ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3174 / 3335

ปรับเข็มทิศชีวิตไปสูจุดหมายปลายทางได้อย่างแม่นยำ เพราะฉะนั้นจุดสว่างเล็ก ๆ ใส ๆ นี่จึงเป็นสิ่งที่เราจะต้องครอบครองให้ได้ เราจะครอบครองได้ต่อเมื่อใจของเราหยุดนิ่ง แล้วความรู้สึกอึ้งใหญ๋จะเกิดขึ้นภายในต

การปรับเข็มทิศชีวิตเพื่อให้ไปถึงจุดหมายปลายทางที่ถูกต้องนั้นต้องเริ่มที่การมีสติและการหยุดนิ่งภายในจิตใจ เมื่อเราหยุดนิ่ง เราจะสามารถเข้าถึงความยิ่งใหญ่ที่บริสุทธิ์ เป็นอิสรภาพที่แท้จริง และความรู้ควา

นี้อมจิตรถาบุชา มหาอุบาสิกาจารย์ ก่อละแว้นฤพาน ยอดทหารพระศพล สิบทดธรรมฐุต มุ่งประกาศทางมรรคผล ศิษย์เอก พระมงคล- เทพมุนี มีเปรผัน เป็นหนึ่งไม่มีสอง นามเกริกก้องคุณยายจันทร์ ขนุนกอง ทุ่นชีวิต ท้าวิชาชีพ

บทความนี้เล่าถึงพระครูอาจารย์จันทร์ ผู้เป็นต้นแบบในด้านการทำบุญและการสอนธรรมะ เพื่อเผยแพร่ความสว่างทางจิตใจ ยกย่องความสำคัญของการมีจิตกตัญญู การสืบทอด knowledge และการสร้างสังคมที่ดียิ่งขึ้น ตามหลักธร

เมื่อจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์แล้ว ท่านได้รับการบรรพชาอุปสมบทในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ณ พัทธสีมา วัดปากน้ำภาษีเจริญ โดยมีพระเทพวรวี (ปัจจุบันคือสมเด็จพระมหาธรรมราชามงคลาภร

เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2512 หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ท่านได้รับการบรรพชาอุปสมบทที่วัดปากน้ำ โดยมีพระเทพวรวีเป็นพระอุปัชฌาย์ และได้รับฉายาว่า 'รัมมะโโย' หมายถึง 'ผู้ชนะโดยธรร

พระพุทธศาสนาในศรีลังกาจึงตอกอยู่ในยุคมืด ชาวพุทธถูกกดขี่ข่มเหง ทั้งโดยทางตรงและทางอ้อม ราวกับว่าถูกต้อนจนเกือบจะตกทะเล ชาวพุทธรู้สึกสิ้นหวัง ท้อแท้ไปทุกหย่อมหญ้า ตัวอย่างการกดขี่ข่มเหง เช่น รัฐบาลส

เนื้อหาพูดถึงสถานการณ์ของพระพุทธศาสนาในศรีลังกา ที่ชาวพุทธถูกกดขี่ข่มเหงทั้งในทางตรงและทางอ้อม เช่น การห้ามประชุมทางศาสนา การยกเลิกวันสำคัญทางศาสนา และการแจกจ่ายตำแหน่งในราชการให้กับศาสนิกของผู้เข้ามา

แต่กรุงศรีลังกายังไม่สิ้นคนดี ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๓๖๖ คือ เมื่อประมาณ ๑๘๐ ปีที่ผ่านมา มา เด็กชายคนหนึ่ง ได้ออกกำเนิดขึ้น ในครอบครัวของชาวสงขลา แต่เนื่องจากขณะนั้น ศรีลังกาอยู่ภายใต้การปกครองขอ

ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2366 เด็กชายไมเคิลเกิดในครอบครัวชาวสงขลา เขาเป็นคนที่มีนิสัยดีและมีความใฝ่รู้ เมื่อไมเคิลอายุ 12 ปี เขาเข้าร่วมงานวัดและกลายเป็นคุณนันทะ ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์พระ

ในวันที่บรรพชาของสามเณรคุณนันทะ ท่านได้เทคโน โปรด ฎียมในวันที่ คือ บวชวันนั้น ก็เทศวันนั้นเลย การเทคน์กฐินแรกในชีวิตของท่าน มีผู้ฟังเป็นพัน ๆ คน เนื่องจากเทคน์กกล่าวถึงพระพุทธประวัติ เทคน์เป็นเวลา นาน

ในวันที่บรรพชาของสามเณรคุณนันทะ ท่านเทศน์เรื่องพระพุทธประวัติอย่างมีพลังและได้รับความสนใจจากผู้ฟังจำนวนมาก แม้ท่านจะยังเป็นเพียงสามเณรน้อยวัย 12 ปี แต่ท่านมีความสามารถสูงและรักการพัฒนาตนเอง ผ่านการฝึก

กลางในการเผยแผ่ของศาสนานั้น พระภิกษุคุณนันทะ มีบุคลิกที่ไม่เหมือนกับชาวพุทธทั่วไป ชาวพุทธทั่วไนนั้น เมื่อถูกกรรณอย่างไม่เป็นธรรมจากศาสนาอื่น ส่วนใหญ่มักจะอยู่หว่างเฉย พร้อมใจกันวางฏิบกขา ไม่กล้าเผชิญห

บทความนี้กล่าวถึงบทบาทของพระภิกษุคุณนันทะในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในศรีลังกา ท่านมีบุคลิกที่ไม่เหมือนชาวพุทธทั่วไป และได้แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญในการเผชิญหน้ากับการข่มเหงจากศาสนาอื่น ผลจากความรักและกา

ศาสนาจะต้องสูญสิ้นไปจากศรีลังกา ก่อนสิ้นสุดศิริต ศตวรรษที่ ๑๙ อย่างแน่นอน (ก่อนปี พ.ศ. ๒๔๙๓) ครั้นเมาท่านคุณนั่นทะได้ประกาศตนว่า จะอบู่ และปกป้องพระพุทธศาสนา จากการรุกของศาสนาอื่น โดยใช้ปัญญาเป็นอาวุ

ในช่วงศตวรรษที่ 19 ท่านคุณนั่นทะประกาศอุดมการณ์ในการปกป้องพระพุทธศาสนาจากการรุกของศาสนาอื่น และได้จัดการโต้วาทีจำนวน 5 ครั้งในระยะเวลา 9 ปี เพื่อคืนความหวังให้แก่ชาวพุทธในศรีลังกา การโต้วาทีช่วยเพิ่มจ

ครั้งที่ ๑ เดือนมกราคม พุทธศักราช ๒๕๔๔ ผลที่เกิดขึ้น คือ ผู้แทนศาสนาอื่น เข็ดหลาบในการโว้าทรรศน์ กลับไปปรับปรุงกระบวนทัศน์ใหม่ ครั้งที่ ๕ เดือนสิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๔๖ เป็นการโว้าทรรศน์ครั้งที่สำคัญแ

เนื้อหาพูดถึงเหตุการณ์สำคัญของการโว้าทรรศน์ที่เกิดขึ้นในปี 2544 และ 2546 โดยเฉพาะในเดือนสิงหาคม 2546 ที่ส่งผลกระทบอย่างมากต่อความมั่นคงของศาสนา โดยฝ่ายที่เข้าร่วมถูกต้องพ่ายแพ้และมีการตีพิมพ์บทโว้ทาใน

ในวันสำคัญทางศาสนาของตน ดังนั้น ชาวพุทธจึงกลับมาทำ พิธีเฉลิมฉลองวันวิสาขบูชาได้เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. ๒๔๒๘ หลังจากว่างเว้นมายาวนาน ๓. ศาสนที่อ้างที่มาร่วมฟังการโต้วาทะในครั้งนั้น บาง คนถึงกับเสื่อมศรั

ในปี พ.ศ. ๒๔๒๘ ชาวพุทธได้กลับมาทำพิธีเฉลิมฉลองวันวิสาขบูชาเป็นครั้งแรก หลังจากการหยุดนิ่งมายาวนาน ในช่วงเวลานั้น มีผู้คนที่เข้าร่วมฟังการโต้วาทะถึงขั้นต้องเปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนา ทำให้การข่มเหงเพื

โดยเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เช่น พระคุณนาถเทระ ผู้ดำรงชีวิตตามพุทธดำรัสว่า "ชีวิตแม้เป็นอยู่ถึงร้อยปี แต่มีความเกียจคร้าน มีความเพียรเลว หาประเสริฐไม่" บุคคลแม้มีชีวิตอยู่เพียงวันเดียว แต่มีความเพียรมั

พระคุณนาถเทระได้สอนว่า แม้ชีวิตจะยืนยาวแต่หากไม่มีความเพียรชีวิตนั้นก็ไม่มีคุณค่า ในการวาดภาพครั้งที่ 5 การกำหนดกติกาสำคัญช่วยให้การแสดงออกของทั้งสองฝ่ายมีความชัดเจน ผู้เข้าร่วมฟังเป็นจำนวนมากแสดงถึงค

พ่อต้องทำหน้้าที่ของผู้ให้ ลูกก็ทำหน้าที่ของลูก ให้ร่วมบุญกับพ่อ คือ เป็นผู้ให้เช่นเดียวกัน ให้เขาเอาตัวของลูกไป เขาจะเอาไปทำอะไร ก็แล้วแต่ ไปใช้เขานะ เพราะว่าเราไม่ใช่ว่าไม่เคยสร้างบารมีมานอย่างนี้ เ

เนื้อหาพูดถึงการที่พ่อและลูกมีหน้าที่ในการทำบุญและสร้างบารมีร่วมกัน โดยลูกต้องยอมรับบทบาทในการให้ เช่นเดียวกับพ่อ เพื่อช่วยคนที่ขาดแคลน โดยการเดินทางไปหาปู่ เพื่อร่วมมือกับชาวเมืองในการพาพ่อกลับบ้าน เ

ประเด็นที่ทั้งสองฝ่าย นำมาคุยกล่าวกันนั้น นับเป็นสิ่งที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง ไม่ได้เป็นประโยชน์เฉพาะสำหรับชาวพุทธเท่านั้น แต่เป็นความรู้ที่สำคัญต่อมนุษย์ทุก ๆ คน ไม่ว่าคน ๆ นั้นจะนับถือศาสนาใดก็ตาม อย่

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของพระพุทธศาสนาที่ไม่ใช่แค่เพื่อชาวพุทธ แต่เพื่อมนุษย์ทุกคน ไม่ว่าสำหรับศาสนาใดก็ตาม ศาสนานี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสอนความจริงของชีวิต โดยเฉพาะเรื่องกฎแห่งกรรม อันเป็นหลักที่สอนเพื

เนื่องจากธรรมะเป็นเรื่องลึกซึ้ง ยากที่ใคร ๆ จะเข้าใจตามได้ จนกระทั่งพุทธมารบราบอาราธนาว่า คนที่สามารถฟังธรรมของพระองค์แล้วรองตามได้นั้นมีอยู่ จึงทำให้พระองค์มีกำลังใจที่จะสอนธรรม ต่อมาเทวตามารบราบทูล

เนื้อหาอธิบายถึงความลึกซึ้งของธรรมะและบทบาทของพระสัทพัญญาณในพระพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงบุคคลที่สามารถฟังแล้วเข้าใจธรรมะได้ และการที่พระพุทธเจ้าทรงมีญาณหยั่งรู้ตามพุทธประสงค์เท่านั้น เรื่องนี้เป็นที่น่าสน

นั่นมืออยู่ เมื่อเราอยากดูคู่ลักษณ์จึงจะเห็น แล้วก็เห็นได้อย่าง พระสัมมาสัมพุทธ เจ้าตรัสไว้เองว่า พระองค์ไม่ได้เป็นพระ สัมพัญญۺตลอดเวลา แต่ว่เมื่อปรารภนา อยากจะดูตอนไหนก็จะเห็นตอนนั้น เมื่อรัสรู้แล้ว

บทความนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการแสดงธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งพระองค์ทรงมีพุทธดำรัสเพื่อนำแสดงธรรมแก่ผู้ที่ควรได้รับการสอน และยังมีเนื้อหาเกี่ยวกับการที่พระองค์ต้องการปรารภเพื่อดูผู้ที่ควรได้รับการ

