EP.533 ปิดตลาดปล้นร้านทอง ถีบท้องทารก เพราะเธอสู้

ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องราวชีวิตของตนเองว่า ได้มีโอกาสเข้ามาวัดพระธรรมกายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529 ในวันแรกที่เหยียบแผ่นดินวัดก็ได้ยินเสียงดังจากกลางท้องว่า "เจอแล้ว นี่แหละ หามาตั้งนาน เจอแล้ว ใช่เลย" เสียงนี้ทำให้ผู้ส่งเคสดีใจมาก รู้สึกเหมือนได้มายังสถานที่ที่คุ้นเคย พบเจอคนไหนก็รู้สึกคุ้นตาคุ้นใจไปหมด ผู้ส่งเคสได้ร่วมสร้างบุญใหญ่หลายอย่าง ทั้งซื้อที่ดิน 2,000 ไร่ สร้างสาวมหาธรรมกายเจดีย์ สภาธรรมกายสากล มหาวิหารพระมงคลเทพมุนี และที่ปลื้มใจที่สุดคือได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวและชักชวนคนอื่นร่วมสร้างด้วยรวมได้ 226 องค์ ยังได้สร้างลานธรรม 100 กว่าแผ่น และเป็นประธานกฐินร่วมกับพี่น้อง และทำบุญทุกบุญ ปัจจุบันผู้ส่งเคสช่วยงานอยู่ที่วัด เป็นสมาชิกศรัทธาวาสแบบจาคะ คือรับแต่บุญแต่ไม่รับปัจจัยมา 3 ปีแล้ว

เรื่องราวเริ่มต้นที่ครอบครัวของผู้ส่งเคสในจังหวัดสิงห์บุรี เตี่ย (คุณพ่อ) ของผู้ส่งเคสเปิดร้านขายทอง ครอบครัวนี้ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ร้ายถึงสองครั้ง ครั้งแรกเกิดขึ้นในยุคของโจรชื่อดังคือ โจรมเหศวร โดยมีลูกน้องชื่อเสือกุหลาบ ได้ทำการปิดตลาดเพื่อปล้นร้านทองของเตี่ยโดยเฉพาะ โจรพร้อมอาวุธปืนบุกเข้ามาในร้าน ใช้ด้ามปืนตีศีรษะของเตี่ย ใช้ปืนยิงถูกที่แขนข้างซ้ายของหลานสาวของแม่ (ซึ่งก็คือผู้ส่งเคสเองในวัยเด็ก) และยังใช้เท้าถีบที่ท้องของแม่ซึ่งกำลังตั้งครรภ์แก่ คุณครูไม่ใหญ่ยืนยันว่าโจรเองยังยืนยันว่าทารกในท้อง (ซึ่งก็คือผู้ส่งเคส) ทั้งเก่งและดี โจรได้ทุบตู้และกวาดเอาทองคำไปจำนวนมาก เหตุการณ์ครั้งนั้นนับว่าโชคดีที่ทุกคนปลอดภัย เตี่ยมีอาการมึนศีรษะ หลานสาวแม่รักษาแผลที่แขนหายได้ ส่วนแม่เมื่อถึงเวลาคลอด ปรากฏว่าทารก (ผู้ส่งเคส) คลอด1_ยาก ไม่เอาศีรษะออกมาก่อนแต่กลับเอา2_มือออกมาก่อน คุณครูไม่ใหญ่ตั้งคำถามว่าทารกคงเอา3_มือออกมาขออะไร แต่ผู้ส่งเคสตอบว่าคงเอา4_มือออกมาให้ เพียงแต่ยังไม่มีของ ท้ายที่สุดทั้งแม่และลูกก็ปลอดภัย และทารกนั้นคือตัวผู้ส่งเคสเองที่ถูกโจรยืนยัน

