การฟื้นคืนชีพ : หน้า 293/334

เหลือเกิน แล้วจะได้ทรมานตนให้ตายตามไปด้วย” พระราชาไม่ต้องการพาฤๅษีไป เพราะหากฤๅษีตาย ตนก็ต้องไปอยู่ในนรก จึงทรงบ่ายเบี่ยง แต่สองฤๅษีทูลอ้อนวอนหนักแน่นจนพระราชาจำต้องเสด็จพาไป เมื่อทั้งสามถึงริมแม่น้ำ ฤาษีผู้บิดา ได้ช้อนเศียรบุตรขึ้นไว้บนตัก ฤาษีผู้มารดายกเท้าบุตรขึ้นวางบนตักนั่งบ่นรำพึงว่า “ใครจะมาเช็ดชฎาเปื้อนฝุ่นให้แม่ ใครจะมากวาดถูอาศรมของเรา ใครจะเตรียมน้ำเย็น น้ำร้อนให้เราอาบ ใครจะคอยให้เราทั้งสองได้ทานผลาหารในป่า ลูกสามะมาตายลงเสียแล้ว” มารดาบ่นเพ้อไปพลางเอามือแนบอกบุตรก็พบว่ายังอุ่นอยู่ รู้ว่าบุตรของตนเพียงแค่สลบไป เท่านั้น จึงทำสัจจกิริยาว่า.. “ลูกสามะของเราเป็นผู้ประพฤติธรรมเหมือนดังพรหม เป็นผู้กล่าวคำจริง เลี้ยงดูบิดามารดา ยำเกรงผู้เจริญเป็นที่รักยิ่งกว่าชีวิตแม่ด้วยการกล่าวคำสัจ กอปรกับอานุภาพบุญที่ลูกทำแก่พ่อและแม่ ขอพิษจงหายสิ้นไปเถิด” สุวรรณสามพลิกตัวแล้วนอนต่อฝ่ายฤาษีบิดาเห็นดังนั้นจึงทำสัจจกิริยาในทำนองเดียวกันบ้าง ยังมีเทพธิดาจากภูเขาคันธมาทน์ก็มากล่าวสัจจวาจาด้วยความเอ็นดูสุวรรณสามว่า... “เราอยู่ที่ภูเขาคันธมาทน์ ตลอดเวลาที่ผ่านมาใครๆ ที่จะเป็นที่รักของเรายิ่งกว่าสามกุมารนี้ ไม่มีเลย ด้วยสัจจวาจานี้ ขอพิษจงหายไป” เมื่อกล่าวจบ สุวรรณสามก็ลุกขึ้นความเจ็บป่วยได้อันตรธานหายไปหมดสิ้นเหมือนน้ำที่ กลิ้งออกจากใบบัว แม้แต่แผลที่ถูกยิงก็ไม่ปรากฏให้เห็น ขณะเดียวกันนั้น ดวงตาของสองฤาษีก็กลับ มาเห็นภาพดังเดิม แสงอรุณก็พลันขึ้นขอบฟ้าพอดี และคนทั้งสี่ก็ไปโผล่ปรากฏที่อาศรม สุวรรณสามทูลเชิญพระราชาให้ทรงเสวยผลไม้ พร้อมนำน้ำเย็นจากแม่น้ำมาให้พระราชา พระราชาทอดพระเนตรเห็นเหตุการณ์อัศจรรย์ที่เพิ่งผ่านมาทั้งหมด ตรัสอย่างฉงนยิ่งนักว่า... “ข้าพเจ้าสับสนจริงๆ มืดมนไปหมดแล้ว ข้าพเจ้าเห็นท่านตายแล้วแท้ๆ ทำไมท่านกลับฟื้น คืนมาได้?” “เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายย่อมคุ้มครองผู้เลี้ยงดูบิดามารดานักปราชญ์ทั้งหลายก็สรรเสริญ ผู้นั้น ผู้นั้นละจากโลกนี้แล้วก็ไปบันเทิงต่อในสวรรค์” สุวรรณสามทูล “ช่างน่าอัศจรรย์จริง! แม้แต่เทวดาก็ยังมาเยียวยารักษาโรคให้ ตัวข้าพเจ้านี้หลงเดินทางผิดมา มากจริง ๆ ข้าพเจ้าขอถึงท่านเป็นสรณะในบัดนี้ ขอท่านช่วยข้าพเจ้าให้ไปเทวโลกได้ด้วยเถิด” “ข้าแต่มหาราชเจ้า ถ้าพระองค์ประสงค์เทวโลก ขอจงทรงประพฤติทศพิธราชธรรมเถิด ขอ ทรงประพฤติธรรม บำรุงพระชนกชนนี พระโอรสและพระมเหสี อีกทั้งยังมีหมู่มิตรแลอำมาตย์ อย่าขาด 276 DOU ช า ด ก วิ ถี นั ก ส ร้ า ง บ า ร มี