภิกขุ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของภิกขุในพระพุทธศาสนา โดยสำรวจบทบาทและหน้าที่ของภิกขุในการสร้างจริยธรรมและความเข้าใจในสังคม พร้อมเรียกร้องให้มีความรับผิดชอบที่สูงขึ้นในงานปฏิบัติของพวกเขาในฐานะผู้นำทางจิตว

โส เจ ทุ่ม โต ติภูกู เอ่ว วทยุ "อดলি ปนายสมโต โกจิ เวยยาวจุกโรตี, จิวรตุติกเถนน ภิกขเว ภิกขุนา เวยยาวจุกโร นิฑทิสิตพุโภ อารามิโก วา อุปาสโก วา "เอโส โช อาวุโส ภิกขู่น เวยยาวจุกโรติ; โส เจ ทุ่ม โต ต เว

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาในวงของพระภิกษุ เรื่องการใช้เวยยาวจุกในการปฏิบัติธรรม โดยมีคำสอนจากอาวุโสถึงวิธีการฝึกฝนและการปฏิบัติให้ถูกต้องและมีประสิทธิภาพ พร้อมคำแนะนำในการใช้เวยยาวจุกในการเรียนรู้ธรรมะแ

อนุโสด, ยุขชนุตายสมโณโต สก, มา โว สกิ วันสุ สติ: อย่ ฐุต ฯามีจิ ๆ จิรวรรคโค ปจโม ๆ ๑๑. โย ปน ภิกขุ โกลิยมุสสา สนุดต์ การาเปยยู, นิสสุคคิย ปาจิตติด๋ ๆ ๑๒. โย ปน ภิกขุ สุทธากาฬน เอพโภโลมานน สนุดต์ กา

เนื้อหากล่าวถึงการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องกับภิกขุ การปฏิบัติตามวินัยและหลักธรรมที่ถูกต้อง รวมถึงการเสนอแนวทางให้ภิกขุปฏิบัติเพื่อให้สามารถเข้าใจและปฏิบัติธรรมได้อย่างถูกต้อง โดยมีการกล่าวถึงนิสสุกขีและป

จตุฐู โคจรียาน นวะ สนุถตะ การาเปย, นิสนคคีย์ ปาจิตติย ฯ ๑๔. นิวปน ภิกขุนา สนุถตะ การาเปตวา ฉพพลสนาน ธาเรตพพ ฯ โอเรน เจ ฉน้น วิสน่าน ตุ สนุถตะ วิสนสุขเชตวา วา อวิสนสุขเชตวา วา อญฺญ์ นว๋ สนุถตะ การาเปย

เนื้อหาในบทนี้เกี่ยวกับการศึกษานิสนคคีย์ในพระพุทธศาสนา และมีการยกตัวอย่างเพื่ออธิบายถึงการปฏิบัติในชีวิตของภิกขุ การสนทนาเรื่องต่าง ๆ เช่น นิวปน ภิกขุนา และ ปาจิตติย เพื่อกระตุ้นความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง