EP.498 นักสร้างบารมี

ผู้ส่งเคสท่านนี้ได้เริ่มทำบุญกับวัดพระธรรมกายตั้งแต่ยังไม่เคยรู้จักวัดเลย ในสมัยนั้น ท่านอยู่ไกลจากวัดมาก โดยวัดอยู่ที่ปทุมธานี คลองสาม ท่านนึกไม่ออกเลยว่าจะมาวัดได้อย่างไร เพราะรู้สึกว่าไกลมาก แต่ก็มีเพื่อนและลูกค้ามาบอกบุญให้ซื้อที่ดินถวายวัด ท่านเริ่มทำบุญโดยซื้อที่ดิน 5 ตารางวาให้กับพ่อ แม่ และลูก 3 คน รวม 5 คน ท่านก็ทำบุญเพิ่มเรื่อยๆ ทั้งที่ไม่เคยมาวัดเลย ท่านทำบุญซื้อที่ดินบ่อยมากในสมัยนั้น เพราะมีคนมาบอกบุญมาก ส่วนมากจะเป็นเพื่อนๆ ท่านไม่เคยบ่นเลยที่ถูกชวนทำบุญ ท่านมารู้จักวัดประมาณปี พ.ศ. 2527-2528 ครั้งแรกที่มาวัด ท่านตั้งใจจะนำผ้าไตรมาถวายด้วยตัวเองเพื่อจะได้เห็นวัด การเดินทางครั้งแรกเป็นไปด้วยความยากลำบาก รถติดมาก สามีท่านบ่นตลอดทางแต่ก็กลับรถไม่ได้จนกระทั่งมาถึงวัด มาถึงวัดด้วยความหงุดหงิดและต้องการรีบกลับ หลังจากการเดินทางครั้งแรก ท่านกับครอบครัวจะมาวัดปีละ 2-3 ครั้งในวันสำคัญทางศาสนา เพื่อส่งปัจจัยและรับใบอนุโมทนากลับเท่านั้น ไม่ได้อยู่ร่วมพิธีหรือนั่งธรรมะ ท่านมีโอกาสมาวัดบ่อยขึ้นในช่วงหล่อรูปเหมือนหลวงปู่สดด้วยทองคำ เมื่อพระพี่เลี้ยงชวนสามีรับเป็นประธานกอง 1 กก. ซึ่งสามีท่านปฏิเสธในทีแรก แต่ก็รับไว้และในที่สุดก็ทำได้สำเร็จและชวนคนอื่นทำได้เกิน 1 กก. หลัง จากนั้นบุญส่งผลให เงินทองไหลมาเทมา ครอบครัวเกิดปีติใจและชวนเพื่อนมาวัดมากขึ้น เมื่อมีการสร้างมหาธรรมกายเจดีย์และองค์พระธรรมกายประจำตัว ท่านก็คิดว่ามีบุญให้ทำต่อเนื่อง เมื่อขึ้นสวนบัว ท่านลังเลที่จะปวารณาองค์พระเพราะกลัวทำไม่ได้ แต่เห็นคนอื่นทำจำนวนมากจึงปวารณา 30 องค์ในตอนแรก และก็ทำสำเร็จง่ายดายจึงปวารณาเพิ่มอีก 30 องค์ ด้วยความปีติ ท่านก็ทำหน้าที่ผู้นำบุญอย่างไม่เหนื่อย บุญส่งผลให้ได้สมบัติหลายทาง ทำให้ได้เป็นประธานรองสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ สร้างเสาเข็ม และบอกบุญสร้างองค์พระทั้งบนโดม ภายนอก และแกนกลาง รวมเป็นพันองค์ ท่านยังทำบุญอื่นๆ ของวัดอย่างต่อเนื่องมา 20 กว่าปี และตั้งใจจะสร้างบุญบูชาธรรม คุณครูไม่ใหญ่ ตลอดไป เพื่อตามติดหมู่คณะจนถึงที่สุดแห่งธรรม ผู้ส่งเคสเคยทำงานฝ่ายขายโฆษณา ต้องขายโฆษณาสินค้าประเภทเหล้า เบียร์ บุหรี่ ซึ่งภายหลังได้เลิกรับโฆษณาสินค้าเหล่านี้มา 2 ปีแล้วหลังจากฟังฝันในฝัน

คุณครูไม่ใหญ่ ได้เริ่มต้นด้วยการกล่าวว่า เคสสตั้ดดี้เป็นเรื่องราวชีวิตจริงที่จะทำให้เราเข้าใจกฎแห่งกรรมชัดเจนขึ้น การเข้าใจกฎแห่งกรรมจะทำให้เกิดความละอายและเกรงกลัวต่อบาป ทำให้โลกอยู่เย็นเป็นสุขและทุกคนมุ่งสู่เป้าหมายชีวิตที่ถูกต้อง ผู้ส่งเคสได้เล่าเรื่องราวชีวิตของท่านที่เริ่มต้นทำบุญกับวัดพระธรรมกายตั้งแต่ยังไม่รู้จักวัด โดยมีเพื่อนและลูกค้ามาบอกบุญให้ซื้อที่ดิน ซึ่งในขณะนั้นท่านอยู่ไกลจากวัดมาก วัดอยู่ที่ปทุมธานี คลองสาม ทำให้ท่านไม่คิดว่าจะมาวัดได้เลย ท่านก็เริ่มทำบุญซื้อที่ดินถวายวัด โดยเริ่มต้นทำบุญให้ครอบครัว 5 คน 5 ตารางวา และก็ทำเพิ่มเรื่อยๆ แม้จะไม่เคยมาวัดก็ตาม

