อ.ว.าร : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 106 / 3633

คาถาธรรมบท JHMIAO-๘ ยถา อคาร์ ทุจฺฉนฺนํ เอวํ อภาวิต จิตต์ ยถา อคาร์ สุจฺฉนฺนํ เอว์ สุภาวิต๋ จิตฺต์ (๑๗) วฏฐี สมติวิชฺฌติ ราโค สมติวิชฺฌติ วุฏฐี น สมติวิชฺฌติ ราโค น สมติวิชฺฌติ ฝนย่อมรั่วรดเรือนที่มุง

เนื้อหางานเขียนนี้นำเสนอคาถาธรรมบท JHMIAO-๘ โดยเน้นความสำคัญของการอบรมจิตใจเพื่อลดราคะที่อาจทำร้ายจิตใจได้. ฝนที่รั่วเข้าบ้านเปรียบเสมือนราคะที่สามารถทำลายจิตใจที่ไม่ได้รับการอบรม และแสดงให้เห็นถึงควา

คาถาธรรมบท ภาค ๑-๘ (bo) น้ำในมหาสมุทรทั้งสี่นิดหน่อย, น้ำคือน้ำตาของพระผู้อันทุกข์ถูก ต้องแล้ว เศร้าโศกอยู่ มีประมาณไม่น้อย มากกว่าน้ำในมหาสมุทรทั้งสี่ นั้น, สหาย เพราะเหตุไร ท่านจึงยังประมาทอยู่ ? อุ

คาถาธรรมบท ภาค ๑-๘ อธิบายถึงความทุกข์และน้ำตาของผู้ที่ต้องการเข้าถึงพระนิพพาน โดยมีเนื้อหาที่ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการฝึกฝนธรรมะและการไม่ประมาทในชีวิต อุปสาลหกนามายังบอกว่า สถานที่ที่สัตว์ไม่เคยตาย

คาถาธรรมบท ภาค ๑-๘ (๘๐) อปสฺสํ อมต์ ปท์ โย จ วสฺสสต์ ชีเว เอกาห์ ชีวิต เสยฺโย ปสสโต อมต ปท. ก็ผู้ใด ไม่เห็นบทอันไม่ตาย จึงเป็นอยู่ ๑๐๐ ปี, ความเป็นอยู่วัน เดียว ของผู้เห็นบทอันไม่ตาย ประเสริฐกว่า ความ

คาถาธรรมบทเสนอความหมายของการมีชีวิตอยู่ โดยเน้นการมองเห็นสิ่งที่เป็นอมตะและยอดเยี่ยมในธรรมชาติของชีวิต กล่าวถึงความประเสริฐของการมีชีวิตอยู่วันเดียวกับการเห็นธรรมอันยอดเยี่ยม ซึ่งมีคุณค่ามากกว่าการมีช

ภิกษุหนุ่มชื่อติสสะ ๘๒ อุบาสกห้าคน ๘๓ เมณฑกเศรษฐี ๘๔ พระอุชฌานสัญญีเถระ ๘๔ สุภัททปริพาชก ๘๕ มหาอามาตย์วินิจฉัย ๘๕ ภิกษุฉัพพัคคีย์ - ๘๖ พระเอกุทานเถระ พระลกุณฏกภัททิยเถระ ๘๗ ภิกษุมากรูป ๘๘ ภิกษุชื่อหัต

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงภิกษุหนุ่มที่ชื่อว่าติสสะ และบุคคลสำคัญอื่นๆ เช่น อุบาสกห้าคน เมณฑกเศรษฐี พระอุชฌานสัญญีเถระ สุภัททปริพาชก มหาอามาตย์ รวมถึงภิกษุมากรูปทั้ง 500 รูป และอีกหลายบุคคลที่มีบทบาทในพระพุ

๔ เรื่องภิกษุไม่ถนอมบริขาร ୭ มาวมญฺเญถ ปาปสฺส น มตต์ อาคมิสสติ อุทพินทุนิปเตน อุทกุมฺโภปิ ปูรติ ปูรติ พาโล ปาปสฺส โถ โถกปิ อาจินนฺติ บุคคลไม่ควรดูหมิ่นบาปว่า บาปมีประมาณน้อย จักไม่มาถึง แม้หม้อน้ำยังเ

บทความนี้พูดถึงแนวคิดเรื่องการสะสมบาปและบุญที่แม้จะทำทีละน้อยก็สามารถมีผลต่อชีวิต โดยเปรียบเทียบกับหม้อน้ำที่เต็มด้วยหยาดน้ำที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง ชี้ให้เห็นว่าควรมีความระมัดระวังในคติทางจิตใจและการก