หมดนี้พระองค์กำลังอยู่ในขันธ์รำพึงเท่านั้น มีได้ทรงอภินทธ์ ที่แสดงธรรมจนพระมหต้องมาครบอาราธนา แต่เป็น ธรรมเนียมว่า พระมหจะต้องมาอาราธนา พระมหาก็ปฏิบัติตาม ธรรมเนียม และไม่ว่าพระพุทธเจ้ี่พระองค์ดังมาต

บทความนี้กล่าวถึงการทำหน้าที่ของพระมหาในพิธีกรรมต่างๆ ของพระพุทธศาสนา อธิบายถึงธรรมเนียมที่พระมหาต้องอาราธนาในการทำพิธีถวายสังฆทาน และการเปรียบเทียบพิธีฯ กับการทำหน้าที่ของพิธีกรในงานต่างๆ ด้วยความสำค

พระธรรม คือ หนังสือที่มีผู้เขียน เขียนกันขึ้นมา หนังสือเหล่านั้นต่างหากที่ต้องมีท่านเป็นที่พึ่ง พวกท่าน ต้องดูแลรักษา เก็บเอาไว้ไม่ให้สูญหายหรือถูกทำลาย ท่านจะพึ่งพิงหนังสือได้อย่างไร มีแต่หนังสือถ้าต

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับพระธรรมและการพึ่งพิงพระสงฆ์ โดยชี้ให้เห็นถึงความคำนึงในกิเลสที่มีอยู่ในบุคคล รวมถึงวิธีการที่ผู้เรียนจะดูแลรักษาความรู้และไม่ควรยึดติดกับคนที่มีข้อบกพร่อง ในการเข้าถึงนิพ

1. กิเลสขั้นเป็น การดับกิเลสตันหาของ พระองค์ในวันตรัสรู้ ถือ เป็นนิพพานอย่างหนึ่ง 2. ขันติพาน เป็น การดับเบญจขันธ์สู่สมุทปาทิ เสสนิพพาน เมื่อทรงมี พระชนมายุ ๘๐ พรรษา ณ เมืองกุสินารา 3. ธาตุนิพพาน คื

บทความนี้กล่าวถึงการดับกิเลสตันหาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในวันตรัสรู้ ซึ่งเป็นนิพพานหนึ่ง การดับเบญจขันธ์ในขันติพานเมื่อพระชนมายุ ๘๐ ปี ณ เมืองกุสินารา และธาตุนิพพาน โดยการดับขันธปรินิพพานนั้นไม่ทำให้พร

นอกจากนี้ยังกล่าวว่า พระพุทธองค์ทรงดับขันธปรินิพพาน ดับสูญไปแล้วเป็นที่พึ่งไม่ได้นั้น เป็นคำกล่าวของผู้ไม่รู้บุคคลใดก็ตามหากได้ปฏิบัติสมาธิอย่างถูกวิธีมีความเพียรสำรวมไม่ขาดสาย จะเข้าถึงพระสัมมาสัมพุท

บทความนี้อธิบายถึงหลักการที่พระพุทธองค์ทรงสอนว่าพระธรรมไม่ใช่เพียงแค่หนังสือแต่เป็นคำสอนเพื่อการปฏิบัติ และสามารถทำให้บุคคลเข้าถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้จริง มีการยืนยันจากผู้ปฏิบัติจริงตั้งแต่สมัยพุทธ

ภายใน ได้เข้าถึงธรรมอย่างที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงเข้าถึงนั่นเอง พระธรรมจึงเป็นที่พึ่งภายในแท้จริงของบุคคลนั้น ส่วนพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา มืองค์ประกอบสมบูรณ์อยู่ในตัวแล้ว กล่าวคือ มีพระพุทธเจ้า

พระสงฆ์ในพระพุทธศาสนาเป็นองค์ประกอบสำคัญของศาสนา มีทั้งพระอธิษสงฆ์ที่เป็นเนื้อนาบุญและสมฑุติสงฆ์ที่ช่วยให้การปฏิบัติดีขึ้น พระสงฆ์มีบทบาทในการสืบทอดพระธรรมและเป็นแหล่งแห่งความรู้ ภายในนั้นมีพระธรรมเป็