EP.557 ข้ามท่าน้ำหนีผี

ผู้ส่งเคสเป็นลูกศิษย์ของคุณครูไม่ใหญ่ ที่ได้พบกัลยาณมิตรชักชวนให้นั่งสมาธิที่บ้านซึ่งเปิดเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมในปี 2539 หลังจากที่ตัวผู้ส่งเคสและสามีถูกให้ออกจากงานในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน หลังจากได้ฟังธรรมและปฏิบัติธรรมแล้วก็มีความสุขสบายใจและมีใจในบุญมากขึ้น ผู้ส่งเคสและสามีพร้อมลูกๆ ได้ร่วมกันสร้างพระธรรมกายทั้งบนโดมแกนกลาง ภายนอก ภายในมหาธรรมกายเจดีย์ และชวนญาติสร้างด้วย รวมแล้ว 20 องค์ และยังได้เชิญชวนผู้มีบุญมาร่วมสร้างพระได้อีกประมาณ 20 องค์ ผู้ส่งเคสและสามีได้สร้างบารมีมากับหมู่คณะ โดยเป็นกองเสบียงมาโดยตลอด โดยเฉพาะพุทธันดรที่ผ่านมาก็มีฐานะดีมากและได้ทำบุญ แต่ไม่ได้อธิษฐานล้อมกรอบ จึงทำให้มาถึงหมู่คณะช้า แม้จะมีชีวิตที่ต้องประสบปัญหาเรื่องงานและการเงินอยู่บ้าง ผู้ส่งเคสก็ยังคงตั้งใจทำบุญ

เรื่องราวเริ่มต้นจากแม่สามีของผู้ส่งเคส ซึ่งมีหน้าที่ไปลงข้าวสัตว์เพื่อเอาสีไปทาทำเครื่องหมายที่ตัวหมู ส่องให้เพชฌฆาตนำไปฆ่าและชำแหละ เป็นเวลาถึง 20 ปี คล้ายเป็นผู้พิพากษาตัวนี้ๆ สามีของผู้ส่งเคส (เตี่ย) จะขับรถนำหมูที่ฆ่าชำแหละแล้วไปส่งยังแผงขายหมูในตลาด โดยมีแม่สามีเป็นคนขาย เตี่ยมีหน้าที่จัดส่งเนื้อหมูให้ร้านค้าเป็นประจำทุกวัน และเมื่อถึงวันตรวจเจทุกปี เตี่ยก็ต้องมีหน้าที่เชือดคอไก่ที่ญาติจะนำมาให้เป็นประจำอีกด้วย จนกระทั่งปี 2522 ทางบ้านสามีจึงให้เตี่ยมาดูแลหอพักที่ครอบครัวสร้างไว้ให้นักศึกษาเช่า ทำให้เตี่ยไม่ต้องส่งเนื้อหมูและไม่ต้องเชือดคอไก่อีกเลย

ในปี 2534 แม่สามีปวยกะทันหัน เข้าโรงพยาบาล ในคืนก่อนเสียชีวิตมีอาการตัวสั่น ชักกระตุกอย่างแรง มีเหงื่อออกท่วมตัว ผ้าปูที่นอนเปียกแฉะหมด วันรุ่งขึ้นก็เสียชีวิต อายุ 67 ปี

ต่อมา หลังจากแม่สามีเสียชีวิตแล้ว ลูกๆ ก็ให้เตี่ยเลิกทำงานและทำบุญในวันเทศกาลต่างๆ เตี่ยป่วยเป็นโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ ต้องผ่าตัดและเจาะช่องท้องให้ลำไส้โผล่ออกมาใช้ถุงรองรับอุจจาระ ในช่วงปีสุดท้ายก่อนเสียชีวิต พี่สาวคนรองของสามีได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวให้เตี่ยและแม่ และนำรูปองค์พระมาให้เตี่ยดู ช่วงหนึ่งเดือนก่อนเสียชีวิต เตี่ยได้รับการผ่าตัดอีกครั้ง แต่แผลไม่ยอมประสานและร้องด้วยความเจ็บปวดมาก วันหนึ่งเตี่ยพูดกับพี่สาวคนรองว่า เห็นพระองค์ใหญ่สีเหลืองอร่าม สวยงามมาก พี่สาวบอกให้ไหว้ หลังจากนั้น 2 วัน เตี่ยก็เสียชีวิต อายุ 76 ปี

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนจีนมาตั้งตัวที่เมืองไทย วัยหนุ่มสูบบุหรี่ ดื่มเหล้าบ้าง เป็นคนใจดีมีเพื่อนมาก อายุ 70 ปี ป่วยเป็นโรคมะเร็งลำไส้ ต้องตัดส่วนปลายลำไส้ออกและใช้ถุงรองรับอุจจาระที่หน้าท้องเหมือนเตี่ยของสามี เมื่อคุณพ่อเสียชีวิตแล้ว คุณแม่โทรแจ้งญาติที่เมืองจีน ญาติตกใจมาก เล่าว่าไปเห็นคุณพ่อของผู้ส่งเคสมายืนที่หน้าบ้าน เข้าไปในบ้านแต่ตามเข้าไปไม่เห็น ท่านเสียชีวิตอายุ 76 ปี

ก่อนแต่งงาน สามีของผู้ส่งเคสชอบเที่ยวเตร่ สูบบุหรี่จัดมาก แต่ขณะที่ผู้ส่งเคสตั้งท้องคนแรก สามีก็หักดิบเลิกสูบบุหรี่เลย สามีทำงานมีเงินเดือนดีมาตลอด จนปี 2539 ผู้ส่งเคสและสามีถูกให้ออกจากงานใกล้เคียงกัน ในช่วงนั้นเองผู้ส่งเคสได้พบกัลยาณมิตรและเริ่มเข้าวัด ปี 2543 สามียังไม่มีงานประจำ แต่รับเป็นเจ้าภาพสร้างสุขพิมาน (ห้องน้ำ) ได้อธิษฐานจิตขอหลวงปู่ช่วยได้งานทำ ก็ได้งานเงินเดือนสูงสมใจ แต่ทำได้ 1 ปี ก็ถูกเลิกจ้างอีก เพราะบริษัทถูกซื้อกิจการไป ปี 2543 ผู้ส่งเคสรับเป็นประธานกองกฐินพระราชทาน ก็มีงานพิเศษเข้ามาอีก ทำอยู่ 2 เดือนสามารถปิดกองได้ สามีไม่มีงานประจำแต่มีกิจการหอพักเล็กๆ มีรายได้บ้าง แต่ก็ต้องผ่อนส่งหนี้ธนาคาร ทำให้ลำบาก บางครั้งผู้ส่งเคสก็ท้อใจ บ่นว่าทำไมชีวิตถึงแย่ลง ทั้งที่ทำบุญมาตลอด สามีบอกให้ทำใจ ใจเย็นๆ แล้วทุกอย่างจะดีเอง อย่าท้อใจในบุญ

วันที่ 29 กรกฎาคม ปี 2546 สามีผู้ส่งเคสไม่สบาย มีไข้สูงต่อเนื่อง ไปโรงพยาบาล ตรวจเลือดไม่พบอะไรผิดปกติ หมอให้ยากลับบ้าน คืนนั้นไข้ยังสูง วันรุ่งขึ้นไปโรงพยาบาลอีกครั้ง หมอให้นอนโรงพยาบาล เจาะเลือดตรวจอีกหลายครั้งก็ไม่พบอะไร เย็นวันนั้น สามีเกือบไม่ได้สติ หมอตรวจสมองพบว่าสมองบวม สามีนอนหลับไม่ได้สติเกือบตลอด ละเมอพูดออกมาบ้าง เวลากินข้าวปลุกได้ 2-3 คำก็หลับต่อ ต้องให้น้ำเกลือ ผู้ส่งเคสต้องนั่งเฝ้า คอยจับมือสามีไว้ไม่ให้ยกไปมาขณะละเมอ เพราะเลือดจะไหลย้อนเข้าสายน้ำเกลือ

ผู้ส่งเคสเปลี่ยนวิธี มาสวดบทสรรเสริญมหาปูชนียาจารย์ทั้งสอง และพูดเรื่องบุญที่เคยทำมาตั้งแต่เข้าวัดพระธรรมกายให้สามีฟัง อาการละเมอและยกมือหยุดลง เหมือนนอนฟังนิ่งๆ ทั้งที่ดูเหมือนหลับไม่ได้สติ เป็นอยู่ 7 วัน หมอคาดว่าวัณโรคขึ้นสมอง มีน้องผู้ประสานงานมาเยี่ยมนำซีดีคำเทศนาหลวงพ่อมาให้ บอกให้เปิดไว้เพื่อคุมบุญ ผลตรวจออกมาไม่ใช่ ไม่ใช่วัณโรค แต่เป็นไวรัสขึ้นสมอง หมอสั่งยาฆ่าไวรัส เช้ามืดวันต่อมา สามีตื่นขึ้นมาเรียกผู้ส่งเคส และทำท่าจะลุกจากเตียงได้ สามีบอกว่าเหมือนหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาเท่านั้น อาการดีขึ้นเรื่อยๆ คุณครูไม่ใหญ่บอกว่าแค่ฟังซีดีธรรมะ คนที่หนักในบุญ พอฟังธรรมะใจมีปิติ เบิกบาน ก็จะไปเบียดไล่ทุกขเวทนาได้

ช่วงพักฟื้น สามีบอกว่ารูปผมไม่ได้เลย เหมือนมีเข็มมาแทงพันเล่มที่ศีรษะ รู้สึกปวด ปัสสาวะไม่ออก แม้เข้าห้องน้ำ ซึ่งผิดธรรมชาติมาก หลังจากอยู่โรงพยาบาล 1 เดือน ญาติเอาดวงสามีไปให้ซินแสดู ซินแสบอกว่ามีผู้หญิงสัมภเวสีเกาะอยู่ จะแกล้งสามีจนตาย ทำให้ปัสสาวะไม่ออก มีวิธีแก้คือต้องข้ามแม่น้ำให้ได้ 3 ครั้ง โดยไม่ซ้ำท่าน้ำ ในวันเดียวกัน จึงจะหลุดได้ เพราะสัมภเวสีกลัวแม่น้ำและข้ามไม่ได้ ผู้ส่งเคสตัดสินใจออกจากโรงพยาบาล กลับบ้าน และพาสามีไปข้ามแม่น้ำ 3 ครั้งไม่ซ้ำท่าน้ำใน 1 วัน วันรุ่งขึ้น สามีสามารถปัสสาวะได้เอง เป็นอัศจรรย์ อาการดีขึ้นจนหายเลย