คุณครูไม่ใหญ่ ได้แทรกเรื่องราวการซื้อที่ดินผืนใหญ่ 2,000 กว่าไร่ ซึ่งเดิมนักธุรกิจจะซื้อไปทำสุสานที่ชอบฝังศพ คุณครูไม่ใหญ่ พอทราบข่าวก็ตัดสินใจซื้อที่ผืนนี้ ท่านยืนอยู่คันคูท้ายวัดกับหลวงพ่อทัตตะและทีมงานรุ่นแรก ชี้มือบอกว่าต่อไปจะมีที่จากหน้าอำเภอถึงต้นสน แต่พอหันมาก็เหลืออยู่คนเดียว คนอื่นๆ เดินลงคันคูไปหมดเพราะคิดว่าแค่ 196 ไร่ก็เหนื่อยแล้ว จะเอาตรงนี้อีกแล้วจะหาเงินที่ไหนซื้อ คุณครูไม่ใหญ่ เข้าใจว่าทุกคนไปตั้งหลัก ท่านรำพึงอยู่คนเดียวว่าไม่มีเงินแต่ก็อยากทำ เพื่อไม่ให้ที่ดินเป็นสุสานและให้เกิดประโยชน์ต่องานพระพุทธศาสนา ท่านซื้อมาและอธิษฐานจิตให้ผู้ที่เคยร่วมบุญมาได้มาสร้างบุญซื้อที่ผืนนี้ด้วยกัน

ผู้ส่งเคสเล่าต่อว่า ท่านจะทำบุญซื้อที่ดินทุกครั้งที่มีคนมาบอก ไม่ว่าจะผ้าป่าหรือกฐิน บางครั้งก็มีคนมาบอกบุญชนกัน แต่ท่านก็เต็มใจทำทุกครั้งตามกำลัง ท่านเริ่มชวนคนอื่นทำบุญด้วย ทำให้ทำบุญได้มากขึ้น ท่านทำบุญซื้อที่ดินบ่อยมากในสมัยนั้น ท่านมารู้จักวัดประมาณปี 2527-2528 โดยตั้งใจมาถวายผ้าไตรเองเพื่อดูวัด ครั้งแรกที่มา รถติดมากในบางขัน สามีท่านบ่นตลอดทาง มาถึงวัดก็หงุดหงิด อยากรีบถวายปัจจัยแล้วกลับ กลับก็ยังติดอีก

หลังจากลูกชายบวชสามเณร สามีท่านก็ได้มีโอกาสเข้าวัดบ้างแต่ก็แค่ครั้งสองครั้ง จนกระทั่งครอบครัวมาวัดปีละ 2-3 ครั้งในวันสำคัญ คือ วันมาฆบูชา วิสาขบูชา และกฐิน มาติดต่อกันหลายปี เวลามาวัดก็มาเพื่อส่งปัจจัยและรับใบอนุโมทนาบัตรกลับ ไม่ได้อยู่ร่วมพิธีภาคบ่ายหรือนั่งธรรมะ

ผู้ส่งเคสมีโอกาสมาวัดบ่อยขึ้นในช่วงก่อนเททองหล่อรูปเหมือนหลวงปู่สดทองคำ พระพี่เลี้ยงรุ่นเณร 14 ได้โทรมาให้สามีรับเป็นประธานกอง 1 กก. สามีปฏิเสธทันทีแต่หลวงพี่บอกให้รับไว้ก่อนเดี๋ยวก็ทำได้เอง สามีแซวว่าถ้าทำไม่ถึงตำรวจไม่จับนะ ในที่สุดครอบครัวผู้ส่งเคสก็ทำถึงและทำได้สำเร็จเกิน 1 กก. หลัง จากนั้นบุญส่งผลอัศจรรย์ให้เงินทองไหลมาเทมาอย่างไม่น่าเชื่อ ช่วงนั้นครอบครัวปีติมาก ชวนเพื่อนมาร่วมบุญถวายปัจจัยทองคำด้วยตนเองกับ คุณครูไม่ใหญ่ ทำให้มาวัดบ่อยขึ้น

