การให้ทานด้วยจิตเมตตา : หน้า 7/184

.. BAM WHIT ก็จัดแจงหาอาหารมาแจกจ่ายโดยไม่รู้สึก ตระหนีหรือหวงแหน เป็นการให้ด้วยจิตเมตตา อนุเคราะห์และสงสาร อีกประการหนึ่ง เมื่อ ทานบดีเห็นพระบิณฑบาตผ่านหน้าบ้าน ก็ถวายทานกับท่านด้วยจิตเลื่อมใส รู้ว่า ท่านมาโปรด เอาบุญมาให้ รู้ว่าท่านไม่สะดวก ในการทำงานหรือประกอบอาหารเลี้ยงชีพ เพราะต้องเอาเวลาไปศึกษาธรรมะหรือบำเพ็ญ สมณธรรมเพื่อทำพระนิพพานให้แจ้ง จึงจัดแจง หาอาหารมาถวายด้วยความศรัทธาเลื่อมใส (๗) บางคนให้ทานเพราะคิดว่า กิตติศัพท์อันดีงามย่อมขจรขจายไป ใครได้ยิน ข่าวก็จะได้สั่งสมบุญตามไปด้วย ซึ่งก็ถือว่าเป็น สิ่งที่ถูกต้องเหมือนกัน เพราะผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก ของคนหมู่มาก กิตติศัพท์อันดีงามย่อมขจรขจาย ออกไป (๔) บางคนให้ทานเพื่อยกระดับจิตใจ ให้ดีงาม มีคุณภาพสูงขึ้น มุ่งเพื่อขจัดความ ตระหนี่ออกไปจากใจ ขจัดความโลภที่ฝังแน่น อยู่ในใจมายาวนาน เมื่ออุบาสกเข้าใจเหตุผลของการให้ ทานแล้ว จึงตั้งใจว่าจะทำทานตามหลักเหตุผล ข้อสุดท้าย คือ ท่าทานเพื่อยกระดับจิตใจให้สูง ขึ้น เพื่อขจัดความตระหนี่ออกจากใจ โดยเขา ได้หาโอกาสทำทาน รักษาศีล และไปฟังธรรม ที่วัดเป็นประจําสม่าเสมอ ครั้นละโลกแล้วก็ ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีวิมานแก้วมณี สูง ๑๒ โยชน์ มีห้องรโหฐานใหญ่โตโอฬาร ๓๐๐ ห้อง มีเสาแก้วไพฑูรย์ ลาดด้วยเครื่องลาด ที่น่าปลื้มใจ นั่งดื่มกินสุธาโภชน์ และเสวย ทิพยสมบัติในมณีวิมานหลังนั้นอย่างมีความสุข มีพิณทิพย์บรรเลงไพเราะ เทพนารีที่เป็นบริวาร ล้วนแต่งองค์ด้วยอาภรณ์สีทอง ฟ้อนรำขับร้อง กล่อมให้เทพบุตรรื่นรมย์ด้วยโสตธาตุอันเป็น ทิพย์ อีกทั้งวิมานของท่านก็สว่างไสวไปทั่ว ทุกทิศ เทพบุตรนึกถึงบุญที่ได้ทำไว้ในอดีต จึงเกิดความปลื้มปีติในบุญ ได้เปล่งอุทานว่า กรกฎาคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๐๕