ต่อมาในครั้งที่สอง แม่ของผู้ส่งเคสอยู่ร้านทองกับพี่ชายคนโต ครั้งนี้ร้านได้ขยายกิจการ มีของขายมากขึ้นหลายอย่าง เช่น ผ้าไตร ที่นอน มีพวก 18 มงกุฎ ทำทีมาซื้อของ ดูของในร้าน พอเผลอ ขโมยก็เอาทองไปได้ถึง 80 บาท แม้เตี่ยจะมีฐานะพอสมควรจากการเปิดร้านทองและค้าขาย แต่เตี่ยก็มีโรคมาก เรียกว่ารวยแต่ป่วย เตี่ยเป็นสมองฝ่อ ถูกผ่าตัดก้อนเนื้อที่ปอด และถูกตัดปอดทิ้งไป 1 ข้าง สาเหตุเพราะเตี่ยสูบบุหรี่ตั้งแต่อายุ 12 ปี เป็นเวลา 46 ปี จนถึงอายุ 58 ปี เมื่อผู้ส่งเคสเปิดบ้านกัลยาณมิตร เตี่ยก็ได้มีโอกาสสวดมนต์ นั่งสมาธิ สร้างพระธรรมกายประจำตัวทั้งภายนอก ภายใน บนโดม และแกนกลาง รวม 8 องค์ สร้างมหาวิหารหลวงปู่ สร้างลานธรรมมหาธรรมกายเจดีย์ และทำบุญทุกบุญ ต่อมาเตี่ยเข้าโรงพยาบาลอีกครั้งด้วยโรคทางเดินปัสสาวะอักเสบและติดเชื้อ อยู่ห้อง ICU ได้ 28 วัน ก็จากไป เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 รวมอายุได้ 78 ปี

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญมาตลอดชีวิต ผู้ส่งเคสโตมาก็เห็นแม่สวดมนต์ทำวัตรเช้าเย็น ใส่บาตรพระทุกวัน เป็นกรรมการวัดใกล้บ้าน เป็นโยมอุปัฏฐากทรงปิ่นโตถวายพระเป็นประจำ คุณแม่ได้ไปปฏิบัติธรรมหลายแห่ง เช่น ดาวสุเทพ สวนพนาวัฒน์ สวนบัว และปัจจุบันคุณแม่นั่งสมาธิเห็นองค์พระด้วย ครั้งหนึ่งคุณแม่นั่งสมาธิแล้วเห็นคนที่เสียชีวิตไปแล้ว 3 คน คือ เตี่ย อาโก และอาม่า เห็นว่าทั้ง 3 คนอาศัยอยู่ด้วยกันที่บ้านเดิมของเตี่ยที่อำเภอพระประแดง คุณแม่เห็นดังนั้นจึงชวนลูกๆ สร้างพระธรรมกายประจำตัวถึง 40 องค์ให้ตัวเองและหมู่ญาติทั้งที่มีชีวิตและเสียชีวิตไปแล้ว อีกครั้งหนึ่งคุณแม่ฝันว่ามีสาวๆ 4 นาง อายุ 15-16 ปี มาบอกว่าเขาให้มารับ แต่คุณแม่ตอบว่า "ไปบอกเขาเถอะ ฉันยังไม่ไป ฉันยังทำบุญไม่พอ" แล้วสาวๆ ทั้ง 4 ก็กลับไป ปัจจุบันคุณแม่ยังมีชีวิตอยู่ อายุได้ 79 ปี