คุณครูไม่ใหญ่ ก็บอกว่าจะสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ และสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวองค์ละหมื่นบาท ผู้ส่งเคสคิดว่ามีการสร้างบารมีต่อเนื่องไม่มีว่างเว้น เมื่อขึ้นสวนบัวครั้งแรกกับลูกสาวคนเล็ก ในวันสุดท้ายก่อนกลับมีการปวารณาสร้างองค์พระ ผู้ส่งเคสไม่กล้าส่งใบปวารณา กลัวทำไม่ได้ แต่เห็นคนอื่นปวารณาจำนวนมาก ตั้งแต่ 30 องค์ถึง 3,000 องค์ จึงอยู่เฉยไม่ได้ เลยเขียนปวารณา 30 องค์ และให้ลูกสาวส่งให้พระอาจารย์ ลงมาก็ช่วยกันทั้งครอบครัวบอกบุญและทอยอยบุญสร้างองค์พระ ภายในไม่ทันไรก็เต็ม 30 องค์ ดีใจมากที่ทำได้ง่าย จึงปวารณาเพิ่มอีก 30 องค์ และก็ทำได้

ครอบครัวปีติใจมากและทำหน้าที่ผู้นำบุญอย่างไม่เหนื่อย ผลบุญส่งให้ได้สมบัติหลายทาง ทำให้ครอบครัวได้เป็นประธานรองสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ สร้างเสาเข็ม และบอกบุญองค์พระ รวมแล้วทั้งองค์พระบนโดม ภายนอก และแกนกลาง เป็นพันองค์ ท่านยังทำบุญอื่นๆ ต่อเนื่องมา 20 กว่าปี และจะสร้างบุญบูชาธรรม คุณครูไม่ใหญ่ ตลอดไป เพื่อตามติดหมู่คณะไปจนถึงที่สุดแห่งธรรม

จากนั้น ผู้ส่งเคสได้เล่าเรื่องราวของบุคคลในครอบครัว เริ่มจากคุณพ่อของท่าน ท่านไม่ค่อยทำบุญเพราะไม่ค่อยเชื่อเรื่องบุญ แต่ก็เป็นคนมีเมตตาใจดี เวลาลูกทำบุญก็เอาปัจจัย ผ้าไตร ชุดสังฆทานให้ ท่านก็จบ แต่ไม่ค่อยอธิษฐาน ท่านเคยมาวัดตอนหลานชายบวชเณร กลับไปเล่าว่านั่งสมาธิไม่ได้ นั่งคิดถึงหนี้สิน แต่พอวันจันทร์ ลูกหนี้ที่ค้างมาหลายปีก็โทรมาจะใช้หนี้โดยจะยกที่ดินให้ คุณพ่อไม่เอาเพราะมูลค่ามากกว่าหนี้ ท่านว่าแปลกที่นั่งสมาธิแล้วนึกถึงลูกหนี้ กลับมาลูกหนี้ก็โทรมาจะใช้หนี้ ท่านดีใจ แต่ถึงอย่างไรก็ไม่มาวัดอีก ก่อนเสียชีวิต คุณพ่อเป็นโรคถุงลมโป่งพองเพราะสูบบุหรี่ เสียชีวิตอายุ 75 ปี

คุณแม่ของผู้ส่งเคส ไม่ค่อยชอบทำบุญ แต่หลังพ่อเสีย ตอนเช้าท่านก็ใส่บาตรกับลูกหลาน แม่เสียชีวิตอายุ 83 ปี เพราะเป็นเนื้อ งอกในตับ ทั้งพ่อและแม่ผู้ส่งเคสไม่ค่อยชอบทำบุญทั้งคู่

คุณพ่อสามีผู้ส่งเคส เคยมาวัดพระธรรมกาย วัดปากน้ำ วัดสาขา กับครอบครัวเป็นประจำ เคยบวชอุบาสกแก้ว ท่านมีองค์พระที่เจดีย์หลายองค์ แม้ไม่มีรายได้ตนเอง ได้เงินจากลูกให้แต่ละเดือน แต่ท่านจะร่วมบุญและอนุโมทนาด้วยความตั้งใจและปีติ ท่านบอกว่า "ดีแล้วลูก ทำไปเถอะ บุญยิ่งทำมากก็ยิ่งได้บุญ" ครั้งสุดท้ายที่มาวัด มาก่อนวันสลายร่างคุณยาย 1 วัน มาดูการเตรียมงาน ไม่นานท่านก็ป่วยเส้นสมองตีบ นอนนิ่งประมาณ 2 ปี เสียชีวิตอายุ 88 ปี แต่ในวันเผาศพ เกิดตะวันแก้วระหว่างหลังคาโบสถ์กับเมรุ พระอาทิตย์กำลังตกก็ลอยขึ้นมาเหนือบสถ์ 15 นาที ให้ครอบครัวและกัลยาณมิตรเห็น

คุณแม่สามีผู้ส่งเคส ทำงานโรงงานยาสูบจนเกษียณ เสียชีวิตอายุ 74 ปี ด้วยเบาหวาน หัวใจ ความดัน

จากเรื่องราวทั้งหมด ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามเรียนถาม คุณครูไม่ใหญ่ ดังต่อไปนี้