EP.792 คิดสั้นทำไม

ผู้ส่งเคสนี้เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันอยุธยา เขาเข้าวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ขณะอายุ 10 ขวบ ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่ผ่านมา ผู้ส่งเคสได้มีโอกาสเข้ารับการอบรมธรรมทายาทรุ่นที่ 32 ซึ่งทำให้ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์อันมีค่ามากมาย และจากการได้ฟังคำสอนของ คุณครูไม่ใหญ่ มาโดยตลอด ทำให้ผู้ส่งเคสทราบถึงการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง ว่าสิ่งใดดีสิ่งใดไม่ดี จึงตั้งใจเลิกสูบบุหรี่และเลิกดื่มเครื่องมึนเมาทุกชนิด พร้อมทั้งตั้งใจรักษาศีล 5 ตลอดมา คุณครูไม่ใหญ่ ได้แสดงความภาคภูมิใจที่ผู้ส่งเคสได้เป็นต้นแบบของเยาวชนที่ดี ที่สามารถสนุกได้โดยไม่มีแอลกอฮอล์

ผู้ส่งเคสรู้สึกสงสารเพื่อนๆ อีกหลายคนที่ยังไม่มีโอกาสได้ทราบเรื่องราวความเป็นจริงของชีวิตและยังไม่รู้ว่าจะตัดสินใจแก้ไขปัญหาชีวิตของตนเองได้อย่างไร เช่น เรื่องราวของเพื่อนชายคนหนึ่งซึ่งเรียนอยู่คณะบัญชี ปี 3 ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเช่นเดียวกัน ได้กระโดดตึกอาคารเรียนจากชั้น 4 ลงมา อาการสาหัสและเสียชีวิตที่โรงพยาบาลใน 1 ชั่วโมงต่อมา คุณครูไม่ใหญ่ได้กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ว่า แสดงว่ามีปัญหา คิดสั้น หาทางออกของชีวิตไม่เจอ ซึ่งความจริงแล้วปัญหาทุกอย่างมีทางออก พรุ่งนี้ยังคงเป็นความหวังของคนที่คิดว่าตัวเองสิ้นหวัง

ในช่วงเวลา 7 วันหลังการเสียชีวิตของเพื่อน ได้เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดหลายอย่างขึ้น เช่น หลังจากเพื่อนเสียชีวิตในเวลาเช้า ตอนบ่ายเพื่อนหลายคนสังเกตเห็นสุนัขสีขาวไปดมอากาศใกล้จุดเกิดเหตุเหมือนกำลังเล่นกับอะไรบางอย่าง อีก 2 วันต่อมา เพื่อนสนิทของเพื่อนที่เสียชีวิตเห็นชื่อและภาพของเพื่อนที่ตายกำลังเล่นอินเทอร์เน็ตอยู่ เขาเข้าใจว่าเป็นพี่ชายมาใช้คอมพิวเตอร์จึงพิมพ์ทักไปแต่ไม่ได้รับคำตอบ ภายหลังทราบว่าไม่มีใครเปิดคอมพิวเตอร์เลย เหตุการณ์ที่ 3 คือ รปภ. ประจำตึกเห็นเหมือนมีคนมาร้องไห้อยู่ใต้ตึก แต่บอกไม่ได้ว่าเป็นใคร และในเช้าวันครบรอบ 7 วันหลังเสียชีวิต รุ่นน้องที่อยู่ชั้น 4 เห็นคนปีนจากระเบียงตรงนั้นแล้วกระโดดลงมา จึงรีบวิ่งไปดูแต่ไม่พบอะไร

เพื่อนชายคนนี้เป็นคนร่าเริง นิสัยดี เป็นนักกีฬา และเป็นนักร้องนำของวงดนตรีในคณะ แต่ในวันเกิดเหตุได้คุยกับเพื่อนหญิงที่ระเบียงจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ข่าวการกระโดดตึกของเขาลงหนังสือพิมพ์หน้า 1 เกือบทุกฉบับ โดยเขียนไปในทิศทางว่าน้อยใจจึงคิดสั้น แต่ความจริงแล้วไม่มีใครทราบเรื่องราวที่แท้จริง เพราะขณะเกิดเหตุเพื่อนอยู่กับเพื่อนหญิงตามลำพังเท่านั้น

ผู้ส่งเคสและเพื่อนๆ รู้สึกสะเทือนใจและเป็นห่วงเพื่อนคนนี้มาก เพราะทราบดีว่าการฆ่าตัวตายนั้นย่อมมีทุคติเป็นที่ไป จึงตัดสินใจชักชวนเพื่อนๆ รวม 7 คน บวชหน้าไฟให้เพื่อนในวันเผา ซึ่งตรงกับวันที่ 7 พอดี นอกจากนี้ยังได้ทำบุญเสาแก้ว 300 ต้น ใส่ชื่อเพื่อนเป็นจำนวนเงิน 10,000 บาทด้วย ผู้ส่งเคสกล่าวว่าข่าวการกระโดดตึกของนิสิตนักศึกษามีหลายรายในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน และอยากให้เรื่องนี้เป็นเครื่องเตือนใจเพื่อนๆ นิสิตนักศึกษาทุกคนว่าปัญหาทุกอย่างมีทางแก้ อย่าแก้ปัญหาด้วยการฆ่าตัวตาย เพราะการฆ่าตัวตายไม่ได้ช่วยให้พ้นทุกข์ แต่กลับทำให้ทุกข์มากขึ้นในปรโลก และญาติพี่น้องก็ต้องเสียใจไปด้วย

