หน้าหนังสือทั้งหมด

การอดทนและความสุข
188
การอดทนและความสุข
พระราชาทรงขอขมาโทษ นมัสการลาแล้วเสด็จกลับ กาลต่อมา ฤๅษีณีได้มรณภาพ พระฤาษีก็กลับเข้าสู่ถิ่นหิมพานต์ ทำอภิญญาและสมาบัติให้ เกิดขึ้นได้ หมั่นเจริญพรหมวิหาร 4 มีความสุขสงบในป่า…
พระราชาทรงขอขมาโทษ นมัสการลาแล้วเสด็จกลับ กาลต่อมา ฤๅษีณีได้มรณภาพ พระฤาษีก็กลับเข้าสู่ถิ่นหิมพานต์ ทำอภิญญาและสมาบัติให้ เกิดขึ้นได้ หมั่นเจริญพรหมวิหาร 4 มีความสุขสงบในป่า…
ชาดกเรื่องการทำร้ายมิตร
289
ชาดกเรื่องการทำร้ายมิตร
…บุพจริยา พระจอมมุนีจึงทรงน่าอดีตมาแสดงดังต่อไปนี้ ในอดีต ณ ป่าหิมพานต์ มีสามีภรรยาคู่หนึ่งออกบวชเป็นฤาษี ฤาษีทั้งสองมีบุตรที่ท้าวสักกะ ทรงประทานให้นามว่า สุวรรณสาม ต่อมาเมื่อสุวรรณสามอายุได้ 16 ปี สองฤาษ…
โดยละเอียด แล้วกล่าวอย่างสำนึกผิดว่า.. “ใครอย่าได้คิดร้ายต่อมิตรเป็นอันขาด! เพราะผู้ทำร้ายมิตรจัดเป็นคนเลวทรามในโลก ผู้ที่ ทำร้ายมิตรย่อมเป็นโรคเรื้อนเกลื่อนกลาก ผู้นั้นต้องมีสภาพเช่นเรานี้ แม้ตายไปก็
การฟื้นคืนชีพ
293
การฟื้นคืนชีพ
…นนรก จึงทรงบ่ายเบี่ยง แต่สองฤๅษีทูลอ้อนวอนหนักแน่นจนพระราชาจำต้องเสด็จพาไป เมื่อทั้งสามถึงริมแม่น้ำ ฤาษีผู้บิดา ได้ช้อนเศียรบุตรขึ้นไว้บนตัก ฤาษีผู้มารดายกเท้าบุตรขึ้นวางบนตักนั่งบ่นรำพึงว่า “ใครจะมาเช็ด…
…ล่าวคำสัจ กอปรกับอานุภาพบุญที่ลูกทำแก่พ่อและแม่ ขอพิษจงหายสิ้นไปเถิด” สุวรรณสามพลิกตัวแล้วนอนต่อฝ่ายฤาษีบิดาเห็นดังนั้นจึงทำสัจจกิริยาในทำนองเดียวกันบ้าง ยังมีเทพธิดาจากภูเขาคันธมาทน์ก็มากล่าวสัจจวาจาด้ว…
การเชื่อถือความรู้
167
การเชื่อถือความรู้
…าหมณ์ทั้งหลาย ผู้กล่าวอย่างนี้ว่า เรารู้สิ่งนี้ เรา เห็นสิ่งนี้ นี้เท่านั้นจริง อย่างอื่นไม่จริง แม้ฤาษีทั้งหลายผู้เป็นบูรพาจารย์ของพวกพราหมณ์ คือ ฤาษีอัฏฐกะ ฤาษีวามกะ ฤาษีวามเทพ ฤาษีเวสามิตตะ ฤๅษียมตัคค…
แล้วการที่เราสามารถจะเชื่อถือสิ่งใดหรือเชื่อว่า สิ่งใดจะเป็นความรู้จริงได้นั้นจะต้อง เริ่มจากตัวเราเป็นศูนย์กลางก่อนเสมอ คือเท่ากับให้เชื่อในการสอบสวนทวนความของตนเอง ก่อนเป็นเบี้องต้นจนเกิดความรู้ด้ว