๒๓ เสียแล้ว ยอดเรือนเราก็รื้อเสียแล้ว จิตของเราถึงธรรมปราศจากเครื่องปรุงแล้ว เพราะเราบรรลุธรรมที่สิ้นตัณหาแล้ว เรื่องบุตรเศรษฐีมีทรัพย์มาก อจริตวา พรหมจริย์ อลทฺธา โยพุพเน ธน ชิณฺณโกญจาวฌายนฺติ ขีณมจฺ

เนื้อหาอธิบายถึงการบรรลุธรรมที่สิ้นตัณหาซึ่งเกิดจากการละเครื่องปรุงและการประพฤติพรหมจรรย์ พร้อมด้วยการเปรียบเทียบถึงความเปราะบางของทรัพย์ในช่วงหนุ่มสาวกับสถานการณ์ของนกกระเรียนที่ซบเซาในเปือกตม ความฉล

๒๘ เจ้าหรือคนอื่นพึงคบเนื้อชื่อว่านิโครธผู้เดียว อย่าเข้าไปคบเนื้อชื่อว่าสาขะ ความตายในสำนัก ของเนื้อชื่อว่านิโครธประเสริฐกว่า ความเป็นอยู่ใน สำนักของเนื้อชื่อว่าสาขะนั้น จะประเสริฐอะไร อตฺตา หิ อตฺตโ

เนื้อหานี้พูดถึงคุณค่าของการเลือกที่จะเริ่มต้นเป็นที่พึ่งของตนเองแทนที่จะพึ่งพาผู้อื่น โดยเปรียบเทียบกับความตายซึ่งพบในสำนักของสาขะ อีกทั้งยังพูดถึงคุณงามความดีที่ได้มาจากการฝึกฝนตนเอง รวมถึงการสำรวจถ

៣២ เรื่องภิกษุหนุ่ม หีนํ ธมฺนํ น เสเวยฺย ปมาเทน น ส่วเส มิจฉาทิฏฐิ น เสเวยฺย น สิยา โลกวฑฺฒโนติ บุคคลไม่พึงเสพธรรมอันเลว ไม่พึงอยู่ร่วมด้วย ความประมาท ไม่พึงเสพความเห็นผิด ไม่พึงเป็น คนรกโลก. เรื่องพร

เนื้อหาบรรยายเรื่องภิกษุหนุ่มที่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการประพฤติดี ไม่ประมาทในก้อนข้าวและการยึดถือในทำความสุจริต ผู้ที่ปฏิบัติธรรมจะมีชีวิตที่สงบสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เช่นเดียวกับคำสอนของพระเจ

เช่นนั้นเหล่านั้น ผู้นิพพานแล้ว ไม่มีภัยแต่ที่ไหนๆ ด้วยการนับแม้วิธีไรๆ ก็ตามว่าบุญนี้ มีประมาณ เท่านี้. ติฏฐนฺเต นิพฺพุเต จาปิ สเม จิตฺเต สม์ ผล เจโตปสาทเหตุมห สตฺตา คจฺฉนฺติ สุคฺคตินฺติ เมื่อพระสัมพ

เนื้อหาเน้นถึงการนิพพานและความสุขในชีวิต การมีความเลื่อมใสในจิตใจทำให้สัตว์ทั้งหลายไปสู่สุคติ โดยไม่ขึ้นอยู่กับวิธีการ การอยู่ร่วมกันอย่างไม่มีศัตรูช่วยให้มีชีวิตที่สุขสบาย และเมื่ออยู่ร่วมกันในสังคมก

๘๔ เรื่องเมณฑกเศรษฐี อตฺตโน ปน ททท โอปนาติ ยถา กุส สุทสฺสํ วชฺชมญฺเญสํ ปเรส หิ โส วชฺชานิ อตฺตโน ปน ฉาเทติ กลึว กิตวา สโฐติ. โทษของบุคคลอื่นเห็นได้ง่าย ฝ่ายโทษของตนเห็น ได้ยาก เพราะว่า บุคคลนั้น ย่อมโ

บทความนี้กล่าวถึงเรื่องของเมณฑกเศรษฐี โดยเฉพาะการมองเห็นโทษของผู้อื่นที่ทำได้ง่าย ในขณะที่ตนกลับมองไม่เห็นโทษของตนเอง เหมือนกับการโปรยแกลบเพื่อปกปิดข้อบกพร่อง นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพระอุชฌานสัญญีเถ

៨៥ ยมฺหิ สจฺจญฺจ ธมฺโม จ อหึสา สญฺญโม ทโม ส เว วนฺตมโล ธีโร โส เถโรติ ปวุจฺจตีติ. บุคคลไม่ชื่อว่าเป็นเถระ เพราะมีผมหงอกบน ศรีษะ ผู้มีวัยแก่รอบแล้วนั้น เราเรียกว่า แก่เปล่า (ส่วน) ผู้ใด มีสัจจะ ธรรมะ อ

ในเนื้อหานี้เสนอถึงแนวคิดที่ว่า บุคคลจะถือว่าเป็นเถระหรือไม่ขึ้นอยู่กับคุณธรรม เช่น สัจจะ ธรรมะ อหิงสา สัญญมะ และทมะ ไม่เพียงแต่ตามลักษณะทางกายภาพเท่านั้น โดยบุคคลที่มีความริษยาและความตระหนี่จะไม่ได้ร

๑๒๒ ยักษ์ทั้งหลายย่อมไม่เล่นกับเหล่าชนผู้รักษา อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๔ ตลอดดิถีที่ ๑๔ ที่ ๑๕ และที่ ๘ แห่งปักษ์ และตลอดปาริหาริยปักษ์ ผู้ ประพฤติพรหมจรรย์อยู่ ท่านได้สดับคำของพระ อรหันต์ทั้งหลายดังนี้

บทความนี้เน้นการเตือนใจเกี่ยวกับการทำบาปกรรม โดยอ้างถึงคำสอนของพระอรหันต์ที่ย้ำว่าไม่ควรกระทำบาปไม่ว่าจะอยู่ในที่ใด กำลังทำอยู่หรือไม่ การหลีกหนีจากอันตรายก็ไม่สามารถพ้นจากทุกข์ได้ การปฏิบัติตนให้ถูกต

๑๓๙ สัตว์ผู้กำหนัดแล้วด้วยราคะ ย่อมตกไปสู่ กระแสตัณหา เหมือนแมงมุม ตกไปยังใยที่ตัวทำไว้ เอง ฉะนั้น. ธีรชนทั้งหลาย ตัดกระแสตัณหา แม้นั้นแล้ว เป็นผู้หมดห่วงใย ละเว้นทุกข์ทั้งปวงไป เรื่องบุตรเศรษฐีชื่ออุ

เนื้อหาเกี่ยวกับการตัดกระแสตัณหาเพื่อนำไปสู่ความสงบและการไม่มีทุกข์ ในบทนี้มีการกล่าวถึงบุคคลสำคัญชื่ออุคคเสนและโมคคัลลานะที่มีปัญญาและฤทธิ์มาก พร้อมด้วยการสนับสนุนและการกระตุ้นให้บรรดาสถานที่ชุมนุมขอ

พระนางมหาปชาบดีโคตมี ๑๖๘ พระสารีบุตรเถระ ๑๖๙ ชฎิลพราหมณ์ ๑๖๙ กุหกพราหมณ์ กิสาโคตมี พราหมณ์คนใดคนหนึ่ง ๑๖๙ ๑๗๑ ๑๗๒ อุคคเสน ๑๗๒ พราหมณ์ ๒ คน อักโกสกภารทวาชพราหมณ์ พระสารีบุตรเถระ ๑๗๔ พระอุบลวัณณาเถรี พร

บทความนี้กล่าวถึงเรื่องราวของพระนางมหาปชาบดีโคตมีและพระสารีบุตรเถระซึ่งมีบทบาทสำคัญในพระพุทธศาสนา ได้มีการพูดถึงบุคคลสำคัญอื่นๆ ที่มีส่วนร่วมในประวัติศาสตร์และการเผยแพร่พระธรรม เช่น อุคคเสน อักโกสกภาร

๒๓ เสียแล้ว ยอดเรือนเราก็รื้อเสียแล้ว จิตของเราถึงธรรมปราศจากเครื่องปรุงแล้ว เพราะเราบรรลุธรรมที่สิ้นตัณหาแล้ว เรื่องบุตรเศรษฐีมีทรัพย์มาก อจริตวา พรหมจริย์ อลทฺธา โยพุพเน ธน ชิณฺณโกญจาวฌายนฺติ ขีณมจฺ

บทความนี้สำรวจปรัชญาพรหมจรรย์และการบรรลุธรรมที่ปราศจากเครื่องปรุง โดยยกตัวอย่างบุตรเศรษฐีและการทำธุรกิจที่มีทรัพย์มาก สะท้อนถึงความจริงของการที่คนเขลามักไม่ประพฤติพรหมจรรย์ทำให้ทรัพย์สินไม่ยั่งยืน เหม