ผู้ส่งเคสยังได้เล่าเรื่องราวของคุณตาของตนเอง คุณตาเป็นคนจีน มาอยู่ประเทศไทยตั้งแต่อายุ 5 ขวบ ต้องอดทนต่อสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็กจนหนุ่ม ได้มาตั้งโรงงานทอสอบที่ย่านฝั่งธน ใกล้บ้านพักของคุณยาย คุณตามักพาเพื่อนมาตีแบดใกล้บ้านคุณยาย ทำให้คุณยายได้เห็นแต่ไม่มีโอกาสคุยกัน คุณตาเป็นคนหนุ่ม ผิวขาว รูปร่างสูง มีสาวโรงงานสนใจหลายคนแต่คุณตาไม่สนใจใคร คุณยายได้รู้จักคุณตาเมื่อสนใจเรียนทอสอบและไปถามคุณตาว่าจะสอนให้ได้ไหม คุณตายินดีสอนให้ สอนไปสอนมาสุดท้ายคุณยายก็ไม่ได้ไปทำงานในโรงงานและไม่ได้สนิทกับคุณตาอีก ต่อมาครอบครัวคุณยายย้ายไปที่อื่นโดยไม่ได้บอกคุณตา

ส่วนโรงงานทอสอบของคุณตาต่อมาก็เกิดไฟไหม้ คุณตาจึงต้องย้ายไป คุณครูไม่ใหญ่กล่าวว่านี่คือบุพเพ ถ้าคุณยายไม่ย้ายไป โรงงานคงไม่ไหม้ ทำให้คุณตาต้องย้ายตามไป ต่างฝ่ายต่างไม่ทราบที่อยู่กันหลายปี วันหนึ่งคุณตาได้บังเอิญผ่านมาแถวบ้านใหม่ของคุณยายโดยไม่ทราบว่าคุณยายอยู่แถวนั้น คุณตาได้พบกับน้องสาวของคุณยายกำลังเดินเล่นอยู่ คุณตาจำได้และดีใจมาก รีบให้น้องสาวพาไปบ้านคุณยายทันที ด้วยเหตุนี้คุณตาคุณยายจึงได้พบกันอีกครั้งและสนิทกัน จนในที่สุดก็ได้แต่งงานกัน คุณครูไม่ใหญ่เสริมว่าเนื้อคู่กันแล้วยังไงก็ไม่แคล้วกัน ยังไงก็ต้องเจอกัน

คุณตาเป็นคนดี ขยัน อดทน เป็นนักสู้ ไม่ย่อท้อชีวิต ไม่ติดเหล้า ไม่เจ้าชู้ มีความสุข ฐานะดีขึ้น สามารถซื้อบ้านของตัวเองและอยู่สุขสบาย คุณตาชอบทำอาหารและชอบทานส่วนขาของสัตว์ เช่น ขาไก่ ขาเป็ด ขาหมู มีความเชื่อแบบคนจีน ชอบไหว้เจ้า แต่ไม่เคยขัดการทำบุญแบบไทยของลูกหลาน คุณตาเคยมาวัดพระธรรมกายหลายครั้ง ในช่วงท้ายชีวิต คุณตาหกล้ม กระดูกต้นขาหัก ต้องผ่าตัดต่อกระดูกถึง 3 ครั้ง เป็นคนอดทน ไม่เคยบ่นเรื่องความเจ็บป่วย ทำตามหมอแนะนำทุกอย่างจนหมอชม แต่สุดท้ายก็ยังเดินไม่ได้ ต่อมาตรวจพบว่าเป็นมะเร็งตับ ถุงลมโป่งพอง และน้ำท่วมปอด คุณตาเคยสูบบุหรี่ตั้งแต่อายุ 20 ปี มาเลิกเด็ดขาดตอนอายุ 60 ปี เพราะเส้นเลือดในสมองตีบ เคยผ่าตัดไส้เลื่อนและตัดต่อมลูกหมากทิ้งด้วย ช่วงที่ป่วย คุณตาได้สร้างพระธรรมกายประจำตัวเพิ่มอีก 2 องค์ รวมเป็น 4 องค์ และถวายภัตตาหารเพลแด่พระอาจารย์สิงห์ที่นิมนต์มาที่บ้านเสมอ คุณตาป่วยหนักเข้าห้อง ICU หลายครั้ง คิดว่าจะไม่รอดแต่ก็รอดกลับมาบ้านได้ทุกครั้ง และได้ทำบุญเพิ่มทุกครั้ง จนกระทั่งครั้งสุดท้ายที่เข้า ICU คุณตานอนหลับไม่รู้สึกตัวหลายวันจนเสียชีวิต รวมอายุได้ 83 ปี หลังคุณตาเสียชีวิต คุณยายยังคิดถึงทุกวัน ทุกเย็นหลังสวดมนต์ทำวัตรเย็น จะมีภาพเทวรสลอยขึ้นสวรรค์ คุณยายจะพนมมืออธิษฐานจิตฝากความคิดถึงไปถึงคุณตาผ่านหน้าจอ DMC

