EP.573 คนกินน้ำมัน

ผู้ส่งเคสเป็นนักเรียนโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาจากเมืองชิคาโก้ รัฐอิลลินอยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา จบปริญญาตรีด้านภาพยนตร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียใต้ เคยทำงานกับสถานีวิทยุ CBS 2 ปี และเป็นผู้อำนวยการผลิตภาพยนตร์ของ AC ชีวิตในวงการบันเทิงทำให้คุ้นเคยกับการดื่มเหล้า เบียร์ วาย และสูบบุหรี่วันละ 2 ซอง เคยไปสร้างภาพยนตร์ที่สเปน 1 ปี ซึ่งผู้คนดื่มเบียร์และวายเป็นเหมือนน้ำเปล่า ทำให้คุ้นเคยโดยไม่รู้ตัว แม้พื้นฐานเดิมจะไม่ชอบ สิ่งแวดล้อมและน้ำเมาที่ราคาถูกนำพาเข้าสู่วงจรอบายมุข มีความต้องการเลิกอย่างเด็ดขาดและสอนตัวเองว่าไม่ดี เคยเข้าคอร์สเลิกบุหรี่ ประสบการณ์เกือบตายจากการรับประทานอาหารที่ทำจากน้ำมันปิโตรเลียมของพ่อค้าชาวสเปนทำให้สุขภาพย่ำแย่จนเกือบตาย จึงกลับมารักษาตัวที่สหรัฐอเมริกา จากนั้นได้หันหลังให้วงการภาพยนตร์เพราะไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขอีก หันมาทำธุรกิจซื้อขายที่ดิน ได้หุ้นส่วนเป็นเพื่อนผู้หญิงที่ต่อมาเป็นกัลยาณมิตรชวนให้รู้จักวัดพระธรรมกายเมวูด ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ชีวิตดีขึ้น ได้รู้จักการสั่งสมบุญ นั่งสมาธิ และได้ร่วมกับเพื่อนผู้หญิงเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกหาสถานที่ตั้งวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียที่ศูนย์อซูซ่าในปัจจุบัน

เรื่องราวเริ่มต้นที่ ผู้ส่งเคส ได้พา คุณครูไม่ใหญ่ เข้าไปรู้จักชีวิตของบุคคลสำคัญในครอบครัว คุณพ่อ เป็นคนสุขุม รักสงบ ชอบเงียบๆ และอนุรักษ์นิยม สมัยเรียน เก่งระดับหัวกะทิ จบด้านวิศวกรรมไฟฟ้า ทำงานเป็นนักประดิษฐ์คิดค้นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ พัฒนาด้าน Fiber Glass ได้รับคำชื่นชมและประสบความสำเร็จในงานมาก ถูกตามตัวให้เป็นทหาร ตำแหน่งนาวาตรีของกองทัพเรือสหรัฐฯ คุณพ่อต้องทำพิธีสาบานตนว่าจะจงรักภักดีและซื่อสัตย์ต่อประเทศชาติ ซึ่งปฏิเสธไม่ได้ จึงจำต้องทำหน้าที่ประดิษฐ์คิดค้นลูกระเบิด ผลิตดินปืนเพื่อใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งผลงานคงคร่าชีวิตคนไปไม่น้อย คุณพ่อชอบดื่มเบียร์และสูบบุหรี่ ซึ่งเดิมไม่ได้ชอบ ทำให้สุขภาพไม่ค่อยดีนัก ประกอบกับเป็นโรคเบาหวานและปวดตามข้อตลอดเวลา พี่ชายคนโตได้แนะนำยาดีคือให้ดื่มวายเพื่อรักษาโรคปวดต่างๆ ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่เปรียบว่าเหมือนยื่นปืนให้ยิงตัวตายเร็วขึ้น คุณพ่อเชื่อคำแนะนำนั้นจึงหาสุรามาดื่มเพื่อระงับปวด แต่แอลกอฮอล์กลับไม่ช่วยรักษา ซ้ำยังเพิ่มระดับน้ำตาลในเลือด ส่งผลโดยตรงกับเบาหวาน ทำให้อาการทรุดหนัก ระบบร่างกายควบคุมไม่ได้ สูญเสียความทรงจำและการสื่อสาร ทนทุกข์ทรมานกว่า 10 ปี ก่อนเสียชีวิตในวัย 84 ปี คุณครูไม่ใหญ่เตือนว่าการดื่มแอลกอฮอล์เพื่อรักษาโรคคือคิดผิด

ต่อมาถึง คุณแม่ เป็นคนทันสมัย มีความคิดสร้างสรรค์ ชอบงานศิลปะและภาพวาด โดยนิสัยชอบสนุกสนาน ดื่มเหล้าเข้าสังคม ทำตัวเหมือนคนไม่มีภาระ เมื่อ ผู้ส่งเคส เข้าวัด จึงชวนคุณแม่ให้มารู้จักวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ครั้งแรกที่มา คุณแม่ตัดสินใจสร้างองค์พระ 2 องค์ ให้ตัวเองและพี่ชาย ท่านมีความสุขมากที่ได้พบพระสงฆ์ หลายปีต่อมา คุณแม่ล้มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดตีบตัน ต้องเข้าโรงพยาบาล แต่หมอกลับรักษาด้วยยาโรคหัวใจ ซึ่งเป็นสาเหตุให้ท่านเป็นโรค มะเร็งที่ลำคอ จึงหันมารักษาด้วยวิธีธรรมชาติบำบัด กินผักใบเขียว สมุนไพร และวิตามินเพื่อกำจัดเนื้อร้ายอยู่ 6 เดือน แต่ไม่หาย คุณแม่จึงหันมาดื่มวายผสมโซดาเพื่อรักษาโรคนี้แทน ด้วยความเชื่อผิดๆ ว่าแอลกอฮอล์ไม่ทำร้ายร่างกายและเป็นผลดีต่อสุขภาพ คุณครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าแปลกที่ชาวพุทธกลับเห็นดีเห็นงามกับการขยายน้ำเมาสู่สังคม ทั้งที่รู้ว่าเป็นน้ำแห่งความหายนะ ระหว่างรักษา ท่านดื่มวายแดงแบบรวดเดียวหมดแก้ว คิดว่าจะรักษาได้ทันที เมื่อแอลกอฮอล์เข้าร่างกาย ระดับน้ำตาลในเลือดเพิ่มขึ้นเหมือนคุณพ่อ ส่งผลให้น้ำไหลเข้าปอด ขณะนั้นหัวใจก็อ่อนแอเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์อยู่แล้ว ยังต้องขับน้ำออกจากปอดอีก ภายใน 24 ชั่วโมงหลังดื่มวายแก้วนั้น ผู้ส่งเคสต้องนำส่งโรงพยาบาล หมอขับน้ำออก 1.5 ลิตร คุณแม่มีปัญหาระบบหายใจ ต่อสู้กับมันทุกวัน 2 เดือนก่อนเสียชีวิต เดินไม่ได้ เท้าบวมทั้งสองข้าง วันหนึ่งท่านขยั้นขยอให้พามาวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ได้กราบพระอาจารย์และร่วมบุญกฐินปี 2547 1 กอง รวมพระอาจารย์อีก 2 องค์ กลับบ้านเท้าท่านหายบวมเป็นปกติ คุณครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าดื่มน้ำเมาเท้าบวม แต่พอทำบุญหาย พระอาจารย์วัดเมตตามาเยี่ยม มอบภาพคุณยายอาจารย์และซีดีธรรมะ ทำให้คุณแม่ใจสงบลง มักพูดถึงคุณยายอาจารย์ เปิดซีดีนั่งสมาธิและฟังเพลงธรรมะ ผู้ส่งเคสจ้างพยาบาลมาดูแล แต่พยาบาลกลับให้ยาทานเกินขนาด ขโมยเครื่องเพชรและชุดสวยหนีไป คุณครูไม่ใหญ่กล่าวติดตลกว่าพยาบาลนั้นสุดยอดและเอาเครื่องเพชรไปเก็บแทนเพราะเห็นท่านแก่ คุณแม่เสียชีวิตอย่างสงบในวัย 82 ปี

พูดถึงพี่ชาย พี่ชายคนโต สมัยเด็กรูปหล่อ นิสัยดี รักพี่รักน้อง เรียนเก่ง กีฬาเก่ง ดนตรีเก่ง เป็นบุคคลในอุดมคติของผู้ส่งเคส พอเข้ามหาวิทยาลัย เปลี่ยนเป็นคนละคน เพราะค่านิยมผิดๆ ที่ว่าดื่มเหล้าเพื่อเข้าสังคม เข้าสู่สังคมอบายมุข ทั้งบุหรี่ เหล้า เบียร์ วาย โดยเฉพาะแอลกอฮอล์ดื่มหนักมาก เวลาเมาจะอาละวาด ทะเลาะกับคุณแม่อย่างรุนแรง จากนั้นหนีออกจากบ้าน แม้งานศพคุณแม่ก็ไม่มา คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่าน้ำเมาที่กำลังจะเข้าตลาดหลักทรัพย์นี่แหละ ทำให้เขาเป็นคนเคยดีเท่านั้น ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เปลี่ยนไปจนทุกวันนี้ผู้ส่งเคสยังไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน

พี่ชายคนที่ 3 ฉลาดมาก แต่เรียนจบแค่ ม.ปลาย เพราะปฏิเสธการทำงานทุกอย่างตลอดชีวิต คุณครูไม่ใหญ่เปรียบว่าภาษาไทยสั้นๆ คือขี้เกียจ สิ่งดีที่เขาทำคือตำหนิผู้อื่น โดยเฉพาะคุณพ่อคุณแม่ ด่าด้วยถ้อยคำหยาบคายประจำ พ่อแม่ตักเตือนไม่ได้ พี่ชายคนนี้ชอบดื่มเหล้าเมาหนักทุกวัน จนเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง ขาดไม่ได้ ผู้ส่งเคสไม่สามารถแก้ปัญหาชีวิตให้ได้ สิ่งที่แย่ที่สุดคือไม่มีน้ำใจต่อคุณแม่ เมื่อทราบข่าวคุณแม่ป่วยมะเร็งต้องการคนดูแล กลับรีบขนของย้ายออกจากบ้านทันที จึงไม่ทราบว่าตอนนี้เป็นอย่างไร คุณครูไม่ใหญ่ตั้งข้อสังเกตว่าโลกนี้ทุกสถาบันควรศึกษาเรื่องกฎแห่งกรรมให้มาก ผู้ส่งเคสสงสัยถึงสาเหตุต่างๆ และความสัมพันธ์ในครอบครัว รวมถึงการมาวัดของตนเอง และเพื่อนผู้หญิงที่เป็นกัลยาณมิตร รวมถึงกำลังบุญในการขยายวัด