หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
121
เอาตัวเราเป็นครู สังเกตให้ดี ปรับให้พอดี ไม่ตีง ไม่หย่อน พอดีเมื่อไร...ได้ดีเมื่อนั้น 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า2
122
การปรับอารมณ์ ที่จริงเรารู้ว่านว่า... ปรับแค่ไหนพอดี แล้วเราชอบ แต่พอถึงตรงนี้ ทำไมเราปล่อยให้มันผ่านไป ๒๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า3
130
ถ้ามีความรู้สึกว่า "ค่อยเป็นค่อยไป" ใจเราจะไม่ร้อน ไม่รุ่มร้อน ประสบการณ์จะค่อยๆ พัฒนาไป อย่างมีความสุข และจะเข้าใจทุกประสบการณ์ แล้วในที่สุดประสบการณ์นี้ จะนำไปสู่ความมั่นคง ๑๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๖
หน้า4
131
ถ้าช่วงไหน...นั่งไม่ได้ดังใจเรา ก็อย่าไปหงุดหงิด ให้ทำเฉย ๆ อย่างสบาย ๆ Let it be ปล่อยให้มันเป็นไป ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๘
หน้า5
136
เวลานั่งธรรมะ...อย่าตั้งใจมากจนเกินไป ไม่ต้องไปเสียดาย ประสบการณ์ที่เราเคยนั่งแล้วดี เพราะจะทำให้เราเผลอไปเร่งอย่างผิดวิธี เราต้องฝึกปล่อยวาง เพื่อให้ใจได้รับความสุขบ้าง ไม่อย่างนั้น...ใจเราก็จะไม่มี
หน้า6
137
เมื่อเราปฏิบัติธรรมอย่างก้าวร้าว ประสบการณ์ภายใน จะดีขึ้น คงที่ หรอยาบลง ไม่คาดหวังว่า อะไรจะเกิดขึ้น ทำหน้าที่แค่... หยุด นี้ เฉย อย่างมีความสุข ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๙
หน้า7
139
ให้เป็นมิตรกับทุก ๆ ประสบการณ์ แม้ว่าความมืดภายใน หรือไม่มีอะไรใหม่มาให้ดู ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
หน้า8
141
ประสบการณ์ภายในจะเป็นเครื่องปังว่า... เราได้ให้ความเอาใจใส่กับศูนย์กลางกายจริงแค่ไหน ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
หน้า9
144
ทุก ๆ ประสบการณ์ มีคุณค่าสำหรับเรา ไม่ว่าประสบการณ์นั้น จะมึด หรือสว่าง จะชัดเจน หรือไม่ชัดเจน จะหยาบหรือละอียด ดีสำหรับเราทั้งนั้น >>>>
การปรับใจเพื่อความสำเร็จ
155
การปรับใจเพื่อความสำเร็จ
มัว่ า เ ร า จ ะ ยั ง มื ด ยั ง ไ ม่ นิ ง ก็ ต า ม... แต่ ก็ ไ ม่ ไ ด้ หม า ย ถึง ว่ มัน จะ เป็ น อย่ า ง นี้ ต ล อ ด ช า ติ เร า มั น ฝึ ก ฝน อ บ ร บ ร ม ใ จ แล้ ว ก็ มั น ส ั ง เก ต ปรั บ ใ จ ข อ ง
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงความมืดมนในชีวิตและการเรียนรู้ที่จะปรับใจเพื่อนำไปสู่ความสำเร็จ อธิบายถึงขั้นตอนในการฝึกฝนจิตใจเพื่อรับมือกับปัญหาและหาแนวทางสู่ความสำเร็จ การฝึกฝนและการปรับใจเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่ว
หน้า11
181
วิธีที่ดีที่สุด ทำเฉย ๆ หยุดนิ่งเฉย ๆ แล้วมันก็เป็นไปเอง อย่างเป็นธรรมชาติ ค่อย ๆ ปล่อยลงไป เบา ๆ สบาย ๆ ๑๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
หน้า12
186
หยุดกับนิ่งไปเรื่อย ๆ ประกองไปเฉย ๆ พอถูกส่วน เดี๋ยวมันเป็นไปเองเลย 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
หน้า13
195
"ถูกส่วน" ไม่ใช่เราไปทำให้ถูกส่วนะ เรามีหน้าที่ประคองใจอย่างเดียว การถูกส่วนเป็นเรื่องของภายใน ที่เขาจะปรับไปเอง และกำหนดไม่ได้ว่าใช้เวล่าเท่าไร กี่ชั่วโมงถึงจะถูกส่วน เรามีน้ำที่ประคองอย่างเดียว ปรับ
หน้า14
205
ไม่หยุด...ไม่ลง หยุดกับนี่อย่างเดียวถึงจะลงไปได้ ถ้าใจหยุด มันจะเป็นไปเอง ถ้าไม่หยุด เอาช้างก็เชื่อมาตุดก็ไม่ลง แต่ถ้าหยุด เอาช้างก็เชื่อมาตุด ไม่ให้ลง...มันก็ลง ประกอบใจให้หยุดนึง ต้องฝึกตรงนี้ให้ได
หน้า15
220
ถ้ามีออ...ก็ยับ ง่วง...ก็ปล่อยให้หลับ ถ็นิ้ง...ก็ลืมตา แล้วก็ กากในใหม่ ปรับหอารมณ์สบาย เดียวก็ได่ ๑๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
หน้า16
241
ใครที่ตั้งใจมาก ปรับใหม่มะ ผิดวิธี ไม่ถูกต้อง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
หน้า17
253
ปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัด แต่ไม่เคร่งเครียด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2547
หน้า18
259
ประกอบเหตุไปเรื่อย ๆ โดยไม่กังวลเกี่ยวกับเรื่องผล เหมือนเรารดน้ำที่โคนต้นไม้ทุกวัน วันละกระป๋อง เราสังเกตไม่อกว่า ต้นไม้เจริญเติบโตวันละกี่เซ็นต์ แต่เราดูทุกวัน ๆ แต่พอเผลอ ๆ ในที่สุดมันก็มีดอกมีผลมาใ
หน้า19
276
ฐานที่ 1 ปากช่องจมูก ฐานที่ 2 เพลาดา ฐานที่ 3 จอประสาท ฐานที่ 4 ช่องเพดานปาก ฐานที่ 5 ปากช่องลำคอ ฐานที่ 7 ศูนย์กลางกายที่ตั้งจิตถาวร ฐานที่ 6 กลางท้องระดับสะดื้อ 2 นิ้วมือ
วิธีฝึกสมาธิเบื้องต้น
277
วิธีฝึกสมาธิเบื้องต้น
วิธีฝึกสมาธิเบื้องต้น สมาธิ คือ ความสงบ สบาย และความรู้สึกเป็นสุขอย่างยิ่งที่มนุษย์สามารถสร้างขึ้นได้เอง เป็นสิ่งที่พระพุทธศาสนากำหนดเอาไว้เป็นข้อควรปฏิบัติ เพื่อการดำรงชีวิตประจำวันอย่างเป็นสุข ไม่ป
สมาธิ คือ ความสงบที่ทุกคนสามารถสร้างขึ้นได้เองตามหลักการของพระพุทธศาสนา เพื่อให้ชีวิตประจำวันเป็นไปอย่างมีความสุขและเต็มไปด้วยสติ การฝึกสมาธิเบื้องต้นนั้นแนะนำให้กราบบูชาพระรัตนตรัย และสมาทานศีล จากนั