ผู้ส่งเคสยังเล่าเรื่องน้องชายของคุณยาย ซึ่งผู้ส่งเคสเรียกว่า เหล่ากู๋ ตอนเป็นทารกอายุ 2 เดือน ป่วยหนักเป็นโรคหัดหลบใน เด็กในหมู่บ้านหลายคนเป็นแล้วตาย น้องชายคุณยายเกือบตายจนต้องเตรียมกล่องกระดาษมาใส่ร่าง แต่วันนั้นมีชีป่าขาวผ่านมาที่บ้าน ถามหาเด็กหัวโตที่กำลังป่วย พอชีป่าขาวเห็นหน้าน้องชายยายก็ด่าทันทีและบอกว่า ไอ้นี่แหละมันมากวนทุกคืนเลย ทำให้กู่นอนไม่หลับ จากนั้นสั่งให้นำดอกไม้ 7 สี หรือธูป 7 ดอก มาทำพิธี โรคของน้องชายยายก็หายเป็นอัศจรรย์ ชาวบ้านเล่าว่าก่อนชีป่าขาวจะมาถึงบ้านน้องชายยาย ได้ไปถามหาเด็กหัวโตจากบ้านอื่นแล้ว แต่เมื่ออุ้มลูกหลานมาให้ดูท่านก็บอกว่าหัวยังไม่โต และเดินตามหาไปเรื่อยๆ หลายบ้าน จนมาถึงบ้านน้องชายยายจึงบอกว่า นี่แหละ หัวโต ใช่แล้ว แล้วก็รักษาให้ ชาวบ้านเห็นชีป่าขาวรักษาโรคได้จึงมาขอร้องให้ช่วยรักษาลูกหลานตนบ้าง แต่ชีป่าขาวก็ไม่รักษาให้ใครเลย ก่อนจากไปป้าของคุณยายอยากให้เงินทองเป็นค่ารักษา ท่านก็ไม่รับ ป้าของคุณยายจึงบริจาคผ้าสีขาวยาวหลายเมตรให้ท่านไว้ใช้ เนื่องจากที่บ้านเปิดร้านขายผ้าอยู่แล้ว

อีกเหตุการณ์หนึ่งของน้องชายยายคือเช้าวันหนึ่ง ขี่จักรยานไปตลาดตามปกติ ขาจะกลับมาถึงหน้าประตูบ้าน มีคนขี่มอเตอร์ไซค์คนหนึ่งผ่านมาแล้วหยุดถามทาง น้องชายยายจึงคุยด้วย ทันใดนั้นชายคนนั้นก็ชักปืนออกมาจี้บังคับให้ถอดสร้อยคอทองคำพร้อมพระเลี่ยมทองที่อยู่เต็มคอ น้องชายยายจำใจถอดให้ สิ่งที่น้องชายเสียดายมากที่สุดคือพระ เสียดายพระมากกว่าสร้อยทองคำ เพราะเป็นนักสะสมพระ พระแต่ละองค์หายากมาก โจรก็ต้องการพระนั่นแหละ

ปัจจุบันน้องชายยายเป็นอัมพาตเนื่องจากเส้นเลือดฝอยในสมองแตก ต้องนอนบนเตียง ช่วยเหลือตัวเองไม่ค่อยได้มา 10 ปีแล้ว เหตุเกิดในคืนวันหนึ่งหลังจากอาบน้ำเสร็จกำลังจะเข้าอน ก็หมดสติล้มลงหัวกระแทกขอบเตียง รีบนำส่งโรงพยาบาล หมอวินิจฉัยว่าเส้นเลือดฝอยในสมองแตกเนื่องจากความดันโลหิตสูง เป็นผลให้ร่างกายเป็นอัมพาตครึ่งซีก น้องชายยายรู้สึกทุกข์ใจและหมดหวังในชีวิตมากจนถึงทุกวันนี้ คุณครูไม่ใหญ่กล่าวให้กำลังใจว่าอย่าท้อแท้ เพราะคนที่แย่กว่าเรายังมีอยู่ เขายังคิดสู้ ไม่ยอมแพ้

ผู้ส่งเคสจึงมีคำถามถึง คุณครูไม่ใหญ่ ดังนี้