หลานสาวของคุณแม่ (ผู้ที่ถูกยิงแขนตอนเด็ก) ได้มาอยู่กับคุณแม่ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ จนปัจจุบัน จึงได้อยู่ช่วยงานในร้านทองตอนถูกปล้นและถูกยิงที่แขน ตอนที่มหาธรรมกายเจดีย์เริ่มสร้าง ผู้ส่งเคสได้บอกบุญหลานสาว คุณแม่ก็ได้ร่วมสร้างพระธรรมกายประจำตัวด้วย แต่หลานสาวทำแบบไม่เต็มใจ รู้สึกเหมือนถูกบังคับ เพราะปัจจัยน้อยจึงออกเงินเองครึ่งหนึ่งและแม่ (ของคุณแม่) ออกให้อีกครึ่งหนึ่ง หลังจากสร้างพระไปแล้ว เดือนตุลาคม พ.ศ. 2541 หลานสาวเป็นแผลเหมือนถูกยุงกัด คันเลยเกา เกาจนเป็นแผลใหญ่ เหวอะหวะ แผลเน่าจนติดเชื้อเข้าเส้นเลือด และลุกลามไปทั่ว ต้องเข้าโรงพยาบาลเพื่อถ่ายเลือดถึง 36 กระปุก ต้องผ่าตัดเนื้อบริเวณที่เน่า อาการหนักถึงขนาดเป็นตายเท่ากัน หมอบอกโอกาสรอด 50% คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าถ้าหมอบอกอย่างนี้แปลว่าหมอหมดทางแล้ว ให้เตรียมเข้าวัด ไม่ใช่ไปเป็นสมภาร แต่ไปให้พระสวด อยู่โรงพยาบาลถึง 1 เดือน ป่วยจนนึกอะไรไม่ออก แต่บุญช่วย ขณะที่กำลังถูกเข็นเข้าห้องผ่าตัด เธอได้เห็นภาพองค์พระธรรมกายประจำตัวสีขาวสว่างโล่ง ขนาดหน้าตักประมาณ 9 นิ้ว ปรากฏขึ้นที่ข้างฝาห้องผ่าตัด เห็นเต็มตาอยู่สักพัก ดีใจมาก นึกในใจว่าเรารอดตายแล้ว ได้อธิษฐานว่าเมื่อหายป่วยแล้วจะมาสร้างพระธรรมกายประจำตัวอีก 1 องค์ แล้วก็รอดตายจริงๆ ได้มาสร้างพระสมปรารถนา ปัจจุบันอายุได้ 65 ปี เป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาแล้ว คุณครูไม่ใหญ่เสริมว่าหมอบอก 50% แต่พระมาช่วยอีก 50% เป็น 100%

พี่สาวคนโตของผู้ส่งเคสเป็นภรรยาคนที่ 2 ของพี่เขย ถูกพี่เขยซึ่งเป็นคนปากจัด ด่าว่ารุนแรง พูดคำหยาบ ทำให้พี่สาวกลายเป็นโรคประสาท นอนไม่หลับ ต้องกินยานอนหลับวันละ 10-30 เม็ด เป็นเวลาหลายปี ปัจจุบันอายุ 58 ปี ติดจานดาวธรรม ได้สวดมนต์นั่งสมาธิกับดาวธรรมทุกวัน ทำให้สุขภาพจิตดีขึ้น มีความสุขมากขึ้น และพูดคุยกับพี่เขยด้วยปิยวาจา ทำให้บรรยากาศในบ้านดีขึ้น พี่สาวได้ทำบุญกฐิน 48 และบุญเสาแก้วเร็วๆ นี้ อยู่ๆ พี่สาวก็มีอาการมือชา เท้าชา ปากชา ต้องเข้าโรงพยาบาลรักษาอยู่ 3 วัน จึงกลับมาบ้าน หมอบอกว่าเลือดไปเลี้ยงสมองไม่พอ โชคดีที่ไม่เป็นอัมพาต พี่สาวคิดว่าไม่เป็นอัมพาตเพราะบุญช่วยเอาไว้

พี่ชายคนที่ 5 ของผู้ส่งเคสเสียชีวิตตั้งแต่อายุ 18 ปี ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ เมื่อปี พ.ศ. 2517 ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 ได้มาเข้าสิงร่างคุณยาย ตอนนั้นคุณยายอายุได้ 81 ปี อยู่ๆ คุณยายก็มีอาการพูดเสียงเบาๆ ไม่สบตา เรียกหลานสาวตัวเองว่า "เจ้" เหมือนที่พี่ชายคนนี้เรียก เมื่อพี่ชายออกแล้ว คุณยายก็บอกว่าก่อนหน้านั้นเห็นพี่ชายคนนี้เดินผ่านมา แล้วยายก็ไม่รู้เรื่องแล้ว คุณยายชอบทำบุญ ขยัน ซื่อสัตย์ ใส่บาตรพระตลอดชีวิต เสียชีวิตด้วยโรคชรา รวมอายุได้ 92 ปี

ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามมากมายเกี่ยวกับเหตุการณ์และอาการเจ็บป่วยต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับตนเองและสมาชิกในครอบครัว