EP.638 พุทธอุทยาน

ผู้ส่งเคสเป็นชาวบ้านน้ำเปิ่ง รัตนวาปิ จังหวัดหนองคาย ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ตรงข้ามแม่น้ำโขงและอยู่ใกล้กับบริเวณที่จะสร้างพุทธอุทยานนานาชาติ ด้วยความที่เป็นคนในพื้นที่ เธอจึงมีความผูกพันกับสถานที่และได้พบเห็นปรากฏการณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อเรื่องพญานาคมาตั้งแต่เด็ก ชีวิตของผู้ส่งเคสมีเรื่องราวทั้งความยินดีกับการสร้างพุทธอุทยานในพื้นที่บ้านเกิด การใช้ชีวิตประจำวันในวัยเด็กที่ได้เห็นบั้งไฟพญานาคและเข้าร่วมพิธีไหลเรือไฟ ประสบอุบัติเหตุเรือล่มแต่กลับได้เห็นบั้งไฟพญานาคอย่างใกล้ชิด การได้เห็นพญานาคตัวเป็นๆ ในวัยเด็ก จนกระทั่งเติบโตมีครอบครัว แต่งงานมีลูกชาย 2 คน และรับลูกของพี่ชายสามีมาเลี้ยงอีก 3 คน รวมเป็น 5 คน และต้องเผชิญกับความสูญเสียสามีที่เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เรื่องราวทั้งหมดนี้หล่อหลอมให้ผู้ส่งเคสมีความสงสัยและต้องการคำตอบเกี่ยวกับสิ่งเหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นในพื้นที่แห่งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพื้นที่ดังกล่าวมีความสำคัญในการสร้างพุทธอุทยานในปัจจุบัน

ผู้ส่งเคสเริ่มต้นเรื่องราวด้วยความดีใจที่ทราบว่า คุณครูไม่ใหญ่ จะมีการสถาปนาพุทธอุทยานนานาชาติขึ้นที่บริเวณใกล้เคียงบ้านของเธอ เธอเล่าว่าบ้านน้ำเปิ่งเป็นพื้นที่ที่มีการพ่นบั้งไฟพญานาคมากเป็นอันดับต้นๆ มีนักท่องเที่ยวมาชมจำนวนมาก บางปีมีบั้งไฟขึ้นมากกว่า 100 ดวง ทำให้ชาวบ้านแถวนั้นมองว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดาและมีความเชื่อเรื่องพญานาคสูง เพราะเห็นพญานาคตัวเป็นๆ ว่ายน้ำเล่นในลำน้ำโขงบ่อยครั้ง ผู้ส่งเคสเองก็เป็นคนหนึ่งที่เคยเห็นเช่นนั้นด้วย ทุกปีในวันออกพรรษา ชาวบ้านจะจัดพิธีไหลเรือไฟเพื่อบวงสรวงพญานาค โดยใช้ไม้ไผ่ทำเป็นแพขนาดใหญ่ ประดับด้วยโคมเทียนหรือหลอดไฟสวยงาม มีต้นกัลปพฤกษ์ เครื่องอัฏฐบริขาร และขันธ์ 5 อยู่บนแพ แล้วนำแพออกไปล่องกลางลำน้ำโขงในตอนกลางคืน ผู้ส่งเคสจำได้ว่าเมื่อปี พ.ศ. 2517 ตอนที่เธอยังเด็ก ก็ได้ไปช่วยทำและร่วมล่องเรือไฟด้วย โดยนั่งอยู่บนเรือยาวที่ขนาบข้างแพ ขณะที่พายเรือไป เธอก็สังเกตเห็นงูเขียวตัวเล็กๆ เลื้อยขึ้นไปอยู่บนยอดต้นกัลปพฤกษ์บนแพ งูทำท่าผงกหัวเหมือนรับรู้ว่ากำลังมีการบูชาบวงสรวงพญานาค ในพิธีนี้ แต่ละคนจะอธิษฐานขอพรจากปู่นาคให้ช่วยปกป้องคุ้มครอง ให้หาปลาได้ดี ปลอดภัยจากพยันตราย และที่สำคัญคือขอให้มีบั้งไฟขึ้นเยอะๆ ในคืนนั้น ปีนั้นการไหลเรือไฟเป็นไปด้วยความสนุกสนาน มีบางคนนำเหล้าไปดื่มบนเรือหางยาวด้วย ทำให้เมากันยกใหญ่ แล้วก็เกิดอุบัติเหตุเรือยาวลำที่ผู้ส่งเคสนั่งพลิกคว่ำ ทุกคนตกลงไปในน้ำแต่ส่วนใหญ่ว่ายน้ำคล่องจึงไม่ตกใจมาก ผู้ส่งเคสรีบว่ายเข้าหาฝั่ง แต่เมื่อว่ายมาถึงระดับน้ำสูงเท่าเอว เธอก็พบกับความประหลาดใจ ตรงหน้าเธอ ห่างออกไปแค่ช่วงแขนเดียว น้ำแตกกระเด็นขึ้น มีเสียงปุด แล้วมีลูกบั้งไฟพญานาคลอยขึ้นมาต่อหน้าต่อตาซ้อนกันถึง 3 ดวง ลูกไฟลอยขึ้นเหนือน้ำด้วยความเร็วคงที่ สูงเสียดยอดมะพร้าวแล้วก็หายไป เธอรู้สึกสนุกตื่นเต้นแต่ก็คิดในใจว่าพญานาคพ่นบั้งไฟออกมาตรงนี้แล้วจะไม่มาทำอะไรเธอหรือเปล่า จึงรีบว่ายเข้าหาฝั่ง ปีนั้นมีบั้งไฟขึ้นจำนวนมากถึงหลายร้อยดวง นอกจากเหตุการณ์นี้ ผู้ส่งเคสยังเล่าถึงประสบการณ์ในวัย 7 ขวบที่ได้เห็นพญานาคตัวเป็นๆ ออกมาเล่นน้ำอยู่กลางลำน้ำโขงนานถึง 7 วัน 7 คืน พญานาคตัวใหญ่ยาวเท่าลำตาล สีดำเป็นเลื่อมๆ ชูหัวว่ายน้ำอยู่ พอครบ 7 วันก็หายไป พื้นที่แถบนี้ยังมีเรื่องแปลกๆ ที่เพื่อนสามี 3 คน เคยขับรถมาหาเธอตอนกลางคืนและเห็นหมู่บ้านตั้งเรียงรายเปิดไฟสว่างไสวตลอดทาง ทั้งที่จริงๆ แล้วบริเวณนั้นมีแต่ทุ่งนาและที่นาของเธอ เพื่อนสามีเห็นได้ชัดเจนและเถียงกับผู้ส่งเคสว่าต้องเป็นหมู่บ้านแน่ๆ นอกจากนี้ เพื่อนสาวอีกคนหนึ่งก็เคยขับรถผ่านบริเวณนี้ตอนกลางคืนแล้วไฟหน้ารถดับ แต่รถยังวิ่งได้ และไฟก็กลับมาติดเองเมื่อผ่านพ้นบริเวณนั้นไปแล้ว ผู้ส่งเคสยังคาใจเรื่องนี้จนถึงทุกวันนี้ อีกเรื่องคือความฝันในปี 2523-2524 ที่เธอฝันเห็นองค์พระแก้วใสองค์ใหญ่เท่าท่าพนม มาประดิษฐานอยู่บนผืนดินที่เวินพระสุข องค์พระเรียกเธอเข้าไปหา เธอนั่งลงกราบและสวดอิติปิโส ในฝันมีแม่ชี 6 คนนั่งอยู่ใกล้ๆ ด้วย หลังฝันนั้น ภายในปีเดียวกัน ผืนดินตรงนั้นก็มีดอกบัวขึ้นเต็มไปหมด ทั้งที่ไม่เคยมีมาก่อน และยังมีบัวขึ้นมาจนถึงปัจจุบัน บริเวณนี้ยังเป็นที่ตั้งของเวินพระสุข ซึ่งมีตำนานว่าพระสุขได้จมหายลงไปใต้บาดาล และเป็นที่เกิดเหตุการณ์การหล่อพระพุทธรูป 3 องค์ (พระสุข พระใส พระเสริม) ที่ทองไม่ยอมละลายถึง 7 วัน จนกระทั่งมีชีปะขาวมาช่วยสูบเตา ทองจึงละลายและหล่อพระทั้ง 3 องค์สำเร็จอย่างน่าอัศจรรย์ ปัจจุบันพระสุของค์เดียวที่ยังจมอยู่ใต้ลำน้ำโขง เคยมีพระครูพยายามอัญเชิญขึ้นมาได้แค่ถึงระดับอกแล้วก็จมลงไปอีก ชาวบ้านจึงหล่อพระสุขจำลองแทนในปี 2536 และนำไปประดิษฐานที่วัดแห่งหนึ่ง ซึ่งก็มีเรื่องแปลกคือเพดานโบสถ์ที่ประดิษฐานพระสุขจำลองมีน้ำไหลหยดลงมาตลอดทั้งปี ไม่ว่าฤดูไหน น้ำใสเย็นเหมือนน้ำฝน แม้จะซ่อมแซมไปหลายแสนบาทน้ำก็ยังคงหยด เมื่อประทับร่างทรงถามหาสาเหตุ ก็ทราบว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์จากใต้บาดาล มีพญานาคหนุ่มมาดูแลรักษาไม่ให้น้ำขาดตลอดปี สามีของผู้ส่งเคสเสียชีวิตด้วยมะเร็งต่อมลูกหมากตอนอายุ 47 ปี เขาเคยสนับสนุนการมาวัดธรรมกายของเธอ หลังจากแต่งงานมีลูกชาย 2 คนและรับลูกพี่ชายสามีมาเลี้ยงอีก 3 คน ด้วยเรื่องราวและประสบการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในพื้นที่นี้ ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามมากมายที่คาใจและต้องการคำตอบจากคุณครูไม่ใหญ่ ก่อนที่ผู้คนจำนวนมากจะเดินทางมาที่นี่เพื่อร่วมสร้างพุทธอุทยานและชมบั้งไฟพญานาค