๒๘ เจ้าหรือคนอื่นพึงคบเนื้อชื่อว่านิโครธผู้เดียว อย่าเข้าไปคบเนื้อชื่อว่าสาขะ ความตายในสำนัก ของเนื้อชื่อว่านิโครธประเสริฐกว่า ความเป็นอยู่ใน สำนักของเนื้อชื่อว่าสาขะนั้น จะประเสริฐอะไร อตฺตา หิ อตฺตโ

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการเป็นที่พึ่งของตนเอง โดยยกตัวอย่างการคบคนและการฝึกตน เช่น นิโครธที่เหนือกว่าการคบกับสาขะ และอภิปรายถึงผลของบาปที่เกิดจากการกระทำของตนเอง ซึ่งชี้ให้เห็นถึงการมีปัญญาในการตัดส

៣២ เรื่องภิกษุหนุ่ม หีนํ ธมฺนํ น เสเวยฺย ปมาเทน น ส่วเส มิจฉาทิฏฐิ น เสเวยฺย น สิยา โลกวฑฺฒโนติ บุคคลไม่พึงเสพธรรมอันเลว ไม่พึงอยู่ร่วมด้วย ความประมาท ไม่พึงเสพความเห็นผิด ไม่พึงเป็น คนรกโลก. เรื่องพร

เนื้อหาเกี่ยวกับการไม่ประมาทในธรรม อันถือว่าเป็นแนวทางให้ผู้คนประพฤติธรรมให้สุจริต ผู้มีการปฏิบัติดี ย่อมมีความสุข ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า หลีกเลี่ยงการเสพความเห็นผิด และอยู่ร่วมกับสิ่งที่ดีเพื่อส่งเสร

៣៤ ก็คนเจ้าราคะ พึงมีรอยเท้ากระหย่ง (เว้ากลาง) คนเจ้าโทสะ ย่อมมีรอยเท้าอันสั้นบีบ (หนักส้น) คนเจ้าโมหะ ย่อมมีรอยเท้าจิกลง (หนักทางปลาย เท้า) คนมีกิเลสเครื่องมุงบังอันเปิดแล้ว มีรอย เท้าเช่นนี้ นี้. ยส

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับรอยเท้าของคนที่มีอารมณ์ต่างๆ เช่น ราคะ โทสะ และโมหะ รวมถึงการชนะกิเลสจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ไม่กลับไปหากิเลสอีก ไม่ว่าในรูปแบบใดในโลก ยกตัวอย่างการจัดการกับกิเลสเช่น รา

เช่นนั้นเหล่านั้น ผู้นิพพานแล้ว ไม่มีภัยแต่ที่ไหนๆ ด้วยการนับแม้วิธีไรๆ ก็ตามว่าบุญนี้ มีประมาณ เท่านี้. ติฏฐนฺเต นิพฺพุเต จาปิ สเม จิตฺเต สม์ ผล เจโตปสาทเหตุมห สตฺตา คจฺฉนฺติ สุคฺคตินฺติ เมื่อพระสัมพ

เนื้อหานี้นำเสนอเกี่ยวกับนิพพานและความหมายของจิตใจที่เสมอกันซึ่งส่งผลต่อเส้นทางไปสู่นิพพานและสุคติ โดยมีการระบุถึงการระงับความทะเลาะและการอยู่ร่วมกันอย่างสันติในหมู่พระญาติ และการให้ความสำคัญกับความเล

๘๔ เรื่องเมณฑกเศรษฐี อตฺตโน ปน ททท โอปนาติ ยถา กุส สุทสฺสํ วชฺชมญฺเญสํ ปเรส หิ โส วชฺชานิ อตฺตโน ปน ฉาเทติ กลึว กิตวา สโฐติ. โทษของบุคคลอื่นเห็นได้ง่าย ฝ่ายโทษของตนเห็น ได้ยาก เพราะว่า บุคคลนั้น ย่อมโ

บทความนี้ว่าด้วยการมองเห็นโทษของบุคคลอื่นง่ายกว่าการเห็นโทษของตนเอง เรามักจะมองเห็นโทษของผู้อื่นราวกับเป็นการโปรยแกลบ ในขณะที่เราเองกลับปกปิดข้อผิดพลาดของเรา ที่อาจส่งผลเสียต่อชีวิตของเรา ผู้ที่มุ่งมั